வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 2.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.97.1
सुसंरब्धं तु सौमित्रिं लक्ष्मणं क्रोधमूर्च्छितम्।
रामस्तु परिसान्त्व्याथ वचनं चेदमब्रवीत् ॥ २.९७.१ ॥
மிகவும் சினமுற்று கோபத்தால் மயங்கி நின்ற சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனை ராமன் முழுமையாக சமாதானப்படுத்தி, பின்னர் இவ்வாறு கூறினான்.
2.97.2
किमत्र धनुषा कार्यमसिना वा सचर्मणा।
महेष्वासे महाप्राज्ञे भरते स्वयमागते ॥ २.९७.२ ॥
இங்கு வில்லால் என்ன பயன், வாளாலோ கேடயத்தாலோ என்ன பயன்? மாபெரும் வில்லாளியே, மகா அறிவாளியே, பரதன் தானே வந்திருக்கும்போது.
2.97.3
पितुः सत्यं प्रतिश्रुत्य हत्वा भरतमागतम्।
किं करिष्ऺयामि राज्येन सापवादेन लक्ष्मण ॥ २.९७.३ ॥
தந்தையின் சத்திய வாக்கை நிறைவேற்றுவதற்காக, வந்திருக்கும் பரதனைக் கொன்றுவிட்டு, பழிச்சொல் நிறைந்த அரசால் நான் என்ன செய்வேன், லக்ஷ்மணா?
2.97.4
यद्द्रव्यं बान्धवानां वा मित्राणां वा क्षये भवेत्।
नाहं तत् प्रतिगृह्णीयां भक्षान् विषकृतानिव ॥ २.९७.४ ॥
உறவினர்களின் அல்லது நண்பர்களின் அழிவால் கிடைக்கும் எந்தச் செல்வத்தையும் நான் ஏற்கமாட்டேன், விஷம் கலந்த உணவை ஏற்பதுபோல்.
2.97.5
धर्ममर्थं च कामं च पृथिवीं चापि लक्ष्मण।
इच्छामि भवतामर्थे एतत् प्रतिश्रृणोमि ते ॥ २.९७.५ ॥
லக்ஷ்மணா, தர்மம், பொருள், இன்பம், பூமி ஆகியவற்றையும்கூட உங்களுக்காக விரும்புகிறேன்; இதை நான் உனக்கு வாக்களிக்கிறேன்.
2.97.6
भ्रातऽणां सङ्ग्रहार्थं च सुखार्थं चापि लक्ष्मण।
राज्यमप्यहमिच्छामि सत्येनायुधमालभे ॥ २.९७.६ ॥
லக்ஷ்மணா, சகோதரர்களை ஒன்றாக இணைத்து வைப்பதற்காகவும் அவர்களின் இன்பத்திற்காகவும் நான் அரசையும் விரும்புகிறேன்; சத்தியத்தின் மீது ஆயுதத்தைத் தொட்டு ஆணையிடுகிறேன்.
2.97.7
नेयं मम मही सौम्य दुर्ल्लभा सागराम्बरा।
नहीच्छेयमधर्मेण शक्रत्वमपि लक्ष्मण ॥ २.९७.७ ॥
அன்பு லக்ஷ்மணா, கடலால் சூழ்ந்த இப்பூமி எனக்குரியதல்ல; அதர்மத்தால் இந்திரபதவியைக்கூட நான் விரும்பமாட்டேன்.
2.97.8
यद्विना भरतं त्वां च शत्रुघ्नं चापि मानद।
भवेन्मम सुखं किञ्चिद्भस्म तत् कुरुतां शिखी ॥ २.९७.८ ॥
மானம் அளிப்பவனே, பரதன், உன்னையும் சத்ருக்னனையும் விட்டு எனக்கு எவ்விதச் சுகம் இருந்தாலும், அதை அக்னி எரித்துச் சாம்பலாக்கட்டும்.
2.97.9
मन्येऽहमागतोऽयोध्यां भरतो भ्रातृवत्सलः।
मम प्राणात् प्रियतरः कुलधर्ममनुस्मरन् ॥ २.९७.९ ॥
சகோதரப் பாசம் கொண்ட பரதன், என் உயிரினும் அன்பிற்குரியவன், குலதர்மத்தை நினைத்தவனாய் அயோத்திக்கு வந்திருக்கிறான் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
2.97.10
श्रुत्वा प्रव्राजितं मां हि जटावल्कलधारिणम्।
जानक्या सहितं वीर त्वया च पुरुषर्षभ ॥ २.९७.१० ॥
வீரனே, நரசிரேஷ்டனே, நான் ஜடையும் மரவுரியும் தரித்து ஜானகியுடனும் உன்னுடனும் நாடு கடத்தப்பட்டேன் என்று கேட்டு,
2.97.11
स्नेहेनाक्रान्तहृदयः शोकेनाकुलितेन्द्रियः।
द्रष्टुमभ्यागतो ह्येष भरतो नान्यथा गतः ॥ २.९७.११ ॥
பாசத்தால் நிரம்பிய இதயமும், துயரால் கலங்கிய புலன்களும் கொண்ட இந்த பரதன் என்னைக் காணவே வந்திருக்கிறான்; வேறுவிதமாகச் சென்றவனல்ல.
