Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 2.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.16.1
स तदन्तःपुरद्वारं समतीत्य जनाकुलम्।
प्रविविक्तां ततः कक्ष्यामाससाद पुराणवित् ॥ २.१६.१ ॥
Tendo passado pela porta dos aposentos internos, cheia de gente, chegou então a um pátio reservado. Era um conhecedor das antigas tradições.
2.16.2
प्रासकार्मुकबिभ्रद्भिर्युवभिर्मृष्टकुण्डलैः।
अप्रमादिभिरेकाग्रैः स्वानुरक्तैरधिष्ठिताम् ॥ २.१६.२ ॥
Era guardada por jovens que portavam lanças e arcos, com brincos polidos, vigilantes, concentrados e leais ao seu senhor.
2.16.3
तत्र काषायिणो वृद्धान् वेत्रपाणीन् स्वलंकृतान्।
ददर्श विष्ठितान् द्वारि स्त्र्यध्यक्षान् समाहितान् ॥ २.१६.३ ॥
Ali viu os anciãos, vestidos de ocre, com varas na mão, bem ornados, de pé à porta, os supervisores dos aposentos femininos, de ânimo sereno.
2.16.4
ते समीक्ष्य समायान्तं रामप्रियचिकीर्षवः।
सहसोत्पतिताः सर्वे ह्यासनेभ्यः ससम्भ्रमाः ॥ २.१६.४ ॥
Ao vê-lo aproximar-se, desejosos de agradar a Rāma, todos se ergueram de repente de seus assentos, em alvoroço.
2.16.5
तानुवाच विनीतात्मा सूतपुत्रः प्रदक्षिणः।
क्षिप्रमाख्यात रामाय सुमन्त्रो द्वारि तिष्ठति ॥ २.१६.५ ॥
Sumantra, de ânimo humilde, hábil filho de um cocheiro, disse-lhes: "Anunciai depressa a Rāma que Sumantra está à porta."
2.16.6
ते राममुपसङ्गम्य भर्तुः प्रियचिकीर्षवः।
सहभार्याय रामाय क्षिप्रमेवाचचक्षिरे ॥ २.१६.६ ॥
Desejosos de agradar ao seu senhor, aproximaram-se de Rāma e logo anunciaram a Rāma, que estava com sua esposa.
2.16.7
प्रतिवेदितमाज्ञाय सूतमभ्यन्तरं पितुः।
तत्रैवानाययामास राघवः प्रियकाम्यया ॥ २.१६.७ ॥
Tendo sabido que o cocheiro, vindo dos aposentos internos de seu pai, havia sido anunciado, Rāghava, desejando agradar, mandou trazê-lo ali mesmo.
2.16.8
तं वैश्रवणसंकाशमुपविष्टं स्वलंकृतम्।
ददर्श सूतः पर्यङ्के सौवर्णे सोत्तरच्छदे ॥ २.१६.८ ॥
Semelhante a Kubera, belamente adornado, sentado num leito dourado com cobertura estendida, o cocheiro o viu.
2.16.9
वराहरुधिराभेण शुचिना च सुगन्धिना।
अनुलिप्तं परार्घ्येन चन्दनेन परंतपम् ॥ २.१६.९ ॥
De tom semelhante ao sangue de javali, puro e perfumado, ungido com excelente sândalo, tormento dos inimigos.
2.16.10
स्थितया पार्श्वतश्चापि वालव्यजनहस्तया।
उपेतं सीतया भूयश्चित्रया शशिनं यथा ॥ २.१६.१० ॥
Acompanhado também por Sītā, de pé ao seu lado com um leque de cauda de iaque na mão, como a lua com a brilhante Citrā.
2.16.11
तं तपन्तमिवादित्यमुपपन्नं स्वतेजसा।
ववन्दे वरदं वन्दी विनयज्ञो विनीतवत् ॥ २.१६.११ ॥
Dotado do seu próprio esplendor, brilhando como o sol, o doador de bênçãos, a ele saudou o cocheiro, conhecedor da cortesia, com humildade.
2.16.12
प्राञ्जलिः सुमुखं दृष्ट्वा विहारशयनासने।
राजपुत्रमुवाचेदं सुमन्त्रो राजसत्कृतः ॥ २.१६.१२ ॥
Com as mãos postas, vendo o filho do rei de rosto formoso sentado no leito e assento de recreio, Sumantra, honrado pelo rei, disse estas palavras.
