வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1
स तदन्तःपुरद्वारं समतीत्य जनाकुलम्।
प्रविविक्तां ततः कक्ष्यामाससाद पुराणवित् ॥ २.१६.१ ॥
அந்த அந்தப்புர வாயிலை, மக்கள் நிறைந்திருந்ததைக் கடந்து, பின்னர் தனிமையான அறைக்குச் சென்றார். அவர் பழங்கதைகளை அறிந்தவர்.
2.16.2
प्रासकार्मुकबिभ्रद्भिर्युवभिर्मृष्टकुण्डलैः।
अप्रमादिभिरेकाग्रैः स्वानुरक्तैरधिष्ठिताम् ॥ २.१६.२ ॥
ஈட்டியும் வில்லும் ஏந்தி, மெருகேற்றிய குண்டலங்கள் அணிந்த, கவனமுள்ள, ஒருமித்த, தம் அரசருக்குப் பற்றுள்ள இளையோரால் அது காக்கப்பட்டிருந்தது.
2.16.3
तत्र काषायिणो वृद्धान् वेत्रपाणीन् स्वलंकृतान्।
ददर्श विष्ठितान् द्वारि स्त्र्यध्यक्षान् समाहितान् ॥ २.१६.३ ॥
அங்கே காவி உடை அணிந்த, பிரம்பு ஏந்திய, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட, வாயிலில் நின்றிருந்த, பெண்கள் பகுதியின் மேற்பார்வையாளர்களான, அமைதியான முதியோர்களைக் கண்டார்.
2.16.4
ते समीक्ष्य समायान्तं रामप्रियचिकीर्षवः।
सहसोत्पतिताः सर्वे ह्यासनेभ्यः ससम्भ्रमाः ॥ २.१६.४ ॥
அவர் வருவதைக் கண்டு, ராமருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்க விரும்பி, அனைவரும் திடீரென பதற்றத்துடன் தம் இருக்கைகளிலிருந்து எழுந்தனர்.
2.16.5
तानुवाच विनीतात्मा सूतपुत्रः प्रदक्षिणः।
क्षिप्रमाख्यात रामाय सुमन्त्रो द्वारि तिष्ठति ॥ २.१६.५ ॥
பணிவான மனமுடைய, திறமையான தேரோட்டியின் மகன் சுமந்திரர் அவர்களிடம் கூறினார்: "விரைவில் ராமருக்கு அறிவியுங்கள், சுமந்திரன் வாயிலில் நிற்கிறான்."
2.16.6
ते राममुपसङ्गम्य भर्तुः प्रियचिकीर्षवः।
सहभार्याय रामाय क्षिप्रमेवाचचक्षिरे ॥ २.१६.६ ॥
தம் தலைவருக்கு மகிழ்ச்சியளிக்க விரும்பி, அவர்கள் ராமரை அணுகி, மனைவியுடன் இருந்த ராமருக்கு உடனே அறிவித்தனர்.
2.16.7
प्रतिवेदितमाज्ञाय सूतमभ्यन्तरं पितुः।
तत्रैवानाययामास राघवः प्रियकाम्यया ॥ २.१६.७ ॥
தந்தையின் உள் மாளிகையிலிருந்து தேரோட்டி வந்திருப்பதை அறிவிக்கப்பட்டதை உணர்ந்து, இராகவன் அன்பைச் செய்யும் விருப்பத்தால் அவனை அங்கேயே வரவழைத்தான்.
2.16.8
तं वैश्रवणसंकाशमुपविष्टं स्वलंकृतम्।
ददर्श सूतः पर्यङ्के सौवर्णे सोत्तरच्छदे ॥ २.१६.८ ॥
குபேரனுக்கு ஒப்பாக, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு, மேலே விரிப்புடன் கூடிய பொன் கட்டிலில் அமர்ந்திருந்த அவனை தேரோட்டி கண்டான்.
2.16.9
वराहरुधिराभेण शुचिना च सुगन्धिना।
अनुलिप्तं परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम् ॥ २.१६.९ ॥
பன்றி இரத்தம் போன்ற நிறமுடையதும், தூய்மையானதும், நறுமணமுள்ளதுமான உயர்ந்த சந்தனத்தால் பூசப்பட்டவனும், பகைவரைத் தகிப்பவனுமான அவன்.
2.16.10
स्थितया पार्श्वतश्चापि वालव्यजनहस्तया।
उपेतं सीतया भूयश्चित्रया शशिनं यथा ॥ २.१६.१० ॥
பக்கத்தில் நின்று, கையில் சாமரத்தை ஏந்தியவளான சீதையுடன் கூடியவன், சந்திரன் சித்திரையுடன் இருப்பது போல.