2.97.12
अम्बां च कैकयीं रुष्य परुषं चाप्रियं वदन्।
प्रसाद्य पितरं श्रीमान् राज्यं मे दातुमागतः ॥ २.९७.१२ ॥
தாய் கைகேயியின் மீது கோபித்து, கடுஞ்சொற்களும் விருப்பமற்ற சொற்களும் சொல்லி, தந்தையை சமாதானப்படுத்தி, புகழ்மிக்க பரதன் எனக்கு அரசை அளிக்க வந்திருக்கிறான்.
2.97.13
प्राप्तकालं यदेषोऽस्मान् भरतो द्रष्टुमिच्छति।
अस्मासु मनसाप्येष नाप्रियं किञ्चिदाचरेत् ॥ २.९७.१३ ॥
பரதன் இப்போது சரியான காலத்தில் நம்மைக் காண விரும்புகிறான்; அவன் மனத்தாலும் நமக்கு எதிராக எந்த அப்பிரியச் செயலையும் செய்யமாட்டான்.
2.97.14
विप्रियं कृतपूर्वं ते भरतेन कदा नु किम्।
ईदृशं वा भयं तेऽद्य भरतं योऽत्र शङ्कसे ॥ २.९७.१४ ॥
பரதன் உனக்கு முன்பு எப்போது, என்ன அப்பிரியம் செய்தான்? அல்லது இன்று இங்கே பரதன் மீது நீ சந்தேகப்படுமளவுக்கு உனக்கு இப்படிப்பட்ட பயம் ஏன்?
2.97.15
नहि ते निष्ठुरं वाच्यो भरतो नाप्रियं वचः।
अहं ह्यप्रियमुक्तः स्यां भरतस्याप्रिये कृते ॥ २.९७.१५ ॥
நீ பரதனிடம் கடுஞ்சொற்களைச் சொல்லக்கூடாது; பரதன் அப்பிரியமான சொல் சொல்லமாட்டான். பரதனுக்கு எதிராக ஏதேனும் அப்பிரியம் செய்யப்பட்டால், நானே அப்பிரியமான சொல்லுக்கு ஆளாவேன்.
2.97.16
कथं नु पुत्राः पितरं हन्युः कस्याञ्चिदापदि।
भ्राता वा भ्रातरं हन्यात् सौमित्रे प्राणमात्मनः ॥ २.९७.१६ ॥
எந்த ஆபத்திலும் மகன்கள் எப்படித் தந்தையைக் கொல்வார்கள்? அல்லது சகோதரன் சகோதரனைக் கொல்வானா? சௌமித்ரா, ஒருவன் தன் உயிருக்கே எதிரியாக எப்படி ஆவான்?
2.97.17
यदि राज्यस्य हेतोस्त्वमिमां वाचं प्रभाषसे।
वक्ष्यामि भरतं दृष्ट्वा राज्यमस्मै प्रदीयताम् ॥ २.९७.१७ ॥
நீ ராஜ்யத்தின் பொருட்டு இப்படிப் பேசுகிறாயானால், பரதனைக் கண்டு, இந்த ராஜ்யம் அவனுக்குக் கொடுக்கப்படட்டும் என்று நான் சொல்வேன்.
2.97.18
उच्यमानोऽपि भरतो मया लक्ष्मण तत्त्वतः।
राज्यमस्मै प्रयच्छेति बाढमित्येव वक्ष्यति ॥ २.९७.१८ ॥
லக்ஷ்மணா, நான் உண்மையாகவே சொன்னாலும், 'இவனுக்கு ராஜ்யத்தைக் கொடு' என்று நான் சொன்னால், பரதன் 'ஆம், அப்படியே' என்றுதான் சொல்வான்.
2.97.19
तथोक्तो धर्मशीलेन भ्रात्रा तस्य हिते रतः।
लक्ष्मणः प्रविवेशेव स्वानि गात्राणि लज्जया ॥ २.९७.१९ ॥
அறச்சீலமுள்ள சகோதரன் இவ்வாறு கூறியதும், அவனுடைய நலனில் ஈடுபட்டிருந்த லட்சுமணன் வெட்கத்தால் தன் உடலுக்குள்ளேயே ஒடுங்கிவிட்டதுபோல் ஆனான்.
2.97.20
तद्वाक्यं लक्ष्मणः श्रुत्वा व्रीडितः प्रत्युवाच ह।
त्वां मन्ये द्रष्टुमायातः पिता दशरथः स्वयम् ॥ २.९७.२० ॥
அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட லட்சுமணன் வெட்கத்துடன் மறுமொழி கூறினான்: "உன்னைக் காண தந்தை தசரதர் தாமே வந்திருக்கிறார் என்று நினைக்கிறேன்."
