வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.113.1
ततः शिरसि कृत्वा तु पादुके भरतस्तदा ।
आरुरोह रथं हृष्टः शत्रुघ्नेन समन्वितः ॥ २.११३.१ ॥
அப்போது பரதன் அந்தப் பாதுகைகளைத் தலையில் வைத்துக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் சத்ருக்னனுடன் சேர்ந்து தேரில் ஏறினான்.
2.113.2
वसिष्ऺठो वामदेवश्च जाबालिश्च दृढव्रतः ।
अग्रतः प्रययुः सर्वे मन्त्रिणो मन्त्रपूजिताः ॥ २.११३.२ ॥
வசிஷ்டர், வாமதேவர், உறுதிவிரதம் கொண்ட ஜாபாலி, ஆலோசனையால் போற்றப்பட்ட அமைச்சர்கள் அனைவரும் முன்னே சென்றனர்.
2.113.3
मन्दाकिनीं नदीं रम्यां प्राङ्मुखास्ते ययुस्तदा ।
प्रदक्षिणं च कुर्वाणाश्चित्रकूटं महागिरिम् ॥ २.११३.३ ॥
அப்போது அவர்கள் கிழக்கு முகமாகத் திரும்பி, அழகிய மந்தாகினி நதியை அடைந்தனர்; மகாமலையான சித்திரகூடத்தை வலமாகச் சுற்றிச் சென்றனர்.
2.113.4
पश्यन् धातुसहस्राणि रम्याणि विविधानि च ।
प्रययौ तस्य पार्श्वेन ससैन्यो भरतस्तदा ॥ २.११३.४ ॥
பல்வேறு அழகிய ஆயிரக்கணக்கான தாதுவண்ணங்களைக் கண்டவாறு, அப்போது பரதன் படையுடன் அந்த மலையின் பக்கவழியாகச் சென்றான்.
2.113.5
अदूराच्चित्रकूटस्य ददर्श भरतस्तदा ।
आश्रमं यत्र स मुनिर्भरद्वाजः कृतालयः ॥ २.११३.५ ॥
சித்திரகூடத்திலிருந்து தொலைவில் இல்லாத இடத்தில், பரதன் அப்போது முனிவர் பரத்வாஜர் தங்கிய ஆசிரமத்தைக் கண்டான்.
2.113.6
स तमाश्रममागम्य भरद्वाजस्य बुद्धिमान् ।
अवतीर्य रथात् पादौ ववन्दे भरतस्तदा ॥ २.११३.६ ॥
அறிவுடைய பரதன் அந்த ஆசிரமத்தை அடைந்து, தேரிலிருந்து இறங்கி, அப்போது பரத்வாஜரின் பாதங்களை வணங்கினான்.
2.113.7
ततो हृष्टो भरद्वाजो भरतं वाक्यमब्रवीत् ।
अपि कृत्यं कृतं तात रामेण च समागतम् ॥ २.११३.७ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த பரத்வாஜர் பரதனிடம் இவ்வாறு கூறினார்: அன்பு மகனே, உன் கடமை நிறைவேறியதா? ராமனுடன் நீ சந்தித்தாயா?
2.113.8
एवमुक्तः स तु ततो भरद्वाजेन धीमता ।
प्रत्युवाच भरद्वाजं भरतो भ्रातृवत्सलः ॥ २.११३.८ ॥
அறிவுள்ள பரத்வாஜர் இவ்வாறு கேட்டதும், சகோதரப் பாசம் கொண்ட பரதன் பரத்வாஜருக்கு பதில் கூறினார்.
2.113.9
स याच्यमानो गुरुणा मया च दृढविक्रमः ।
राघवः परमप्रीतो वसिष्ठं वाक्यमब्रवीत् ॥ २.११३.९ ॥
குரு மற்றும் என்னால் வேண்டப்பட்ட உறுதியான வீரன் ராகவன், மிகவும் மகிழ்ந்து வசிஷ்டரிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.113.10
पितुः प्रतिज्ञां तामेव पालयिष्यामि तत्त्वतः ।
चतुर्दश हि वर्षाणि या प्रतिज्ञा पितुर्मम ॥ २.११३.१० ॥
என் தந்தையின் அந்த சபதத்தை உண்மையாகவே நான் நிறைவேற்றுவேன்; அது பதினான்கு ஆண்டுகள் பற்றிய என் தந்தையின் சபதமாகும்.
2.113.11
एवमुक्तो महाप्राज्ञो वसिष्ठः प्रत्युवाच ह ।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलं राघवं वचनं महत् ॥ २.११३.११ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், பெரும் அறிவாளியான வசிஷ்டர், சொல்லின் அறிஞரும் சொல்வன்மை மிக்கவருமான ராகவனிடம் இந்த உயர்ந்த சொற்களைக் கூறினார்.
2.113.12
एते प्रयच्छ संहृष्टः पादुके हेमभूषिते ।
अयोध्यायां महाप्राज्ञ योगक्षेमकरे तव ॥ २.११३.१२ ॥
மகா அறிவாளியே, மகிழ்ச்சியுடன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்தப் பாதுகைகளைக் கொடு; அவை அயோத்தியில் உனக்கு நலனையும் பாதுகாப்பையும் அளிக்கும்.
2.113.13
एवमुक्तो वसिष्ठेन राघवः प्राङ्मुखः स्थितः ।
पादुके अधिरुह्यैते मम राज्याय वै ददौ ॥ २.११३.१३ ॥
வசிஷ்டரால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது ராகவன் கிழக்கு நோக்கி நின்றார்; இந்தப் பாதுகைகளில் ஏறி அவற்றை என் ஆட்சிக்காக அளித்தார்.
