رامايانا فالميكي · السارغا 2.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.103.1
वसिष्ठः पुरतः कृत्वा दारान् दशरथस्य च ।
अभिचक्राम तं देशं रामदर्शनतर्षितः ॥ २.१०३.१ ॥
ذهب فاسيشتا، المتعطش لرؤية راما، نحو ذلك المكان، واضعًا زوجات داشاراثا في المقدمة.
2.103.2
राजपत्न्यश्च गच्छन्त्यो मन्दं मन्दाकिनीं प्रति ।
ददृशुस्तत्र तत्तीर्थं रामलक्ष्मणसेवितम् ॥ २.१०३.२ ॥
وبينما كانت زوجات الملك يسرن ببطء نحو نهر مندَاكيني، رأين هناك المغطس المقدس الذي كان راما ولاكشمانا يرتادانه.
2.103.3
कौसल्या बाष्पपूर्णेन मुखेन परिशुष्यता ।
सुमित्रामब्रवीद्दीना याश्ऺचान्या राजयोषितः ॥ २.१०३.३ ॥
قالت كاوسالياء، وقد امتلأ وجهها بالدموع وأخذ يجف، بحزن لسومِتْرا والنساء الملكيات الأخريات.
2.103.4
इदं तेषामनाथानां क्लिष्टमक्लिष्टकर्मणाम् ।
वने प्राक्केवलं तीर्थं ये ते निर्विषयीकृताः ॥ २.१०३.४ ॥
هذا المغطس المقدس هو مكان الألم لأولئك المتروكين الذين كانت أفعالهم بلا عيب، والذين جُرّدوا من مملكتهم في الغابة.
2.103.5
इतः सुमित्रे पुत्रस्ते सदा जलमतन्द्रितः ।
स्वयं हरति सौमित्रिर्मम पुत्रस्य कारणात् ॥ २.१०३.५ ॥
هنا، يا سومِتْرا، ابنك ساوميتري يأتي دائمًا بالماء بنفسه من هنا بلا كلل، من أجل ابني.
2.103.6
जघन्यमपि ते पुत्रः कृतवान्न तु गर्हितः ।
भ्रातुर्यदर्थसहितं सर्वं तद्विहितं गुणैः ॥ २.१०३.६ ॥
لقد فعل ابنك حتى عملًا وضيعًا، ومع ذلك لا يُلام؛ فكل ما فعله من أجل أخيه قد فعله بفضائل.
2.103.7
अद्यायमपि ते पुत्रः क्लेशानामतथोचितः ।
नीचानर्थसमाचारं सज्जं कर्म प्रमुञ्चतु ॥ २.१०३.७ ॥
والآن فليترك ابنك هذا، الذي لا يستحق هذه الشدائد، السلوك الدنيء المدمّر ويهجر واجبه الصحيح.
2.103.8
दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु सा ददर्श महीतले ।
पितुरिङ्गुदिपिण्याकं न्यस्तमायतलोचना ॥ २.१०३.८ ॥
على عشب الكُشا ورؤوسه نحو الجنوب، رأت على الأرض كعكة زيت ثمر الإنغودي الموضوعة لأبيها، تلك الواسعة العينين.
2.103.9
तं भूमौ पितुरार्तेन न्यस्तं रामेण वीक्ष्य सा ।
उवाच देवी कौसल्या सर्वा दशरथस्त्रियः ॥ २.१०३.९ ॥
لما رأت تلك القربان الذي وضعه راما الحزين على الأرض لأبيه، تكلمت الملكة كوسلياه مع جميع زوجات داسرَته.
2.103.10
इदमिक्ष्वाकुनाथस्य राघवस्य महात्मनः ।
राघवेण पितुर्दत्तं पश्यतैतद्यथाविधि ॥ २.१०३.१० ॥
هذا ما قدّمه راغافا لأبيه، سيّد الإكشفاكو العظيم النفس؛ فانظرن إليه وفق الشعيرة.
2.103.11
तस्य देवसमानस्य पार्थिवस्य महात्मनः ।
नैतदौपयिकं मन्ये भुक्तभोगस्य भोजनम् ॥ २.१०३.११ ॥
إنّي لا أرى هذا الطعام مناسبًا لذلك الملك الذي يشبه الآلهة، العظيم النفس، الذي قد تمتّع بالملذّات.
