ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 2.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.26.1
अभिवाद्य तु कौसल्यां रामः सम्प्रस्थितो वनम्।
कृतस्वस्त्ययनो मात्रा धर्मिष्ठे वर्त्मनि स्थितः ॥ २.२६.१ ॥
ರಾಮನು ಕೌಸಲ್ಯೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕಾಡಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು. ತಾಯಿಯ ಮಂಗಳಾಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದು ಅವನು ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
2.26.2
विराजयन् राजसुतो राजमार्गं नरैर्वृतम्।
हृदयान्याममन्थेव जनस्य गुणवत्तया ॥ २.२६.२ ॥
ರಾಜಕುಮಾರನು ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಜನರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಡೆದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
2.26.3
वैदेही चापि तत् सर्वं न शुश्राव तपस्विनी।
तदेव हृदि तस्याश्च यौवराज्याभिषेचनम् ॥ २.२६.३ ॥
ವೈದೇಹಿಯೂ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ; ಆ ತಪಸ್ವಿನಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಯೌವರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕದ ಸಂಗತಿಯೇ ತುಂಬಿತ್ತು.
2.26.4
देवकार्यं स्म सा कृत्वा कृतज्ञा हृष्टचेतना।
अभिज्ञा राजधर्माणां राजपुत्री प्रतीक्षति ॥ २.२६.४ ॥
ದೈವಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಹರ್ಷಚಿತ್ತದಿಂದ, ರಾಜಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆ ರಾಜಪುತ್ರಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
2.26.5
प्रविवेशाथ रामस्तु स्ववेश्म सुविभूषितम्।
प्रहृष्टजनसम्पूर्णं ह्रिया किंचिदवाङ्मुखः ॥ २.२६.५ ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು; ಹರ್ಷಿತರಾದ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಖ ಬಾಗಿಸಿಕೊಂಡು.
2.26.6
अथ सीता समुत्पत्य वेपमाना च तं पतिम्।
अपश्यच्छोकसंतप्तं चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियम् ॥ २.२६.६ ॥
ಆಗ ಸೀತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದು, ನಡುಗುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡಿದ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
2.26.7
तां दृष्ट्वा स हि धर्मात्मा न शशाक मनोगतम्।
तं शोकं राघवः सोढुं ततो विवृततां गतः ॥ २.२६.७ ॥
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಅವನು ಮನದಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ಹೇಳಲಾರದೆ ಹೋದನು; ಆ ಶೋಕವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗದೆ ನಂತರ ಅವನು ಹೊರಗೆ ಬಂದನು.
2.26.8
विवर्णवदनं दृष्ट्वा तं प्रस्विन्नममर्षणम्।
आह दुःखाभिसंतप्ता किमिदानीमिदं प्रभो ॥ २.२६.८ ॥
ಅವನ ಬಿಳಿಚಿದ ಮುಖವನ್ನು, ಬೆವರಿದ ಆವೇಶಭರಿತ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಸೀತೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಪ್ರಭೂ, ಈಗ ಇದೇನು?"
2.26.9
अद्य बार्हस्पतः श्रीमान् युक्तः पुष्येण राघव।
प्रोच्यते ब्राह्मणैः प्राज्ञैः केन त्वमसि दुर्मनाः ॥ २.२६.९ ॥
ಇಂದು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶುಭ ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರ ಕೂಡಿದೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಓ ರಾಘವ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನವನಾಗಿರುವೆ?
2.26.10
न ते शतशलाकेन जलफेननिभेन च।
आवृतं वदनं वल्गु च्छत्रेणाभिविराजते ॥ २.२६.१० ॥
ನೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳ, ನೀರಿನ ನೊರೆಯಂತೆ ಬಿಳಿಯ ಛತ್ರಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಅದು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
2.26.11
व्यजनाभ्यां च मुख्याभ्यां शतपत्रनिभेक्षणम्।
चन्द्रहंसप्रकाशाभ्यां वीज्यते न तवाननम् ॥ २.२६.११ ॥
ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಹಂಸದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಎರಡು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬೀಸಣಿಗೆಗಳಿಂದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.12
वाग्मिनो वन्दिनश्चापि प्रहृष्टास्त्वां नरर्षभ।
स्तुवन्तो नाद्य दृश्यन्ते मङ्गलैः सूतमागधाः ॥ २.२६.१२ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ಮಾತುಗಾರರಾದ ವಂದಿಗಳು, ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಂಗಳ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.13
न ते क्षौद्रं च दधि च ब्राह्मणा वेदपारगाः।
मूर्ध्नि मूर्धाभिषिक्तस्य ददति स्म विधानतः ॥ २.२६.१३ ॥
ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮೂರ್ಧಾಭಿಷಿಕ್ತನಾದ ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮೊಸರನ್ನು ಸುರಿಯಲಿಲ್ಲ.
