ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने।
ततः सीतां परिष्वज्य समाश्वास्य च वीर्यवान् ॥ ३.५.१ ॥
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸ ವಿರಾಧನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದ ವೀರ್ಯವಂತ...
3.5.2
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
कष्टं वनमिदं दुर्गं न च स्मो वनगोचराः ॥ ३.५.२ ॥
ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ರಾಮ ಹೇಳಿದನು: ಈ ಅರಣ್ಯ ಕಠಿಣವೂ ದುರ್ಗಮವೂ ಆಗಿದೆ; ನಾವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರಲ್ಲ.
3.5.3
अभिगच्छामहे शीघ्रं शरभङ्गं तपोधनम्।
आश्रमं शरभङ्गस्य राघवोऽभिजगाम ह ॥ ३.५.३ ॥
"ನಾವು ಬೇಗನೆ ತಪೋಧನನಾದ ಶರಭಂಗನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ" ಎಂದು ರಾಘವನು ಶರಭಂಗನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
3.5.4
तस्य देवप्रभावस्य तपसा भावितात्मनः।
समीपे शरभङ्गस्य ददर्श महदद्भुतम् ॥ ३.५.४ ॥
ದೈವ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಶರಭಂಗನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ (ರಾಮನು) ಮಹಾ ಅದ್ಭುತವೊಂದನ್ನು ಕಂಡನು.
3.5.5
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्।
रथप्रवरमारूढमाकाशे विबुधानुगम् ॥ ३.५.५ ॥
ದೇಹದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನೇರಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು (ಕಂಡನು).
3.5.6
असंस्पृशन्तं वसुधां ददर्श विबुधेश्वरम्।
सम्प्रभाभरणं देवं विरजोऽम्बरधारिणम् ॥ ३.५.६ ॥
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟದಂತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು (ರಾಮನು) ಕಂಡನು; ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನಾಗಿದ್ದನು.
3.5.7
तद्विधैरेव बहुभिः पूज्यमानं महात्मभिः।
हरितैर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.७ ॥
ಅದೇ ಬಗೆಯ ಅನೇಕ ಮಹಾತ್ಮರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ರಥ.
3.5.8
ददर्शादूरतस्तस्य तरुणादित्यसंनिभम्।
पाण्डुराभ्रघनप्रख्यं चन्द्रमण्डलसंनिभम् ॥ ३.५.८ ॥
ಹತ್ತಿರದಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು — ಎಳೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ಬಿಳಿಯ ದಟ್ಟ ಮೇಘದಂತೆ, ಚಂದ್ರಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವನನ್ನು.
3.5.9
अपश्यद् विमलं छत्रं चित्रमाल्योपशोभितम्।
चामरव्यजने चाग्र्ये रुक्मदण्डे महाधने ॥ ३.५.९ ॥
ನಿರ್ಮಲ ಛತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದದ್ದು; ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಹಿಡಿಯ ಚಾಮರ ಮತ್ತು ವ್ಯಜನಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
3.5.10
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि।
गन्धर्वामरसिद्धाश्च बहवः परमर्षयः ॥ ३.५.१० ॥
ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಹಿಡಿದು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬೀಸುತ್ತಿರಲು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಮರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಅನೇಕ ಪರಮರ್ಷಿಗಳು (ಅಲ್ಲಿದ್ದರು).
3.5.11
अन्तरिक्षगतं देवं गीर्भिरग्र्या भिरैडयन्।
सह सम्भाषमाणे तु शरभङ्गेन वासवे ॥ ३.५.११ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ದೇವನನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ವಾಸವನು (ಇಂದ್ರನು) ಶರಭಂಗನೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
3.5.12
दृष्ट्वा शतक्रतुं तत्र रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
रामोऽथ रथमुद्दिश्य भ्रातुर्दर्शयताद्भुतम् ॥ ३.५.१२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಶತಕ್ರತು (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಆಗ ರಾಮನು ರಥವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ತಮ್ಮನಿಗೆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ (ಹೇಳಿದನು).
3.5.13
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टमद्भुतं पश्य लक्ष्मण।
प्रतपन्तमिवादित्यमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.१३ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಅದ್ಭುತ ರಥವನ್ನು ನೋಡು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅದು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದೆ.
3.5.14
ये हयाः पुरुहूतस्य पुरा शक्रस्य नः श्रुताः।
अन्तरिक्षगता दिव्यास्त इमे हरयो ध्रुवम् ॥ ३.५.१४ ॥
ಹಿಂದೆ ಪುರುಹೂತನಾದ ಇಂದ್ರನ ಕುದುರೆಗಳೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ದಿವ್ಯ ಅಶ್ವಗಳು — ಇವೇ ಆ ಹರಿಗಳು ಎಂಬುದು ಖಂಡಿತ.
