Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
सुसंरब्धं तु सौमित्रिं लक्ष्मणं क्रोधमूर्च्छितम्।
रामस्तु परिसान्त्व्याथ वचनं चेदमब्रवीत् ॥ २.९७.१ ॥
Rāma, der den vom Zorn übermannten, heftig erregten Lakṣmaṇa, Sohn der Sumitrā, vollständig beruhigt hatte, sprach darauf diese Worte.
2.97.2
किमत्र धनुषा कार्यमसिना वा सचर्मणा।
महेष्वासे महाप्राज्ञे भरते स्वयमागते ॥ २.९७.२ ॥
Was nützt hier der Bogen oder Schwert und Schild, o großer Bogenschütze, o Weiser, da Bharata selbst gekommen ist?
2.97.3
पितुः सत्यं प्रतिश्रुत्य हत्वा भरतमागतम्।
किं करिष्ऺयामि राज्येन सापवादेन लक्ष्मण ॥ २.९७.३ ॥
Was soll ich, Lakṣmaṇa, mit einem durch Schande befleckten Reich anfangen, nachdem ich Bharata, der gekommen ist, erschlagen habe, da ich das Versprechen meines Vaters gegeben habe?
2.97.4
यद्द्रव्यं बान्धवानां वा मित्राणां वा क्षये भवेत्।
नाहं तत् प्रतिगृह्णीयां भक्षान् विषकृतानिव ॥ २.९७.४ ॥
Jeglichen Reichtum, der durch den Untergang von Verwandten oder Freunden entstünde, würde ich nicht annehmen, wie man vergiftete Speise nicht annimmt.
2.97.5
धर्ममर्थं च कामं च पृथिवीं चापि लक्ष्मण।
इच्छामि भवतामर्थे एतत् प्रतिश्रृणोमि ते ॥ २.९७.५ ॥
O Lakṣmaṇa, ich wünsche für euch Dharma, Reichtum, Lust und sogar die Erde; dies verspreche ich dir.
2.97.6
भ्रातऽणां सङ्ग्रहार्थं च सुखार्थं चापि लक्ष्मण।
राज्यमप्यहमिच्छामि सत्येनायुधमालभे ॥ २.९७.६ ॥
O Lakṣmaṇa, um die Brüder zusammenzuhalten und für ihr Glück wünsche ich sogar das Königreich; bei der Wahrheit berühre ich meine Waffe.
2.97.7
नेयं मम मही सौम्य दुर्ल्लभा सागराम्बरा।
नहीच्छेयमधर्मेण शक्रत्वमपि लक्ष्मण ॥ २.९७.७ ॥
Sanfter Lakṣmaṇa, diese vom Ozean umgürtete Erde, so schwer zu erlangen, ist nicht mein; selbst Indras Herrschaft würde ich nicht durch Unrecht begehren.
2.97.8
यद्विना भरतं त्वां च शत्रुघ्नं चापि मानद।
भवेन्मम सुखं किञ्चिद्भस्म तत् कुरुतां शिखी ॥ २.९७.८ ॥
Du Spender der Ehre, jedes Glück, das mir ohne Bharata, ohne dich und ohne Śatrughna zuteilwürde, möge das Feuer zu Asche machen.
2.97.9
मन्येऽहमागतोऽयोध्यां भरतो भ्रातृवत्सलः।
मम प्राणात् प्रियतरः कुलधर्ममनुस्मरन् ॥ २.९७.९ ॥
Ich glaube, Bharata, liebevoll zu seinen Brüdern und mir teurer als mein Leben, ist nach Ayodhyā gekommen, sich der Pflicht unseres Geschlechts erinnernd.
2.97.10
श्रुत्वा प्रव्राजितं मां हि जटावल्कलधारिणम्।
जानक्या सहितं वीर त्वया च पुरुषर्षभ ॥ २.९७.१० ॥
Als er gehört hat, dass ich, mit Haarflechten und Rindengewändern, zusammen mit Jānakī und dir verbannt worden bin, o Held, o Bester der Männer,
2.97.11
स्नेहेनाक्रान्तहृदयः शोकेनाकुलितेन्द्रियः।
द्रष्टुमभ्यागतो ह्येष भरतो नान्यथा गतः ॥ २.९७.११ ॥
Bharata, dessen Herz von Zuneigung überwältigt und dessen Sinne vom Kummer erregt sind, ist gewiss gekommen, um mich zu sehen; anders ist er nicht gegangen.