2.16.11
तं तपन्तमिवादित्यमुपपन्नं स्वतेजसा।
ववन्दे वरदं वन्दी विनयज्ञो विनीतवत् ॥ २.१६.११ ॥
தன் ஒளியால் சூழ்ந்து, சூரியனைப் போல் ஒளிரும், வரம் அளிப்பவனான அவனை, பணிவின் நெறியறிந்த அந்தத் தேரோட்டி அடக்கத்துடன் வணங்கினான்.
2.16.12
प्राञ्जलिः सुमुखं दृष्ट्वा विहारशयनासने।
राजपुत्रमुवाचेदं सुमन्त्रो राजसत्कृतः ॥ २.१६.१२ ॥
கைகூப்பியவனாய், உல்லாசக் கட்டிலிலும் ஆசனத்திலும் இருந்த அழகிய முகமுடைய அரச குமாரனைக் கண்டு, அரசனால் கௌரவிக்கப்பட்ட சுமந்திரன் இதைச் சொன்னான்.
2.16.13
कौसल्या सुप्रजा राम पिता त्वां द्रष्टुमिच्छति।
महिष्यापि हि कैकेय्या गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ २.१६.१३ ॥
நற்புதல்வனைப் பெற்ற கௌசல்யை, ராமா! உன் தந்தை உன்னைக் காண விரும்புகிறார். பட்டத்தரசி கைகேயியிடமும் உடனே செல், தாமதிக்காதே.
2.16.14
एवमुक्तस्तु संहृष्टो नरसिंहो महाद्युतिः।
ततः सम्मानयामास सीतामिदमुवाच ह ॥ २.१६.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் மகாதேஜஸ்வியான நரசிம்மன் ராமன் மிகவும் மகிழ்ந்தான். பின்னர் சீதையை கௌரவித்து இவ்வாறு கூறினான்.
2.16.15
देवि देवश्च देवी च समागम्य मदन्तरे।
मन्त्रयेते ध्रुवं किंचिदभिषेचनसंहितम् ॥ २.१६.१५ ॥
தேவி! அரசனும் அரசியும் நான் இல்லாத சமயத்தில் ஒன்று கூடி, நிச்சயமாக அபிஷேகம் பற்றி ஏதோ ஆலோசிக்கின்றனர்.
2.16.16
लक्षयित्वा ह्यभिप्रायं प्रियकामा सुदक्षिणा।
संचोदयति राजानं मदर्थमसितेक्षणा ॥ २.१६.१६ ॥
நோக்கத்தை அறிந்த, இனிமையை விரும்பும், நல்ல தக்ஷிணை கொண்ட, கருவிழியுடைய கைகேயி என் பொருட்டு அரசனை ஊக்குவிக்கிறாள்.
2.16.17
सा प्रहृष्टा महाराजं हितकामानुवर्तिनी।
जननी चार्थकामा मे केकयाधिपतेः सुता ॥ २.१६.१७ ॥
அவள் மகிழ்ச்சியுடன், மகாராஜனின் நன்மையை விரும்பி அவனைப் பின்பற்றுபவள். அவளே என் தாய்; எனக்கு நன்மை விரும்பும் கேகய மன்னனின் மகள்.
2.16.18
दिष्ट्या खलु महाराजो महिष्या प्रियया सह।
सुमन्त्रं प्राहिणोद् दूतमर्थकामकरं मम ॥ २.१६.१८ ॥
நல்வாய்ப்பாக, மகாராஜன் தன் அன்புக்குரிய பட்டத்தரசியுடன் சேர்ந்து, எனக்கு நன்மை செய்யும் சுமந்திரனைத் தூதனாக அனுப்பியுள்ளார்.
2.16.19
यादृशी परिषत् तत्र तादृशो दूत आगतः।
ध्रुवमद्यैव मां राजा यौवराज्येऽभिषेक्ष्यति ॥ २.१६.१९ ॥
அங்குள்ள சபை எப்படியோ, அப்படியே தூதனும் வந்திருக்கிறான். நிச்சயமாக இன்றே அரசர் என்னை யுவராஜ பதவியில் அபிஷேகம் செய்வார்.
2.16.20
हन्त शीघ्रमितो गत्वा द्रक्ष्यामि च महीपतिम्।
सह त्वं परिवारेण सुखमास्स्व रमस्व च ॥ २.१६.२० ॥
சரி, இங்கிருந்து விரைவாகப் போய் மாமன்னரைக் காண்பேன். நீயோ உன் பரிவாரத்துடன் சுகமாக அமர்ந்து மகிழ்வாயாக.