2.103.12
चतुरन्तां महीं भुक्त्वा महेन्द्रसदृशो विभुः ।
कथमिङ्गुदिपिण्याकं स भुङ्क्ते वसुधाधिपः ॥ २.१०३.१२ ॥
بعدما تمتّع بالأرض المحدودة بالبحار الأربعة، ذلك السيد المساوي لمهيندرا، كيف يأكل ملك الأرض الآن كعكة زيت الإنغودي؟
2.103.13
अतो दुःखतरं लोके न किञ्चित् प्रतिभाति मा ।
यत्र रामः पितुर्दद्यादिङ्गुदीक्षोदमृद्धिमान् ॥ २.१०३.१३ ॥
فلذلك لا شيء في العالم أشد حزنًا في نظري من أن يعطي راما، الغني بالحظ، أباه عجينة ثمر الإنغودي.
2.103.14
रामेणेङ्गुदिपिण्याकं पितुर्दत्तं समीक्ष्य मे ।
कथं दुःखेन हृदयं न स्फोटति सहस्रधा ॥ २.१०३.१४ ॥
وأنا أرى عجينة الإنغودي التي أعطاها راما لأبيه، كيف لا ينشطر قلبي من الحزن إلى ألف قطعة؟
2.103.15
श्रुतिस्तु खल्वियं सत्या लौकिकी प्रतिभाति मा ।
यदन्नः पुरुषो भवति तदन्नास्तस्य देवताः ॥ २.१०३.१५ ॥
يبدو لي اليوم أن قول الوحي الدنيوي هذا حق: كما يكون طعام المرء يكون آلهته.
2.103.16
एवमार्त्तां सपत्न्यस्ता जग्मुराश्वास्य तां तदा ।
ददृशुश्चाश्रमे रामं स्वर्गच्युतमिवामरम् ॥ २.१०३.१६ ॥
وهكذا عزّت الضرائر كاوسالْيا الحزينة ثم انصرفن، فرأين في الصومعة راما كأنه إله سقط من السماء.
2.103.17
सर्वभोगैः परित्यक्तं रामं सम्प्रेक्ष्य मातरः ।
आर्त्ता मुमुचुरश्रूणि सस्वरं शोककर्शिताः ॥ २.१०३.१७ ॥
ولما رأين راما قد تخلى عن كل المتع، أخذت الأمهات المنهكات بالحزن يبكين بصوت عال ويذرفن الدموع.
2.103.18
तासां रामः समुत्थाय जग्राह चरणान् शुभान् ।
मातऽणां मनुजव्याघ्रः सर्वासां सत्यसङ्गरः ॥ २.१०३.१८ ॥
فقام راما إليهن، وهو خير الرجال وصادق العهد، فأمسك بأقدام الأمهات المباركة كلهن.
2.103.19
ताः पाणिभिः सुखस्पर्शैर्मृद्वङ्गुलितलैः शुभैः ।
प्रममार्जू रजः पृष्ठाद्रामस्यायतलोचनाः ॥ २.१०३.१९ ॥
مسحت تلك الأمهات ذوات العيون الواسعة الغبار عن ظهر راما بأطراف أصابعهن الناعمة المباركة ولمستها الممتعة.
2.103.20
सौमित्रिरपि ताः सर्वाः मातऽः सम्प्रेक्ष्य दुःखितः ।
अभ्यवादयतासक्तं शनै रामादनन्तरम् ॥ २.१०३.२० ॥
وكذلك سوميترا، لما رأى جميع تلك الأمهات حزن، وبعد راما انحنى لهن واحدة بعد أخرى ببطء.
2.103.21
यथा रामे तथा तस्मिन् सर्वा ववृतिरे स्त्रियः ।
वृत्तिं दशरथाज्जाते लक्ष्मणे शुभलक्षणे ॥ २.१०३.२१ ॥
كما تصرفن مع راما، هكذا تصرفت جميع تلك النساء مع لكشمانا، المولود من داسارثا، ذي العلامات المباركة.
2.103.22
सीतापि चरणांस्तासामुपसंगृह्य दुःखिता ।
श्वश्रूणामश्रुपूर्णाक्षी सा बभूवाग्रतः स्थिता ॥ २.१०३.२२ ॥
وأمسكت سيتا أيضًا، حزينةً، بأقدام تلك الحموات، ووقفت أمامهن وعيناها مملوءتان بالدموع.
2.103.23
तां परिष्वज्य दुःखार्त्तां माता दुहितरं यथा ।
वनवासकृशां दीनां कौसल्या वाक्यमब्रवीत् ॥ २.१०३.२३ ॥
فضمّتها كوشاليا، وهي تحتضن سيتا المتألمة الهزيلة من نفي الغابة البائسة، كما تحتضن الأم ابنتها، وقالت هذه الكلمات.