2.16.13
कौसल्या सुप्रजा राम पिता त्वां द्रष्टुमिच्छति।
महिष्यापि हि कैकेय्या गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ २.१६.१३ ॥
Kausalyā, mãe de um bom filho, ó Rāma, teu pai deseja ver-te. Vai também à rainha principal Kaikeyī, sem demora.
2.16.14
एवमुक्तस्तु संहृष्टो नरसिंहो महाद्युतिः।
ततः सम्मानयामास सीतामिदमुवाच ह ॥ २.१६.१४ ॥
Assim interpelado, Rāma, o leão entre os homens de grande esplendor, alegrou-se muito. Depois honrou Sītā e disse estas palavras.
2.16.15
देवि देवश्च देवी च समागम्य मदन्तरे।
मन्त्रयेते ध्रुवं किंचिदभिषेचनसंहितम् ॥ २.१६.१५ ॥
Ó rainha, na minha ausência, o rei e a rainha reuniram-se e certamente estão a deliberar sobre algo relacionado com a minha consagração.
2.16.16
लक्षयित्वा ह्यभिप्रायं प्रियकामा सुदक्षिणा।
संचोदयति राजानं मदर्थमसितेक्षणा ॥ २.१६.१६ ॥
Tendo percebido a sua intenção, Kaikeyī, Sudakṣiṇā, de olhos escuros e desejosa do agradável, incita o rei em meu favor.
2.16.17
सा प्रहृष्टा महाराजं हितकामानुवर्तिनी।
जननी चार्थकामा मे केकयाधिपतेः सुता ॥ २.१६.१७ ॥
Ela, radiante, segue o grande rei desejando o seu bem. Ela é também minha mãe, a filha do senhor dos Kekaya, que deseja o meu proveito.
2.16.18
दिष्ट्या खलु महाराजो महिष्या प्रियया सह।
सुमन्त्रं प्राहिणोद् दूतमर्थकामकरं मम ॥ २.१६.१८ ॥
Felizmente, o grande rei, juntamente com a sua amada rainha principal, enviou Sumantra, que me faz bem, como mensageiro.
2.16.19
यादृशी परिषत् तत्र तादृशो दूत आगतः।
ध्रुवमद्यैव मां राजा यौवराज्येऽभिषेक्ष्यति ॥ २.१६.१९ ॥
Assim como é a assembleia ali, assim é o mensageiro que chegou. Certamente hoje mesmo o rei me ungirá como príncipe herdeiro.
2.16.20
हन्त शीघ्रमितो गत्वा द्रक्ष्यामि च महीपतिम्।
सह त्वं परिवारेण सुखमास्स्व रमस्व च ॥ २.१६.२० ॥
Muito bem, daqui irei logo ver o grande rei. Tu, com a tua comitiva, senta-te confortavelmente e alegra-te.
2.16.21
पतिसम्मानिता सीता भर्तारमसितेक्षणा।
आ द्वारमनुवव्राज मङ्गलान्यभिदध्युषी ॥ २.१६.२१ ॥
Sītā, honrada pelo esposo, de olhos negros, seguiu o marido até a porta, proferindo palavras auspiciosas.
2.16.22
राज्यं द्विजातिभिर्जुष्टं राजसूयाभिषेचनम्।
कर्तुमर्हति ते राजा वासवस्येव लोककृत् ॥ २.१६.२२ ॥
Num reino aprovado pelos duas vezes nascidos, como Indra, criador dos mundos, o rei é digno de realizar para ti a consagração do Rājasūya.
2.16.23
दीक्षितं व्रतसम्पन्नं वराजिनधरं शुचिम्।
कुरङ्गशृङ्गपाणिं च पश्यन्ती त्वां भजाम्यहम् ॥ २.१६.२३ ॥
Vendo-te consagrado ao sacrifício, dotado de votos, vestindo uma excelente pele de cervo, puro, segurando um chifre de cervo na mão, eu te honro.
2.16.24
पूर्वां दिशं वज्रधरो दक्षिणां पातु ते यमः।
वरुणः पश्चिमामाशां धनेशस्तूत्तरां दिशम् ॥ २.१६.२४ ॥
Que Indra, portador do raio, te proteja no leste, Yama no sul; que Varuṇa proteja o oeste e Kubera, senhor da riqueza, o norte.