3.5.15
इमे च पुरुषव्याघ्र ये तिष्ठन्त्यभितो दिशम्।
शतं शतं कुण्डलिनो युवानः खड्गपाणयः ॥ ३.५.१५ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ನಿಂತಿರುವವರು — ನೂರು ನೂರು ಮಂದಿ ಕುಂಡಲ ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಹಿಡಿದ ಯುವಕರು.
3.5.16
विस्तीर्णविपुलोरस्काः परिघायतबाहवः।
शोणांशुवसनाः सर्वे व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ३.५.१६ ॥
ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ಅಗಲ ಎದೆಯುಳ್ಳವರು, ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯಂತೆ ಉದ್ದ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವರು, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವರು — ಎಲ್ಲರೂ ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಸಮೀಪಿಸಲಾಗದವರು.
3.5.17
उरोदेशेषु सर्वेषां हारा ज्वलनसंनिभाः।
रूपं बिभ्रति सौमित्रे पञ्चविंशतिवार्षिकम् ॥ ३.५.१७ ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಎಲ್ಲರ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಹಾರಗಳಿವೆ; ಅವರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.
3.5.18
एतद्धि किल देवानां वयो भवति नित्यदा।
यथेमे पुरुषव्याघ्रा दृश्यन्ते प्रियदर्शनाः ॥ ३.५.१८ ॥
ದೇವತೆಗಳ ವಯಸ್ಸು ಸದಾ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಈ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ನೋಡಲು ಪ್ರಿಯರಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
3.5.19
इहैव सह वैदेह्या मुहूर्तं तिष्ठ लक्ष्मण।
यावज्जानाम्यहं व्यक्तं क एष द्युतिमान् रथे ॥ ३.५.१९ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ವೈದೇಹಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಲ್ಲು; ರಥದಲ್ಲಿರುವ ಈ ತೇಜಸ್ವಿ ಯಾರೆಂದು ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯುವವರೆಗೆ.
3.5.20
तमेवमुक्त्वा सौमित्रिमिहैव स्थीयतामिति।
अभिचक्राम काकुत्स्थः शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.५.२० ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿಗೆ 'ಇಲ್ಲೇ ಇರು' ಎಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನು ಶರಭಂಗನ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದನು.
3.5.21
ततः समभिगच्छन्तं प्रेक्ष्य रामं शचीपतिः।
शरभङ्गमनुज्ञाप्य विबुधानिदमब्रवीत् ॥ ३.५.२१ ॥
ಆಗ ರಾಮನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನು, ಶರಭಂಗನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.5.22
इहोपयात्यसौ रामो यावन्मां नाभिभाषते।
निष्ठां नयत तावत् तु ततो माद्रष्टुमर्हति ॥ ३.५.२२ ॥
ಇಗೋ ಆ ರಾಮನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವವರೆಗೆ ನೀವು (ಕಾರ್ಯವನ್ನು) ಮುಗಿಸಿ; ಆಮೇಲೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಅರ್ಹನು.
3.5.23
जितवन्तं कृतार्थं हि तदाहमचिरादिमम्।
कर्म ह्यनेन कर्तव्यं महदन्यैः सुदुष्करम् ॥ ३.५.२३ ॥
ಆಗ ನಾನು ಶೀಘ್ರವೇ ಇವನನ್ನು ವಿಜಯಿಯೂ ಕೃತಾರ್ಥನೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮಹಾಕಾರ್ಯ ಇವನೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಇತರರಿಗೆ ಅದು ಬಹಳ ಕಠಿಣ.
3.5.24
अथ वज्री तमामन्त्र्य मानयित्वा च तापसम्।
रथेन हययुक्तेन ययौ दिवमरिंदमः ॥ ३.५.२४ ॥
ಆಗ ವಜ್ರಧಾರಿ, ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ಇಂದ್ರನು ಆ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಕುದುರೆಗಳು ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
3.5.25
प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः।
अग्निहोत्रमुपासीनं शरभङ्गमुपागमत् ॥ ३.५.२५ ॥
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ, ರಾಘವನು ತನ್ನ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಶರಭಂಗನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
3.5.26
तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः।
निषेदुस्तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ ३.५.२६ ॥
ರಾಮ, ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ವಾಸಸ್ಥಾನ ಪಡೆದು, ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿ ಕುಳಿತರು.
3.5.27
ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत राघवः।
शरभङ्गश्च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ३.५.२७ ॥
ಆಗ ರಾಘವನು ಇಂದ್ರನ ಆಗಮನದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು; ಶರಭಂಗನು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಘವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
3.5.28
मामेष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति।
जितमुग्रेण तपसा दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ ३.५.२८ ॥
ಓ ರಾಮ, ವರದಾತನಾದ ಇವನು ನನ್ನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಉಗ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ಅಕೃತಾತ್ಮರಿಗೆ ದುರ್ಲಭ.