2.97.12
अम्बां च कैकयीं रुष्य परुषं चाप्रियं वदन्।
प्रसाद्य पितरं श्रीमान् राज्यं मे दातुमागतः ॥ २.९७.१२ ॥
Gegen unsere Mutter Kaikeyī zürnend, harte und unangenehme Worte sprechend, nachdem er den Vater besänftigt hat, ist der glanzvolle Bharata gekommen, mir das Reich zu geben.
2.97.13
प्राप्तकालं यदेषोऽस्मान् भरतो द्रष्टुमिच्छति।
अस्मासु मनसाप्येष नाप्रियं किञ्चिदाचरेत् ॥ २.९७.१३ ॥
Jetzt, zur rechten Zeit, wünscht Bharata uns zu sehen; selbst im Geiste würde er uns nichts Unangenehmes antun.
2.97.14
विप्रियं कृतपूर्वं ते भरतेन कदा नु किम्।
ईदृशं वा भयं तेऽद्य भरतं योऽत्र शङ्कसे ॥ २.९७.१४ ॥
Wann hat Bharata dir jemals früher ein Unrecht zugefügt? Oder warum empfindest du heute eine solche Furcht, dass du hier Bharata verdächtigst?
2.97.15
नहि ते निष्ठुरं वाच्यो भरतो नाप्रियं वचः।
अहं ह्यप्रियमुक्तः स्यां भरतस्याप्रिये कृते ॥ २.९७.१५ ॥
Du sollst keine harten Worte zu Bharata sprechen, und Bharata wird kein unfreundliches Wort sagen. Würde Bharata etwas Unangenehmes angetan, so würde ich selbst das Ziel unfreundlicher Worte.
2.97.16
कथं नु पुत्राः पितरं हन्युः कस्याञ्चिदापदि।
भ्राता वा भ्रातरं हन्यात् सौमित्रे प्राणमात्मनः ॥ २.९७.१६ ॥
Wie könnten Söhne in irgendeinem Unglück ihren Vater töten? Oder wie könnte ein Bruder seinen Bruder töten? O Saumitri, wie könnte jemand zum Feind des eigenen Lebens werden?
2.97.17
यदि राज्यस्य हेतोस्त्वमिमां वाचं प्रभाषसे।
वक्ष्यामि भरतं दृष्ट्वा राज्यमस्मै प्रदीयताम् ॥ २.९७.१७ ॥
Wenn du diese Worte um des Reiches willen sprichst, dann werde ich, sobald ich Bharata sehe, sagen: Man gebe ihm das Reich.
2.97.18
उच्यमानोऽपि भरतो मया लक्ष्मण तत्त्वतः।
राज्यमस्मै प्रयच्छेति बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ २.९७.१८ ॥
Selbst wenn ich ihm aufrichtig sage, Lakṣmaṇa: »Gib ihm das Reich«, wird Bharata antworten: »Gewiss, so sei es.«
2.97.19
तथोक्तो धर्मशीलेन भ्रात्रा तस्य हिते रतः।
लक्ष्मणः प्रविवेशेव स्वानि गात्राणि लज्जया ॥ २.९७.१९ ॥
So angesprochen von seinem tugendhaften Bruder, Lakṣmaṇa, der nur an dessen Wohl dachte, zog er sich vor Scham gleichsam in seine eigenen Glieder zurück.