2.113.14
निवृत्तो ऽहमनुज्ञातो रामेण सुमहात्मना ।
अयोध्यामेव गच्छामि गृहीत्वा पादुके शुभे ॥ २.११३.१४ ॥
மகாத்மாவான ராமரிடம் அனுமதி பெற்று நான் திரும்பினேன்; இந்த மங்கலமான பாதுகைகளை எடுத்துக்கொண்டு நான் அயோத்தியையே செல்கிறேன்.
2.113.15
एतच्छ्रुत्वा शुभं वाक्यं भरतस्य महात्मनः ।
भरद्वाजः शुभतरं मुनिर्वाक्यमुवाच तम् ॥ २.११३.१५ ॥
மகாத்மா பரதனின் இந்த மங்கலச் சொற்களைக் கேட்டு முனிவர் பரத்வாஜர் அவரிடம் மேலும் மங்கலமான சொற்களைக் கூறினார்.
2.113.16
नैतच्चित्रं नरव्याघ्र शीलवृत्तवतां वर ।
यदार्यं त्वयि तिष्ठेत्तु निम्ने सृष्टमिवोदकम् ॥ २.११३.१६ ॥
மனிதர்களில் புலியே, நல்லொழுக்கமும் நடத்தையும் உடையவர்களில் சிறந்தவரே! உம்மில் உயர்ந்த பண்பு நிலைத்திருப்பது வியப்பல்ல; தாழ்ந்த பள்ளத்தில் ஊற்றிய நீர் தங்குவது போல்.
2.113.17
अमृतः स महाबाहुः पिता दशरथस्तव ।
यस्य त्वमीदृशः पुत्रो धर्मज्ञो धर्मवत्सलः ॥ २.११३.१७ ॥
உமது தந்தை, மகாபாகு தசரதர், அழியாதவர்; அவருக்கு உம்மைப் போன்ற தருமத்தை அறிந்தவரும் தருமத்தில் அன்புள்ள மகனும் இருக்கின்றனர்.
2.113.18
तमृषिं तु महात्मानमुक्तवाक्यं कृताञ्जलिः ।
आमतन्त्रयितुमारेभे चरणावुपगृह्य च ॥ २.११३.१८ ॥
சொல்லி முடித்த அந்த மகாத்மாவான முனிவரிடம், கைகூப்பிய பரதன் விடைபெறத் தொடங்கி அவரது பாதங்களைப் பற்றினார்.
2.113.19
ततः प्रदक्षिणं कृत्वा भरद्वाजं पुनःपुनः ।
भरतस्तु ययौ श्रीमानयोध्यां सह मन्त्रिभिः ॥ २.११३.१९ ॥
பின்னர் பரத்வாஜரை மீண்டும் மீண்டும் பிரதட்சிணம் செய்து, மாண்புமிகு பரதன் அமைச்சர்களுடன் அயோத்திக்குச் சென்றான்.
2.113.20
यानैश्च शकटैश्चैव हयैर्नागैश्च सा चमूः ।
पुनर्निवृत्ता विस्तीर्णा भरतस्यानुयायिनी ॥ २.११३.२० ॥
தேர்கள், வண்டிகள், குதிரைகள், யானைகளுடன் பரதனைப் பின்தொடர்ந்து வந்த அந்த விரிந்த படை மீண்டும் திரும்பியது.
2.113.21
ततस्ते यमुनां दिव्यां नदीं तीर्त्वोर्मिमालिनीम् ।
ददृशुस्तां पुनः सर्वे गङ्गां शुभजलां नदीम् ॥ २.११३.२१ ॥
பின்னர் அவர்கள் அலை மாலை அணிந்த தெய்வீக யமுனை ஆற்றைக் கடந்தனர்; அனைவரும் மீண்டும் தூய நீரைக் கொண்ட கங்கையைக் கண்டனர்.
2.113.22
तां रम्यजलसम्पूर्णां सन्तीर्य सहबान्धवः ।
शृङ्गिबेरपुरं रम्यं प्रविवेश ससैनिकः ॥ २.११३.२२ ॥
இனிய நீர் நிறைந்த அந்த ஆற்றைக் கடந்து, உறவினர்களுடன் படைவீரர்களுடன் அழகிய சிருங்கிபேரபுரத்தில் நுழைந்தான்.
2.113.23
शृङ्गिबेरपुराद्भूयस्त्वयोध्यां संददर्श ह ॥ २.११३.२३ ॥
பின்னர் சிருங்கிபேரபுரத்திலிருந்து அயோத்தியைக் கண்டான்.
2.113.24
अयोध्यां च ततो दृष्ट्वा पित्रा भ्रात्रा विवर्जिताम् ।
भरतो दुःखसन्तप्तः सारथिं चेदमब्रवीत् ॥ २.११३.२४ ॥
தந்தையும் சகோதரனும் இல்லாத அயோத்தியைக் கண்டு, துயரால் வாடிய பரதன் தேரோட்டியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
2.113.25
सारथे पश्य विध्वस्ता सायोध्या न प्रकाशते ।
निराकारा निरानन्दा दीना प्रतिहतस्वरा ॥ २.११३.२५ ॥
தேரோட்டியே, பார், அழிந்துபோன அயோத்தி இப்போது ஒளிர்வதில்லை. அது உருவற்றதாகவும், மகிழ்ச்சியற்றதாகவும், துயரமுற்றதாகவும், குரல் அடங்கியதாகவும் ஆகிவிட்டது.