รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 2.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.113.1
ततः शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस्तदा ।
आरुरोह रथं हृष्टः शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११३.१ ॥
ครั้งนั้น ภรตวางรองเท้าคู่นั้นไว้บนศีรษะ แล้วด้วยความปีติ ได้ขึ้นรถพร้อมกับศัตรุฆ่า
2.113.2
वसिष्ऺठो वामदेवश्च जाबालिश्च दृढव्रतः ।
अग्रतः प्रययुः सर्वे मन्त्रिणो मन्त्रपूजिताः ॥ २.११३.२ ॥
วสิษฐ วามเทวะ และชาพาลิผู้ยึดมั่นในคำปฏิญาณ กับบรรดาที่ปรึกษาทั้งปวงซึ่งได้รับการยกย่องในปัญญา ต่างเดินนำหน้าไป
2.113.3
मन्दाकिनीं नदीं रम्यां प्राङ्मुखास्ते ययुस्तदा ।
प्रदक्षिणं च कुर्वाणाश्चित्रकूटं महागिरिम् ॥ २.११३.३ ॥
ครั้งนั้น พวกเขามุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก สู่แม่น้ำมันทากินีอันงดงาม และเดินเวียนรอบภูเขาใหญ่จิตรกูฏไปตลอดทาง
2.113.4
पश्यन् धातुसहस्राणि रम्याणि विविधानि च ।
प्रययौ तस्य पार्श्वेन ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११३.४ ॥
ภรตมองดูหลายพันสีของแร่ธาตุอันงดงามและหลากหลาย แล้วเคลื่อนทัพไปพร้อมกองทหารตามแนวเชิงเขา
2.113.5
अदूराच्चित्रकूटस्य ददर्श भरतस्तदा ।
आश्रमं यत्र स मुनिर्भरद्वाजः कृतालयः ॥ २.११३.५ ॥
ไม่ไกลจากจิตรกูฏ ครั้งนั้นภรตได้เห็นอาศรมซึ่งฤๅษีภรทวาชะสร้างที่พักอาศัยไว้
2.113.6
स तमाश्रममागम्य भरद्वाजस्य बुद्धिमान् ।
अवतीर्य रथात् पादौ ववन्दे भरतस्तदा ॥ २.११३.६ ॥
เมื่อมาถึงอาศรมนั้น ภรตผู้มีปัญญาก็ลงจากรถ แล้วกราบที่เท้าของภรทวาชะ
2.113.7
ततो हृष्टो भरद्वाजो भरतं वाक्यमब्रवीत् ।
अपि कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतम् ॥ २.११३.७ ॥
ครั้นนั้น ภรทวาชะผู้ปีติยินดีจึงกล่าวถ้อยคำนี้แก่ภรตว่า "ลูกรัก กิจของเจ้าสำเร็จแล้วหรือ และเจ้าได้พบพระรามแล้วหรือ"
2.113.8
एवमुक्तः स तु ततो भरद्वाजेन धीमता ।
प्रत्युवाच भरद्वाजं भरतो भ्रातृवत्सलः ॥ २.११३.८ ॥
ภรตผู้รักใคร่พี่ชาย เมื่อได้รับการกล่าวถามเช่นนั้นจากภรทวาชะผู้มีปัญญา จึงตอบภรทวาชะ
2.113.9
स याच्यमानो गुरुणा मया च दृढविक्रमः ।
राघवः परमप्रीतो वसिष्ठं वाक्यमब्रवीत् ॥ २.११३.९ ॥
แม้อาจารย์และข้าพเจ้าจะวิงวอนขอ ราฆวะผู้มีความกล้าหาญมั่นคง ด้วยความยินดียิ่ง ก็ตรัสถ้อยคำนี้แก่วสิษฐ
2.113.10
पितुः प्रतिज्ञां तामेव पालयिष्यामि तत्त्वतः ।
चतुर्दश हि वर्षाणि या प्रतिज्ञा पितुर्मम ॥ २.११३.१० ॥
ข้าพเจ้าจะรักษาคำปฏิญาณนั้นของพระบิดาอย่างแท้จริง เพราะเป็นคำปฏิญาณของพระบิดาข้าพเจ้าว่าสิบสี่ปี
2.113.11
एवमुक्तो महाप्राज्ञो वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं राघवं वचनं महत् ॥ २.११३.११ ॥
ครั้นได้รับการกล่าวเช่นนั้น วสิษฐผู้มีปัญญายิ่งซึ่งรู้ถ้อยคำและชำนาญในการพูด จึงกล่าวถ้อยคำอันยิ่งใหญ่นี้แก่ราฆวะ
2.113.12
एते प्रयच्छ संहृष्टः पादुके हेमभूषिते ।
अयोध्यायां महाप्राज्ञ योगक्षेमकरे तव ॥ २.११३.१२ ॥
ท่านผู้มีปัญญายิ่ง ขอจงมอบรองเท้าสองคู่ที่ประดับด้วยทองนี้ด้วยความยินดี ในอโยธยารองเท้านี้จะคุ้มครองความเป็นอยู่และความปลอดภัยของท่าน
2.113.13
एवमुक्तो वसिष्ठेन राघवः प्राङ्मुखः स्थितः ।
पादुके अधिरुह्यैते मम राज्याय वै ददौ ॥ २.११३.१३ ॥
เมื่อวสิษฐกล่าวเช่นนั้น ราฆวะยืนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก แล้วขึ้นยืนบนรองเท้าเหล่านั้น และได้มอบให้แก่ข้าพเจ้าเพื่อการปกครองราชอาณาจักร