2.16.21
पतिसम्मानिता सीता भर्तारमसितेक्षणा।
आ द्वारमनुवव्राज मङ्गलान्यभिदध्युषी ॥ २.१६.२१ ॥
கணவரால் மதிக்கப்பட்ட, கருவிழி நிறைந்த கண்களுடைய சீதை, மங்கல வார்த்தைகளைக் கூறியபடி வாசல் வரை கணவனைப் பின்தொடர்ந்தாள்.
2.16.22
राज्यं द्विजातिभिर्जुष्टं राजसूयाभिषेचनम्।
कर्तुमर्हति ते राजा वासवस्येव लोककृत् ॥ २.१६.२२ ॥
பிராமணர்களால் ஏற்கப்பட்ட இராஜசூய யாகாபிஷேகத்தை, உலகைப் படைக்கும் இந்திரனைப் போல, அரசர் உனக்கு நடத்தத் தகுதியுடையவர்.
2.16.23
दीक्षितं व्रतसम्पन्नं वराजिनधरं शुचिम्।
कुरङ्गशृङ्गपाणिं च पश्यन्ती त्वां भजाम्यहम् ॥ २.१६.२३ ॥
தீட்சை பெற்றவரும், விரதம் நிறைந்தவரும், சிறந்த மான்தோல் அணிந்தவரும், தூய்மையானவரும், கையில் மான்கொம்பு ஏந்தியவருமான உம்மைக் காணும்போது நான் உம்மை வணங்குகிறேன்.
2.16.24
पूर्वां दिशं वज्रधरो दक्षिणां पातु ते यमः।
वरुणः पश्चिमामाशां धनेशस्तूत्तरां दिशम् ॥ २.१६.२४ ॥
வஜ்ரதாரியான இந்திரன் கிழக்குத் திசையிலும், யமன் தெற்குத் திசையிலும் உன்னைக் காக்கட்டும்; வருணன் மேற்குத் திசையிலும், செல்வத்தின் தலைவன் குபேரன் வடக்குத் திசையிலும் காக்கட்டும்.
2.16.25
अथ सीतामनुज्ञाप्य कृतकौतुकमङ्गलः।
निश्चक्राम सुमन्त्रेण सह रामो निवेशनात् ॥ २.१६.२५ ॥
பின்னர் சீதையிடம் விடைபெற்று, மங்கலச் சடங்குகளை முடித்து, ராமன் சுமந்திரனுடன் அரண்மனையிலிருந்து வெளியேறினான்.
2.16.26
पर्वतादिव निष्क्रम्य सिंहो गिरिगुहाशयः।
लक्ष्मणं द्वारि सोऽपश्यत् प्रह्वाञ्जलिपुटं स्थितम् ॥ २.१६.२६ ॥
மலைக்குகையில் வாழும் சிங்கம் மலையிலிருந்து வெளிவருவது போல, வாசலில் பணிவுடன் கைகூப்பி நின்ற லக்ஷ்மணனை அவன் கண்டான்.
2.16.27
अथ मध्यमकक्ष्यायां समागच्छत् सुहृज्जनैः।
स सर्वानर्थिनो दृष्ट्वा समेत्य प्रतिनन्द्य च ॥ २.१६.२७ ॥
பின்னர் நடு முற்றத்தில் நலம்விரும்பும் மக்களைச் சந்தித்தான். தன்னிடம் வேண்டிக்கொண்டு வந்திருந்த அனைவரையும் கண்டு, அவர்களைச் சந்தித்து, வணக்கத்திற்குப் பதில் வணக்கம் செலுத்தினான்.
2.16.28
ततः पावकसंकाशमारुरोह रथोत्तमम्।
वैयाघ्रं पुरुषव्याघ्रो राजितं राजनन्दनः ॥ २.१६.२८ ॥
பின்னர் நெருப்பு போல் ஒளிரும், புலித்தோலால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த தேரில் மனிதர்களில் சிறந்தவனாகிய அரச குமாரன் ஏறினான்.
2.16.29
मेघनादमसम्बाधं मणिहेमविभूषितम्।
मुष्णन्तमिव चक्षूंषि प्रभया मेरुवर्चसम् ॥ २.१६.२९ ॥
மேகம் போல் முழங்கும், விசாலமான, மணிகளாலும் பொன்னாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, தன் ஒளியால் கண்களைக் கவர்வது போல் மேரு மலையின் பொலிவுடைய (அத்தேர்).