2.103.24
विदेहराजस्य सुता स्नुषा दशरथस्य च ।
रामपत्नी कथं दुःखं सम्प्राप्ता निर्जने वने ॥ २.१०३.२४ ॥
يا ابنة ملك فيديها، وكنة داسارثا، وزوجة راما، كيف وصلتِ إلى مثل هذا الحزن في غابة قفراء؟
2.103.25
पद्ममातपसन्तप्तं परिक्लिष्टमिवोत्पलम् ।
काञ्चनं रजसा ध्वस्तं क्लिष्टं चन्द्रमिवाम्बुदैः ॥ २.१०३.२५ ॥
كزهرة اللوتس أحرقتها الشمس، وكالنيلوفر الذابل، وكالذهب تعكره الغبار، وكالقمر تحجبه الغيوم، هكذا كانت.
2.103.26
मुखं ते प्रेक्ष्य मां शोको दहत्यग्निरिवाश्रयम्
भृशं मनसि वैदेहि व्यसनारणिसम्भवः ॥ २.१०३.२६ ॥
عند رؤية وجهك يا فايدehi، يحرق الحزن عقلي بشدة كما تحرق النار مأواها؛ هذا الحزن وُلد من خشبة إشعال النار للمحنة.
2.103.27
ब्रुवन्त्यामेवमार्त्तायां जनन्यां भरताग्रजः ।
पादावासाद्य जग्राह वसिष्ठस्य च राघवः ॥ २.१०३.२७ ॥
وبينما كانت الأم المكلومة تتكلم هكذا، ذهب راغافا، الأخ الأكبر لبهارata، إلى فاسيشتا وأمسك بقدميه.
2.103.28
पुरोहितस्याग्निसमस्य वै तदा बृहस्पतेरिन्द्र इवामराधिपः ।
प्रगृह्य पादौ सुसमृद्धतेजसः सहैव तेनोपविवेश राघवः ॥ २.१०३.२८ ॥
ثم كما يذهب إندرا، سيد الخالدين، إلى بريهاسباتي، أمسك راغافا بقدمي الكاهن، الذي كان كالنار شديد البهاء، وجلس معه.
2.103.29
ततो जघन्यं सहितैः समन्त्रिभिः पुरप्रधानैश्च सहैव सैनिकैः ।
जनेन धर्मज्ञतमेन धर्मवानुपोपविष्टो भरतस्तदाग्रजम् ॥ २.१०३.२९ ॥
ثم جلس بهارata الصالح قريبًا من أخيه الأكبر في المؤخرة، مع الوزراء وأعيان المدينة والجنود وأكثر الناس علمًا بالدharma.
2.103.30
उपोपविष्टस्तु तथा स वीर्यवांस्तपस्विवेषेण समीक्ष्य राघवम् ।
श्रिया ज्वलन्तं भरतः कृताञ्जलिर्यथा महेन्द्रः प्रयतः प्रजापतिम् ॥ २.१०३.३० ॥
وهكذا جلس بهارata الباسل قريبًا، فلما رأى راغافا متألقًا بالبهاء في زي الزاهد، وقف مطويَّ الكفين، كما يقف مهيندرا الكبير بخشوع أمام براجاباتي.
2.103.31
किमेष वाक्यं भरतो ऽद्य राघवं प्रणम्य सत्कृत्य च साधु वक्ष्यति ।
इतीव तस्यार्यजनस्य तत्त्वतो बभूव कौतूहलमुत्तमं तदा ॥ २.१०३.३१ ॥
هل سيتكلم بهراتا اليوم بكلمات لائقة بعد أن يحني رأسه لراغافا ويكرمه؟ وهكذا نشأ حقًا بين النبلاء الحاضرين فضول عظيم حينئذ.
2.103.32
स राघवः सत्यधृतिश्च लक्ष्मणो महानुभवो भरतश्च धार्मिकः ।
वृताः सुहृद्भिश्च विरेजुरध्वरे यथा सदस्यैः सहितास्त्रयो ऽग्नयः ॥ २.१०३.३२ ॥
راغافا ولاكشمانا الثابت في الحق وبهراتا العظيم الصالح، محاطين بأصدقائهم، أشرقوا في القربان كالنيران الثلاث مع الكهنة المشرفين.