2.113.14
निवृत्तो ऽहमनुज्ञातो रामेण सुमहात्मना ।
अयोध्यामेव गच्छामि गृहीत्वा पादुके शुभे ॥ २.११३.१४ ॥
ข้าพเจ้าได้รับอนุญาตจากพระรามผู้มีจิตใจอันสูงส่งยิ่ง จึงหันกลับมา บัดนี้ถือรองเท้าอันเป็นมงคลคู่นี้ไป และจะไปยังอโยธยาเอง
2.113.15
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
भरद्वाजः शुभतरं मुनिर्वाक्यमुवाच तम् ॥ २.११३.१५ ॥
ครั้นได้ฟังถ้อยคำอันเป็นมงคลของภรตผู้มีจิตใจสูงส่ง ฤๅษีภรทวาชะจึงกล่าวแก่ภรตด้วยถ้อยคำที่เป็นมงคลยิ่งกว่านั้น
2.113.16
नैतच्चित्रं नरव्याघ्र शीलवृत्तवतां वर ।
यदार्यं त्वयि तिष्ठेत्तु निम्ने सृष्टमिवोदकम् ॥ २.११३.१६ ॥
นี่ไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์เลย ข้าแต่บุรุษเสือ ผู้เลิศกว่าบรรดาผู้มีความประพฤติและสันดานงาม ที่ความรู้สึกอันสูงส่งจะดำรงอยู่ในตัวท่าน เหมือนน้ำที่รินลงในที่ต่ำก็ย่อมคงอยู่ที่นั่น
2.113.17
अमृतः स महाबाहुः पिता दशरथस्तव ।
यस्य त्वमीदृशः पुत्रो धर्मज्ञो धर्मवत्सलः ॥ २.११३.१७ ॥
ท้าวทศรถ พระบิดาของท่าน เป็นอมตะ เพราะมีโอรสเช่นท่าน ผู้รู้ธรรมและรักธรรม
2.113.18
तमृषिं तु महात्मानमुक्तवाक्यं कृताञ्जलिः ।
आमतन्त्रयितुमारेभे चरणावुपगृह्य च ॥ २.११३.१८ ॥
ภรตประนมมือต่อฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งกล่าวถ้อยคำเสร็จแล้ว แล้วเริ่มขอลาไป พลางจับที่เท้าของท่าน
2.113.19
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं पुनःपुनः ।
भरतस्तु ययौ श्रीमानयोध्यां सह मन्त्रिभिः ॥ २.११३.१९ ॥
ครั้งนั้น ภรตผู้รุ่งเรืองได้เดินเวียนรอบภรทวาชะซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจึงมุ่งหน้าไปอโยธยาพร้อมกับที่ปรึกษาของตน
2.113.20
यानैश्च शकटैश्चैव हयैर्नागैश्च सा चमूः ।
पुनर्निवृत्ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनी ॥ २.११३.२० ॥
กองทัพอันใหญ่โตนั้นติดตามภรตด้วยรถศึก เกวียน ม้า และช้าง ได้หันกลับไปอีกครั้ง
2.113.21
ततस्ते यमुनां दिव्यां नदीं तीर्त्वोर्मिमालिनीम् ।
ददृशुस्तां पुनः सर्वे गङ्गां शुभजलां नदीम् ॥ २.११३.२१ ॥
จากนั้นพวกเขาทั้งหมดข้ามแม่น้ำยมุนาอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีคลื่นเป็นพวงมาลัย แล้วได้เห็นแม่น้ำคงคาอีกครั้ง ซึ่งมีน้ำอันเป็นมงคล
2.113.22
तां रम्यजलसम्पूर्णां सन्तीर्य सहबान्धवः ।
शृङ्गिबेरपुरं रम्यं प्रविवेश ससैनिकः ॥ २.११३.२२ ॥
พระองค์ข้ามแม่น้ำที่เต็มไปด้วยน้ำอันงดงามนั้น พร้อมด้วยญาติพี่น้องและทหาร แล้วเสด็จเข้าสู่เมืองศฤงคิเบรปุระอันงดงาม
2.113.23
शृङ्गिबेरपुराद्भूयस्त्वयोध्यां संददर्श ह ॥ २.११३.२३ ॥
จากเมืองศฤงคิเบรปุระ พระองค์ทอดพระเนตรเห็นอโยธยาอีกครั้ง
2.113.24
अयोध्यां च ततो दृष्ट्वा पित्रा भ्रात्रा विवर्जिताम् ।
भरतो दुःखसन्तप्तः सारथिं चेदमब्रवीत् ॥ २.११३.२४ ॥
ครั้นเห็นอโยธยาที่ถูกทอดทิ้งจากพระบิดาและพระเชษฐา ภรตผู้ถูกความเศร้าโศกเผาผลาญ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่สารถี
2.113.25
सारथे पश्य विध्वस्ता सायोध्या न प्रकाशते ।
निराकारा निरानन्दा दीना प्रतिहतस्वरा ॥ २.११३.२५ ॥
สารถีเอ๋ย ดูเถิด อโยธยาถูกทำลายย่อยยับ ไม่เปล่งรัศมีอีกต่อไป ปราศจากรูปลักษณ์ ปราศจากความสุข น่าสงสาร เสียงของนางถูกทำให้ขาดหายไป นางได้กลายเป็นเช่นนั้นแล้ว