2.16.30
करेणुशिशुकल्पैश्च युक्तं परमवाजिभिः।
हरियुक्तं सहस्राक्षो रथमिन्द्र इवाशुगम् ॥ २.१६.३० ॥
யானைக்குட்டிகளைப் போன்ற சிறந்த குதிரைகள் பூட்டப்பட்டு, ஆயிரம் கண்ணுடைய இந்திரனின் விரைந்து செல்லும் தேர் போல் இருந்த அத்தேர்.
2.16.31
प्रययौ तूर्णमास्थाय राघवो ज्वलितः श्रिया।
स पर्जन्य इवाकाशे स्वनवानभिनादयन् ॥ २.१६.३१ ॥
ராகவன் ஒளியுடன் விரைவாக ரதத்தில் ஏறிச் சென்றான். வானில் முழங்கும் மேகம் போல் அவன் முழக்கமிட்டுச் சென்றான்.
2.16.32
निकेतान्निर्ययौ श्रीमान् महाभ्रादिव चन्द्रमाः।
चित्रचामरपाणिस्तु लक्ष्मणो राघवानुजः ॥ २.१६.३२ ॥
மேகத்திலிருந்து வெளிவரும் சந்திரனைப் போல் அந்தப் புகழ்மிக்கவன் மாளிகையிலிருந்து வெளியேறினான். ராகவனின் தம்பி லக்ஷ்மணன் கையில் அழகிய சாமரங்களை ஏந்தியிருந்தான்.
2.16.33
जुगोप भ्रातरं भ्राता रथमास्थाय पृष्ठतः।
ततो हलहलाशब्दस्तुमुलः समजायत ॥ २.१६.३३ ॥
சகோதரன் லக்ஷ்மணன் ரதத்தில் ஏறி பின்புறமிருந்து சகோதரனைக் காத்துச் சென்றான். அப்போது பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
2.16.34
तस्य निष्क्रममाणस्य जनौघस्य समन्ततः।
ततो हयवरा मुख्या नागाश्च गिरिसंनिभाः ॥ २.१६.३४ ॥
அவன் புறப்படும்போது நாலாபக்கமும் மக்கள் கூட்டம் திரண்டது. அதன் பின் சிறந்த குதிரைகளும் மலை போன்ற முதன்மை யானைகளும் வந்தன.
2.16.35
अनुजग्मुस्तथा रामं शतशोऽथ सहस्रशः।
अग्रतश्चास्य संनद्धाश्चन्दनागुरुभूषिताः ॥ २.१६.३५ ॥
அதேபோல் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் மக்கள் ராமனைப் பின்தொடர்ந்தனர். அவனுக்கு முன்னால் கவசம் அணிந்த வீரர்கள் சந்தனமும் அகில்மரமும் பூசி அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
2.16.36
खड्गचापधराः शूरा जग्मुराशंसवो जनाः।
ततो वादित्रशब्दाश्च स्तुतिशब्दाश्च वन्दिनाम् ॥ २.१६.३६ ॥
வாளும் வில்லும் ஏந்திய வீரர்களும் நல்வாழ்த்து வேண்டும் மக்களும் சென்றனர். பின்னர் வாத்தியங்களின் ஒலியும் பாணர்களின் துதி ஒலிகளும் எழுந்தன.
2.16.37
सिंहनादाश्च शूराणां ततः शुश्रुविरे पथि।
हर्म्यवातायनस्थाभिर्भूषिताभिः समन्ततः ॥ २.१६.३७ ॥
அப்போது சாலையில் வீரர்களின் சிங்கக் கர்ஜனைகள் எங்கும் கேட்டன; மாளிகைச் சாளரங்களில் நின்ற ஆபரணம் அணிந்த பெண்களிடமிருந்தும் அவ்வாறே.
2.16.38
कीर्यमाणः सुपुष्पौघैर्ययौ स्त्रीभिररिंदमः।
रामं सर्वानवद्याङ्ग्यो रामपिप्रीषया ततः ॥ २.१६.३८ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவர் மலர்க்குவியல்களால் தூவப்பட்டவராகச் சென்றார்; குறையற்ற அங்கங்கள் கொண்ட பெண்கள் ராமனை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் அவ்வாறு செய்தனர்.
2.16.39
वचोभिरग्र्यैर्हर्म्यस्थाः क्षितिस्थाश्च ववन्दिरे।
नूनं नन्दति ते माता कौसल्या मातृनन्दन ॥ २.१६.३९ ॥
மாளிகைகளில் நின்றவர்களும் நிலத்தில் நின்றவர்களும் சிறந்த சொற்களால் வாழ்த்தினர்: "நிச்சயமாக உன் தாய் கௌசல்யா மகிழ்ந்துகொண்டிருப்பாள், அன்னையின் மகிழ்ச்சியே!"