2.16.25
अथ सीतामनुज्ञाप्य कृतकौतुकमङ्गलः।
निश्चक्राम सुमन्त्रेण सह रामो निवेशनात् ॥ २.१६.२५ ॥
Então, tendo se despedido de Sītā e cumprido os ritos auspiciosos, Rāma saiu do palácio com Sumantra.
2.16.26
पर्वतादिव निष्क्रम्य सिंहो गिरिगुहाशयः।
लक्ष्मणं द्वारि सोऽपश्यत् प्रह्वाञ्जलिपुटं स्थितम् ॥ २.१६.२६ ॥
Como um leão que habita uma caverna da montanha sai da montanha, ele viu Lakṣmaṇa de pé na porta, com as palmas unidas em humildade.
2.16.27
अथ मध्यमकक्ष्यायां समागच्छत् सुहृज्जनैः।
स सर्वानर्थिनो दृष्ट्वा समेत्य प्रतिनन्द्य च ॥ २.१६.२७ ॥
Então, no pátio do meio, reuniu-se com seus amigos bem-intencionados; tendo visto todos os que o procuravam, encontrando-os e retribuindo suas saudações.
2.16.28
ततः पावकसंकाशमारुरोह रथोत्तमम्।
वैयाघ्रं पुरुषव्याघ्रो राजितं राजनन्दनः ॥ २.१६.२८ ॥
Então o melhor dos homens, o filho do rei, subiu no excelente carro, brilhante como fogo, adornado com peles de tigre.
2.16.29
मेघनादमसम्बाधं मणिहेमविभूषितम्।
मुष्णन्तमिव चक्षूंषि प्रभया मेरुवर्चसम् ॥ २.१६.२९ ॥
Aquele carro, que ruge como uma nuvem, espaçoso, adornado com gemas e ouro, ofuscando os olhos com seu brilho, resplandecendo com o esplendor do Meru.
2.16.30
करेणुशिशुकल्पैश्च युक्तं परमवाजिभिः।
हरियुक्तं सहस्राक्षो रथमिन्द्र इवाशुगम् ॥ २.१६.३० ॥
Atrelado a excelentes cavalos semelhantes a filhotes de elefante, veloz como o carro de Indra, o de mil olhos.
2.16.31
प्रययौ तूर्णमास्थाय राघवो ज्वलितः श्रिया।
स पर्जन्य इवाकाशे स्वनवानभिनादयन् ॥ २.१६.३१ ॥
Rāghava, resplandecente de glória, subiu rapidamente à carruagem e partiu, trovejando como uma nuvem de chuva no céu.
2.16.32
निकेतान्निर्ययौ श्रीमान् महाभ्रादिव चन्द्रमाः।
चित्रचामरपाणिस्तु लक्ष्मणो राघवानुजः ॥ २.१६.३२ ॥
Como a lua que surge de uma grande nuvem, o glorioso saiu da morada; Lakṣmaṇa, o irmão mais novo de Rāghava, segurava nas mãos belos espantadores de cauda de iaque.
2.16.33
जुगोप भ्रातरं भ्राता रथमास्थाय पृष्ठतः।
ततो हलहलाशब्दस्तुमुलः समजायत ॥ २.१६.३३ ॥
Lakṣmaṇa, o irmão, subiu numa carruagem e protegeu o irmão por trás. Então ergueu-se um tumultuoso clamor.
2.16.34
तस्य निष्क्रममाणस्य जनौघस्य समन्ततः।
ततो हयवरा मुख्या नागाश्च गिरिसंनिभाः ॥ २.१६.३४ ॥
Enquanto ele saía, uma multidão afluiu por todos os lados; depois seguiram também os melhores cavalos e os elefantes principais, semelhantes a montanhas.
2.16.35
अनुजग्मुस्तथा रामं शतशोऽथ सहस्रशः।
अग्रतश्चास्य संनद्धाश्चन्दनागुरुभूषिताः ॥ २.१६.३५ ॥
Igualmente, centenas e milhares seguiram Rāma; diante dele iam guerreiros encouraçados, adornados com sândalo e aloés.
2.16.36
खड्गचापधराः शूरा जग्मुराशंसवो जनाः।
ततो वादित्रशब्दाश्च स्तुतिशब्दाश्च वन्दिनाम् ॥ २.१६.३६ ॥
Partiram heróis portando espadas e arcos, e pessoas que desejavam boa sorte; depois soaram os instrumentos e os louvores dos bardos.