2.97.20
तद्वाक्यं लक्ष्मणः श्रुत्वा व्रीडितः प्रत्युवाच ह।
त्वां मन्ये द्रष्टुमायातः पिता दशरथः स्वयम् ॥ २.९७.२० ॥
Als Lakṣmaṇa diese Worte hörte, antwortete er beschämt: »Ich glaube, dass Vater Daśaratha selbst gekommen ist, um dich zu sehen.«
2.97.21
व्रीडितं लक्ष्मणं दृष्ट्वा राघवः प्रत्युवाच ह।
एष मन्ये महाबाहुरिहास्मान् द्रष्टुमागतः ॥ २.९७.२१ ॥
Als er Lakṣmaṇa beschämt sah, antwortete Rāghava (Rāma): »Ich glaube, dieser Starkarmige (Bharata) ist hierher gekommen, um uns zu sehen.«
2.97.22
अथवा नौ ध्रुवं मन्ये मन्यमानः सुखोचितौ।
वनवासमनुध्याय गृहाय प्रतिनेष्यति ॥ २.९७.२२ ॥
Oder aber, ich denke sicher, dass er uns beide, die wir des Glücks würdig sind, und unseren Waldexil bedenkend, nach Hause zurückführen wird.
2.97.23
इमां वाप्येष वैदेहीमत्यन्तसुखसेविनीम्।
पिता मे राघवः श्रीमान् वनादादाय यास्यति ॥ २.९७.२३ ॥
Oder aber, mein Vater, der glanzvolle Rāghava, wird auch diese Vaidehī (Sītā), die in größtem Wohlleben aufgewachsen ist, aus dem Wald mitnehmen.
2.97.24
एतौ तौ सम्प्रकाशेते गोत्रवन्तौ मनोरमौ।
वायुवेगसमौ वीर जवनौ तुरगोत्तमौ ॥ २.९७.२४ ॥
Held, jene beiden vortrefflichen Pferde von edler Abkunft, reizvoll und schnell wie der Wind, sind deutlich zu sehen.
2.97.25
स एष सुमहाकायः कम्पते वाहिनीमुखे।
नागः शत्रुञ्जयो नाम वृद्धस्तातस्य धीमतः ॥ २.९७.२५ ॥
Jener Elefant von gewaltigem Körper zittert an der Spitze des Heeres. Es ist der alte Elefant namens Śatruñjaya, des weisen Vaters.
2.97.26
न तु पश्यामि तच्छत्ऺत्रं पाण्डरं लोकसत्कृतम्।
पितुर्दिव्यं महाबाहो संशयो भवतीह मे ॥ २.९७.२६ ॥
Doch ich sehe jenen weißen, göttlichen Schirm unseres Vaters nicht, der von der Welt geehrt wird. O Starkarmiger, hier erhebt sich in mir ein Zweifel.
2.97.27
प्रथममर्धमुत्तरार्धेन योजनीयम् ॥ २.९७.२७ ॥
Die erste Hälfte ist mit der zweiten Hälfte zu verbinden.
2.97.28
अवतीर्य्य तु सालाग्रात्तस्मात्स समितिञ्जयः।
लक्ष्मणः प्राञ्जलिर्भूत्वा तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ २.९७.२८ ॥
Vom Gipfel jenes Sāla-Baumes herabgestiegen, stand Lakṣmaṇa, Sieger im Kampf, mit gefalteten Händen an Rāmas Seite.
2.97.29
भरतेनापि सन्दिष्टा सम्मर्दो न भवेदिऺति।
समन्तात्तस्य शैलस्य सेना वासमकल्पयत् ॥ २.९७.२९ ॥
Da Bharata außerdem angeordnet hatte, dass es kein Gedränge geben dürfe, schlug das Heer sein Lager rings um jenen Berg auf.
2.97.30
अध्यर्द्धमिक्ष्वाकुचमूर्योजनं पर्वतस्य सा।
पार्श्वे न्यविशदावृत्य गजवाजिरथाकुला ॥ २.९७.३० ॥
Jenes Heer des Ikṣvāku-Geschlechts, erfüllt von Elefanten, Pferden und Streitwagen, breitete sich anderthalb Yojana an einer Seite des Berges aus, umschloss ihn und ließ sich dort nieder.
2.97.31
सा चित्रकूटे भरतेन सेना धर्मं पुरस्कृत्य विधूय दर्प्पम्।
प्रसादनार्थं रघुनन्दनस्य विराजते नीतिमता प्रणीता ॥ २.९७.३१ ॥
In Citrakūṭa strahlte jenes Heer, von dem weisen Bharata geführt, der das Dharma voranstellte und den Stolz ablegte, um Rāma, die Freude der Raghus, zu besänftigen.