2.26.14
न त्वां प्रकृतयः सर्वाः श्रेणीमुख्याश्च भूषिताः।
अनुव्रजितुमिच्छन्ति पौरजानपदास्तथा ॥ २.२६.१४ ॥
ನಗರ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು, ಶ್ರೇಣಿಗಳ ಮುಖ್ಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.15
चतुर्भिर्वेगसम्पन्नैर्हयैः काञ्चनभूषणैः।
मुख्यः पुष्परथो युक्तः किं न गच्छति तेऽग्रतः ॥ २.२६.१५ ॥
ನಾಲ್ಕು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಮುಖ್ಯ ಪುಷ್ಪರಥ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಏಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ?
2.26.16
न हस्ती चाग्रतः श्रीमान् सर्वलक्षणपूजितः।
प्रयाणे लक्ष्यते वीर कृष्णमेघगिरिप्रभः ॥ २.२६.१६ ॥
ವೀರನೇ, ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ, ಕಪ್ಪು ಮೇಘ ಅಥವಾ ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಶ್ರೀಮಂತ ಆನೆಯು ನಿನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.17
न च काञ्चनचित्रं ते पश्यामि प्रियदर्शन।
भद्रासनं पुरस्कृत्य यान्तं वीर पुरःसरम् ॥ २.२६.१७ ॥
ಪ್ರಿಯದರ್ಶನನೇ, ವೀರನೇ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭದ್ರಾಸನವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನೀನು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.18
अभिषेको यदा सज्जः किमिदानीमिदं तव।
अपूर्वो मुखवर्णश्च न प्रहर्षश्च लक्ष्यते ॥ २.२६.१८ ॥
ಅಭಿಷೇಕ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗ ಈಗ ನಿನಗೇನಾಯಿತು? ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಬಣ್ಣ ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ, ಸಂತೋಷವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
2.26.19
इतीव विलपन्तीं तां प्रोवाच रघुनन्दनः।
सीते तत्रभवांस्तातः प्रव्राजयति मां वनम् ॥ २.२६.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ರಘುನಂದನ ಹೇಳಿದನು: ಸೀತೆಯೇ, ಪೂಜ್ಯ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿಗೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
2.26.20
कुले महति सम्भूते धर्मज्ञे धर्मचारिणि।
शृणु जानकि येनेदं क्रमेणाद्यागतं मम ॥ २.२६.२० ॥
ಜಾನಕಿಯೇ, ಉನ್ನತ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ನೀನು ಕೇಳು, ಇದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇಂದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಬಂದಿತೆಂದು.
2.26.21
राज्ञा सत्यप्रतिज्ञेन पित्रा दशरथेन वै।
कैकेय्यै मम मात्रे तु पुरा दत्तौ महावरौ ॥ २.२६.२१ ॥
ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನಾದ ರಾಜ, ನನ್ನ ತಂದೆ ದಶರಥನು ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಾಯಿ ಕೈಕೇಯಿಗೆ ಎರಡು ಮಹಾ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದನು.
2.26.22
तयाद्य मम सज्जेऽस्मिन्नभिषेके नृपोद्यते।
प्रचोदितः स समयो धर्मेण प्रतिनिर्जितः ॥ २.२६.२२ ॥
ಇಂದು ಆಕೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ಈ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಷರತ್ತು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಧರ್ಮದಿಂದ ಅದು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
2.26.23
चतुर्दश हि वर्षाणि वस्तव्यं दण्डके मया।
पित्रा मे भरतश्चापि यौवराज्ये नियोजितः ॥ २.२६.२३ ॥
ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು; ನನ್ನ ತಂದೆ ಭರತನನ್ನು ಯುವರಾಜ ಪದವಿಗೆ ನಿಯೋಜಿಸಿದ್ದಾರೆ.
2.26.24
सोऽहं त्वामागतो द्रष्टुं प्रस्थितो विजनं वनम्।
भरतस्य समीपे ते नाहं कथ्यः कदाचन ॥ २.२६.२४ ॥
ಆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ; ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿಗೆ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಭರತನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
2.26.25
ऋद्धियुक्ता हि पुरुषा न सहन्ते परस्तवम्।
तस्मान्न ते गुणाः कथ्या भरतस्याग्रतो मम ॥ २.२६.२५ ॥
ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರು ಇತರರ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಭರತನ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀನು ಹೇಳಬಾರದು.
2.26.26
अहं ते नानुवक्तव्यो विशेषेण कदाचन।
अनुकूलतया शक्यं समीपे तस्य वर्तितुम् ॥ २.२६.२६ ॥
ನನ್ನ ಕುರಿತು ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಬಾರದು. ಅವನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದೇ ಸಾಧ್ಯ.