2.16.37
सिंहनादाश्च शूराणां ततः शुश्रुविरे पथि।
हर्म्यवातायनस्थाभिर्भूषिताभिः समन्ततः ॥ २.१६.३७ ॥
Então, pelo caminho, ouviram-se de todos os lados os rugidos de leão dos heróis, e também os das mulheres ornadas que estavam nas janelas das mansões.
2.16.38
कीर्यमाणः सुपुष्पौघैर्ययौ स्त्रीभिररिंदमः।
रामं सर्वानवद्याङ्ग्यो रामपिप्रीषया ततः ॥ २.१६.३८ ॥
O subjugador dos inimigos seguia, coberto de montes de belas flores lançadas por mulheres de membros sem defeito, que o faziam por desejo de agradar a Rāma.
2.16.39
वचोभिरग्र्यैर्हर्म्यस्थाः क्षितिस्थाश्च ववन्दिरे।
नूनं नन्दति ते माता कौसल्या मातृनन्दन ॥ २.१६.३९ ॥
Os que estavam nas mansões e os que estavam no chão o louvaram com excelentes palavras: "Certamente tua mãe Kausalyā se alegra, ó alegria de tua mãe!"
2.16.40
पश्यन्ती सिद्धयात्रं त्वां पित्र्यं राज्यमुपस्थितम्।
सर्वसीमन्तिनीभ्यश्च सीतां सीमन्तिनीं वराम् ॥ २.१६.४० ॥
"Vendo tua viagem bem-sucedida e teu reino paterno próximo, ela se alegrará" — e de Sītā, a melhor de todas as mulheres, diziam igualmente.
2.16.41
अमन्यन्त हि ता नार्यो रामस्य हृदयप्रियाम्।
तया सुचरितं देव्या पुरा नूनं महत् तपः ॥ २.१६.४१ ॥
Aquelas mulheres pensavam que ela é a amada do coração de Rāma; certamente aquela deusa praticou grande austeridade no passado.
2.16.42
रोहिणीव शशाङ्केन रामसंयोगमाप या।
शुश्राव राजमार्गस्थः प्रिया वाच उदाहृताः ॥ २.१६.४२ ॥
Como Rohiṇī unida à lua, ela, que alcançara a união com Rāma, ouviu as palavras amáveis ditas por aqueles que estavam na estrada real.
2.16.43
स राघवस्तत्र तदा प्रलापान्
शुश्राव लोकस्य समागतस्य।
आत्माधिकारा विविधाश्च वाचः
प्रहृष्टरूपस्य पुरे जनस्य ॥ २.१६.४३ ॥
Então Rāghava ouviu ali as diversas falas do povo reunido na cidade, palavras de gente de rosto alegre sobre os próprios assuntos.
2.16.44
एष श्रियं गच्छति राघवोऽद्य
राजप्रसादाद् विपुलां गमिष्यन्।
एते वयं सर्वसमृद्धकामा
येषामयं नो भविता प्रशास्ता ॥ २.१६.४४ ॥
Hoje este Rāghava alcança grande prosperidade pelo favor do rei; todos nós teremos nossos desejos realizados, pois ele será nosso governante.
2.16.45
लाभो जनस्यास्य यदेष सर्वं
प्रपत्स्यते राष्ट्रमिदं चिराय।
न ह्यप्रियं किंचन जातु कश्चित्
पश्येन्न दुःखं मनुजाधिपेऽस्मिन् ॥ २.१६.४५ ॥
É um ganho para este povo que este reino obtenha tudo por muito tempo; sob este senhor dos homens ninguém verá jamais nada desagradável ou sofrimento.
2.16.46
स घोषवद्भिश्च हयैः सनागैः
पुरःसरैः स्वस्तिकसूतमागधैः।
महीयमानः प्रवरैश्च वादकै-
रभिष्टुतो वैश्रवणो यथा ययौ ॥ २.१६.४६ ॥
Com cavalos e elefantes retumbantes à frente, honrado pelos bardos, panegiristas e menestréis, e louvado pelos melhores músicos, avançou como Vaiśravaṇa (Kubera).
2.16.47
करेणुमातङ्गरथाश्वसंकुलं
महाजनौघैः परिपूर्णचत्वरम्।
प्रभूतरत्नं बहुपण्यसंचयं
ददर्श रामो विमलं महापथम् ॥ २.१६.४७ ॥
Rāma viu a grande estrada imaculada, cheia de elefantas, elefantes, carros e cavalos, com as praças repletas de grandes multidões, abundante em joias e coberta de muitas mercadorias para comércio.