2.97.21
व्रीडितं लक्ष्मणं दृष्ट्वा राघवः प्रत्युवाच ह।
एष मन्ये महाबाहुरिहास्मान् द्रष्टुमागतः ॥ २.९७.२१ ॥
லட்சுமணன் வெட்கப்படுவதைக் கண்ட ராகவன் (ராமன்) மறுமொழி கூறினான்: "இந்த மகாபாகு (பரதன்) நம்மைக் காண இங்கு வந்திருக்கிறான் என்று நினைக்கிறேன்."
2.97.22
अथवा नौ ध्रुवं मन्ये मन्यमानः सुखोचितौ।
वनवासमनुध्याय गृहाय प्रतिनेष्यति ॥ २.९७.२२ ॥
அல்லது, இன்பத்திற்குத் தகுதியுடையவர்களாக நம்மை எண்ணி, வனவாசத்தைப் பற்றி சிந்தித்து, அவன் நம்மை நிச்சயம் வீட்டிற்குத் திருப்பி அழைத்துச் செல்வான் என்று நினைக்கிறேன்.
2.97.23
इमां वाप्येष वैदेहीमत्यन्तसुखसेविनीम्।
पिता मे राघवः श्रीमान् वनादादाय यास्यति ॥ २.९७.२३ ॥
அல்லது, மிகுந்த இன்பத்தில் வளர்ந்த இந்த வைதேகியையும் (சீதையையும்) என் தந்தை, மகிமை பொருந்திய ராகவர், காட்டிலிருந்து அழைத்துக்கொண்டு செல்வார்.
2.97.24
एतौ तौ सम्प्रकाशेते गोत्रवन्तौ मनोरमौ।
वायुवेगसमौ वीर जवनौ तुरगोत्तमौ ॥ २.९७.२४ ॥
வீரனே, உயர்குலத்தவையும் மனதைக் கவர்பவையுமான, காற்றின் வேகத்திற்கு இணையான அந்த இரண்டு சிறந்த குதிரைகள் தெளிவாகத் தெரிகின்றன.
2.97.25
स एष सुमहाकायः कम्पते वाहिनीमुखे।
नागः शत्रुञ्जयो नाम वृद्धस्तातस्य धीमतः ॥ २.९७.२५ ॥
அதோ அந்த மிகப்பெரிய உடலுடைய யானை படையின் முன்பகுதியில் நடுங்குகிறது. அது சத்ருஞ்ஜயம் என்ற பெயருள்ள முதிய யானை; அறிவுள்ள தந்தையினுடையது.
2.97.26
न तु पश्यामि तच्छत्ऺत्रं पाण्डरं लोकसत्कृतम्।
पितुर्दिव्यं महाबाहो संशयो भवतीह मे ॥ २.९७.२६ ॥
ஆனால் உலகம் போற்றும் தந்தையின் அந்த வெண்ணிற தெய்வீக குடையை நான் காணவில்லை. மகாபாகுவே, இங்கு எனக்குச் சந்தேகம் எழுகிறது.
2.97.27
प्रथममर्धमुत्तरार्धेन योजनीयम् ॥ २.९७.२७ ॥
முதல் அரை்பகுதியை இரண்டாம் அரைப்பகுதியுடன் இணைக்க வேண்டும்.
2.97.28
अवतीर्य्य तु सालाग्रात्तस्मात्स समितिञ्जयः।
लक्ष्मणः प्राञ्जलिर्भूत्वा तस्थौ रामस्य पार्श्वतः ॥ २.९७.२८ ॥
அந்த சால மரத்தின் உச்சியிலிருந்து இறங்கிய போர்வெற்றியாளன் லக்ஷ்மணன், கைகூப்பி ராமனின் பக்கத்தில் நின்றான்.
2.97.29
भरतेनापि सन्दिष्टा सम्मर्दो न भवेदिऺति।
समन्तात्तस्य शैलस्य सेना वासमकल्पयत् ॥ २.९७.२९ ॥
பரதனும் நெரிசல் ஏற்படக்கூடாது என்று கட்டளையிட்டிருந்ததால், படை அந்த மலையைச் சுற்றிலும் தங்குமிடம் அமைத்தது.
2.97.30
अध्यर्द्धमिक्ष्वाकुचमूर्योजनं पर्वतस्य सा।
पार्श्वे न्यविशदावृत्य गजवाजिरथाकुला ॥ २.९७.३० ॥
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் அந்தப் படை, யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்து, மலையின் ஒரு பக்கம் ஒன்றரை யோசனை தூரம் பரவி அதைச் சூழ்ந்தது.
2.97.31
सा चित्रकूटे भरतेन सेना धर्मं पुरस्कृत्य विधूय दर्प्पम्।
प्रसादनार्थं रघुनन्दनस्य विराजते नीतिमता प्रणीता ॥ २.९७.३१ ॥
சித்திரகூடத்தில் தர்மத்தை முன்னிறுத்தி, செருக்கை உதறித் தள்ளி, ரகுநந்தனரான ராமரை சமாதானப்படுத்தும் பொருட்டு நீதிமானான பரதனால் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட அந்தப் படை விளங்கிற்று.