3.5.29
अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानमदूरतः।
ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वामदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ ३.५.२९ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪ್ರಿಯ ಅತಿಥಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡದೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
3.5.30
त्वयाहं पुरुषव्याघ्र धार्मिकेण महात्मना।
समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं चावरं परम् ॥ ३.५.३० ॥
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧಾರ್ಮಿಕನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಬಳಿಕ, ಉನ್ನತವೋ ಕೀಳೋ ಆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು.
3.5.31
अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः।
ब्राह्म्याश्च नाकपृष्ठ्याश्च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ ३.५.३१ ॥
ಓ ನರಶಾರ್ದೂಲನೇ! ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ ಅಕ್ಷಯ ಶುಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಗೆದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ಅವನ್ನು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು.
3.5.32
एवमुक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः।
ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.५.३२ ॥
ಋಷಿ ಶರಭಂಗನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಪಾರಂಗತನಾದ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ರಾಘವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.5.33
अहमेवाहरिष्यामि सर्वाल्ँ लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.५.३३ ॥
ಮಹಾಮುನಿಯೇ! ನಾನೇ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವೆ; ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತೋರಿಸಲಾದ ಒಂದು ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.5.34
राघवेणैवमुक्तस्तु शक्रतुल्यबलेन वै।
शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनरेवाब्रवीद् वचः ॥ ३.५.३४ ॥
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಘವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನಾದ ಶರಭಂಗನು ಮತ್ತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
3.5.35
इह राम महातेजाः सुतीक्ष्णो नाम धार्मिकः।
वसत्यरण्ये नियतः स ते श्रेयो विधास्यति ॥ ३.५.३५ ॥
ಓ ರಾಮ, ಇಲ್ಲಿ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣ ಎಂಬ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ನಿಯಮನಿಷ್ಠ ಮುನಿ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡುವನು.
3.5.36
सुतीक्ष्णमभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम्।
रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ ३.५.३६ ॥
ನೀನು ಶುಚಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸುತೀಕ್ಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಈ ರಮಣೀಯ ಕಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿನಗೆ ವಾಸವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುವನು.
3.5.37
इमां मन्दाकिनीं राम प्रतिस्रोतामनुव्रज।
नदीं पुष्पोडुपवहां ततस्तत्र गमिष्यसि ॥ ३.५.३७ ॥
ರಾಮ, ಈ ಮಂದಾಕಿನೀ ನದಿಯ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ ಸಾಗು; ಹೂವುಗಳನ್ನೂ ದೋಣಿಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಆ ನದಿಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ನಡೆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪುವೆ.
3.5.38
एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम्।
यावज्जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ३.५.३८ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದೇ ದಾರಿ. ಪ್ರಿಯನೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು; ಸರ್ಪವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಳಚುವಂತೆ ನಾನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರೆಗೆ ನೋಡು.
3.5.39
ततोऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवत् ।
शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.५.३९ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಶರಭಂಗನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿ, ಮಂತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ತುಪ್ಪದ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಆ ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
3.5.40
तस्य रोमाणि केशांश्च तदा वह्निर्महात्मनः।
जीर्णां त्वचं तदस्थीनि यच्च मांसं च शोणितम् ॥ ३.५.४० ॥
ಆಗ ಅಗ್ನಿಯು ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ರೋಮ, ಕೂದಲು, ಹಳೆಯ ಚರ್ಮ, ಮೂಳೆ, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತವನ್ನೆಲ್ಲ ದಹಿಸಿತು.
3.5.41
स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत।
उत्थायाग्निचयात् तस्माच्छरभङ्गो व्यरोचत ॥ ३.५.४१ ॥
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಕುಮಾರನು ಪ್ರಕಟನಾದನು; ಆ ಅಗ್ನಿರಾಶಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಶರಭಂಗನು ಶೋಭಿಸಿದನು.
3.5.42
स लोकानाहिताग्नीनामृषीणां च महात्मनाम्।
देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ ३.५.४२ ॥
ಅವನು ಆಹಿತಾಗ್ನಿ ಋಷಿಗಳ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
3.5.43
स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः
पितामहं सानुचरं ददर्श ह।
पितामहश्चापि समीक्ष्य तं द्विजं
ननन्द सुस्वागतमित्युवाच ह ॥ ३.५.४३ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಯಾದ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕಂಡನು. ಪಿತಾಮಹನೂ ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, "ಸುಸ್ವಾಗತ!" ಎಂದನು.