2.26.27
तस्मै दत्तं नृपतिना यौवराज्यं सनातनम्।
स प्रसाद्यस्त्वया सीते नृपतिश्च विशेषतः ॥ २.२६.२७ ॥
ರಾಜನು ಅವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಸೀತೆ, ನೀನು ಅವನನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜನನ್ನು, ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
2.26.28
अहं चापि प्रतिज्ञां तां गुरोः समनुपालयन्।
वनमद्यैव यास्यामि स्थिरीभव मनस्विनि ॥ २.२६.२८ ॥
ನಾನೂ ಗುರುವಿನ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಇಂದೇ ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಮನಸ್ವಿನಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿಡು.
2.26.29
याते च मयि कल्याणि वनं मुनिनिषेवितम्।
व्रतोपवासपरया भवितव्यं त्वयानघे ॥ २.२६.२९ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಾನು ಮುನಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ವನಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ನೀನು ವ್ರತ ಉಪವಾಸಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿರಬೇಕು.
2.26.30
कल्यमुत्थाय देवानां कृत्वा पूजां यथाविधि।
वन्दितव्यो दशरथः पिता मम जनेश्वरः ॥ २.२६.३० ॥
ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಜನೇಶ್ವರ ದಶರಥನಿಗೆ ವಂದಿಸಬೇಕು.
2.26.31
माता च मम कौसल्या वृद्धा संतापकर्शिता।
धर्ममेवाग्रतः कृत्वा त्वत्तः सम्मानमर्हति ॥ २.२६.३१ ॥
ನನ್ನ ತಾಯಿ ಕೌಸಲ್ಯೆ ವೃದ್ಧೆ, ಸಂತಾಪದಿಂದ ಕೃಶಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಆಕೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳು.
2.26.32
वन्दितव्याश्च ते नित्यं याः शेषा मम मातरः।
स्नेहप्रणयसम्भोगैः समा हि मम मातरः ॥ २.२६.३२ ॥
ನನ್ನ ಉಳಿದ ತಾಯಂದಿರನ್ನು ನೀನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೇಮ, ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಸಮಾನರು.
2.26.33
भ्रातृपुत्रसमौ चापि द्रष्टव्यौ च विशेषतः।
त्वया भरतशत्रुघ्नौ प्राणैः प्रियतरौ मम ॥ २.२६.३३ ॥
ಭರತ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಘ್ನರನ್ನು ಸಹೋದರರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನೀನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು. ಅವರು ನನಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯರು.
2.26.34
विप्रियं च न कर्तव्यं भरतस्य कदाचन।
स हि राजा च वैदेहि देशस्य च कुलस्य च ॥ २.२६.३४ ॥
ಭರತನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು. ಓ ವೈದೇಹಿ, ಅವನೇ ರಾಜ; ಅವನೇ ದೇಶಕ್ಕೂ ಕುಲಕ್ಕೂ ಸೇರಿದವನು.
2.26.35
आराधिता हि शीलेन प्रयत्नैश्चोपसेविताः।
राजानः सम्प्रसीदन्ति प्रकुप्यन्ति विपर्यये ॥ २.२६.३५ ॥
ರಾಜರು ಸದ್ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗುತ್ತಾರೆ; ವಿರುದ್ಧವಾದರೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
2.26.36
औरस्यानपि पुत्रान् हि त्यजन्त्यहितकारिणः।
समर्थान् सम्प्रगृह्णन्ति जनानपि नराधिपाः ॥ २.२६.३६ ॥
ರಾಜರು ಅಹಿತಕಾರಿಗಳಾದರೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಮರ್ಥರಾದ ಜನರನ್ನು, ಸಾಮಾನ್ಯರಾದರೂ, ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
2.26.37
सा त्वं वसेह कल्याणि राज्ञः समनुवर्तिनी।
भरतस्य रता धर्मे सत्यव्रतपरायणा ॥ २.२६.३७ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ಇರು; ರಾಜನಿಗೆ (ಭರತನಿಗೆ) ಅನುವರ್ತಿನಿಯಾಗಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಳಾಗಿ, ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇರು.
2.26.38
अहं गमिष्यामि महावनं प्रिये
त्वया हि वस्तव्यमिहैव भामिनि।
यथा व्यलीकं कुरुषे न कस्यचित्
तथा त्वया कार्यमिदं वचो मम ॥ २.२६.३८ ॥
ಪ್ರಿಯೇ, ನಾನು ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಭಾಮಿನಿ, ನೀನು ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು. ಯಾರಿಗೂ ಅಪರಾಧ ಮಾಡದಂತೆ, ನನ್ನ ಈ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.