2.16.40
पश्यन्ती सिद्धयात्रं त्वां पित्र्यं राज्यमुपस्थितम्।
सर्वसीमन्तिनीभ्यश्च सीतां सीमन्तिनीं वराम् ॥ २.१६.४० ॥
"உன் வெற்றிகரமான பயணத்தைக் காணும், உன் தந்தைவழி அரசு அருகில் வந்திருப்பதைக் காணும் அவள் (மகிழ்வாள்)" — எல்லா மங்கையரிலும் சிறந்த சீதையைப் பற்றியும் (அவ்வாறு கூறினர்).
2.16.41
अमन्यन्त हि ता नार्यो रामस्य हृदयप्रियाम्।
तया सुचरितं देव्या पुरा नूनं महत् तपः ॥ २.१६.४१ ॥
அந்தப் பெண்கள் நினைத்தனர்: அவள் ராமனின் இதயத்திற்குப் பிரியமானவள்; அந்தத் தேவி முன்பு நிச்சயமாகப் பெரும் தவம் செய்திருக்க வேண்டும்.
2.16.42
रोहिणीव शशाङ्केन रामसंयोगमाप या।
शुश्राव राजमार्गस्थः प्रिया वाच उदाहृताः ॥ २.१६.४२ ॥
ரோகிணி சந்திரனுடன் இணைவதுபோல ராமனுடன் இணைந்தவள், அரசுப் பெருவழியில் நின்று சொல்லப்பட்ட இனிய சொற்களைக் கேட்டாள்.
2.16.43
स राघवस्तत्र तदा प्रलापान्
शुश्राव लोकस्य समागतस्य।
आत्माधिकारा विविधाश्च वाचः
प्रहृष्टरूपस्य पुरे जनस्य ॥ २.१६.४३ ॥
அப்போது அங்கே ராகவர் நகரில் கூடியிருந்த மக்களின் பேச்சுகளைக் கேட்டார்; அவை மகிழ்ச்சியான முகங்கொண்ட மக்கள் தங்களைப் பற்றிப் பேசிய பலவகைச் சொற்கள்.
2.16.44
एष श्रियं गच्छति राघवोऽद्य
राजप्रसादाद् विपुलां गमिष्यन्।
एते वयं सर्वसमृद्धकामा
येषामयं नो भविता प्रशास्ता ॥ २.१६.४४ ॥
இன்று இந்த ராகவர் அரசரின் அருளால் பெரும் செல்வத்தை அடைகிறார்; நாம் அனைவரும் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறியவர்கள், ஏனெனில் இவரே நமக்கு ஆட்சியாளராக இருப்பார்.
2.16.45
लाभो जनस्यास्य यदेष सर्वं
प्रपत्स्यते राष्ट्रमिदं चिराय।
न ह्यप्रियं किंचन जातु कश्चित्
पश्येन्न दुःखं मनुजाधिपेऽस्मिन् ॥ २.१६.४५ ॥
இந்த மக்களுக்கு இது பெரும் பயன்; இந்த நாடு நீண்ட காலம் அனைத்தையும் அடையும். இந்த மனிதர்களின் தலைவர் ஆட்சியில் யாரும் ஒருபோதும் எந்த துன்பத்தையும் காணமாட்டார்கள்.
2.16.46
स घोषवद्भिश्च हयैः सनागैः
पुरःसरैः स्वस्तिकसूतमागधैः।
महीयमानः प्रवरैश्च वादकै-
रभिष्टुतो वैश्रवणो यथा ययौ ॥ २.१६.४६ ॥
ஒலி எழுப்பும் குதிரைகளும் யானைகளும் முன்னே செல்ல, துதிபாடுவோர், சூதர்கள், மாகதர் ஆகியோரால் சிறப்பிக்கப்பட்டும், சிறந்த இசைக்கலைஞர்களால் போற்றப்பட்டும், குபேரனைப் போல் அவர் சென்றார்.
2.16.47
करेणुमातङ्गरथाश्वसंकुलं
महाजनौघैः परिपूर्णचत्वरम्।
प्रभूतरत्नं बहुपण्यसंचयं
ददर्श रामो विमलं महापथम् ॥ २.१६.४७ ॥
பெண் யானைகளும் ஆண் யானைகளும் தேர்களும் குதிரைகளும் நிறைந்து, பெரும் மக்கள் கூட்டங்களால் சதுக்கங்கள் நிரம்பி, ஏராளமான ரத்தினங்களும் பல வணிகப் பொருட்களின் குவியல்களும் கொண்ட தூய பெருஞ்சாலையை ராமர் கண்டார்.