Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने।
ततः सीतां परिष्वज्य समाश्वास्य च वीर्यवान् ॥ ३.५.१ ॥
Nachdem er im Wald den Rākṣasa Virādha von furchtbarer Kraft erschlagen hatte, umarmte da und tröstete Sītā der Tapfere (Rāma)...
3.5.2
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
कष्टं वनमिदं दुर्गं न च स्मो वनगोचराः ॥ ३.५.२ ॥
Rāma sprach zu seinem Bruder Lakṣmaṇa, dessen Glanz leuchtete: »Dieser Wald ist hart und schwer zu durchqueren; wir sind es nicht gewohnt, im Wald umherzuziehen.«
3.5.3
अभिगच्छामहे शीघ्रं शरभङ्गं तपोधनम्।
आश्रमं शरभङ्गस्य राघवोऽभिजगाम ह ॥ ३.५.३ ॥
»Laßt uns schnell zur Einsiedelei des asketischen Śarabhaṅga gehen«, und der Raghu-Nachkomme ging tatsächlich zur Einsiedelei Śarabhaṅgas.
3.5.4
तस्य देवप्रभावस्य तपसा भावितात्मनः।
समीपे शरभङ्गस्य ददर्श महदद्भुतम् ॥ ३.५.४ ॥
In der Nähe Śarabhaṅgas, dessen göttliche Kraft und durch Askese geläuterter Geist, erblickte er einen großen, wunderbaren Anblick.
3.5.5
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्।
रथप्रवरमारूढमाकाशे विबुधानुगम् ॥ ३.५.५ ॥
Am Körper leuchtend, mit einem Glanz wie Sonne und Feuer, auf einem erhabenen Wagen am Himmel fahrend, von den Göttern begleitet — ihn sah er.
3.5.6
असंस्पृशन्तं वसुधां ददर्श विबुधेश्वरम्।
सम्प्रभाभरणं देवं विरजोऽम्बरधारिणम् ॥ ३.५.६ ॥
Er sah den Herrn der Götter, der die Erde nicht berührte, einen Gott, geschmückt mit leuchtenden Gewändern und ohne Makel gekleidet.
3.5.7
तद्विधैरेव बहुभिः पूज्यमानं महात्मभिः।
हरितैर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.७ ॥
Von vielen großen Seelen gleicher Art verehrt, der mit grünlichen Rossen bespannte Wagen, der durch den Himmel zog.
3.5.8
ददर्शादूरतस्तस्य तरुणादित्यसंनिभम्।
पाण्डुराभ्रघनप्रख्यं चन्द्रमण्डलसंनिभम् ॥ ३.५.८ ॥
Aus nicht großer Ferne sah er ihn, dem jungen Sonnenball gleich, einer weißen dichten Wolke gleich, dem Mondrund gleich.
3.5.9
अपश्यद् विमलं छत्रं चित्रमाल्योपशोभितम्।
चामरव्यजने चाग्र्ये रुक्मदण्डे महाधने ॥ ३.५.९ ॥
Er sah einen makellosen Sonnenschirm, geschmückt mit bunten Girlanden, und die vortrefflichen Fliegenwedel und Fächer mit goldenen Griffen, von großem Wert.
3.5.10
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि।
गन्धर्वामरसिद्धाश्च बहवः परमर्षयः ॥ ३.५.१० ॥
Von zwei vortrefflichen Frauen gehalten und über seinem Haupt geschwenkt; und dort waren die Gandharvas, Unsterblichen, Siddhas und viele höchste Weise.
3.5.11
अन्तरिक्षगतं देवं गीर्भिरग्र्या भिरैडयन्।
सह सम्भाषमाणे तु शरभङ्गेन वासवे ॥ ३.५.११ ॥
Sie priesen den Gott, der durch den Himmel zog, mit vortrefflichen Worten, während Vāsava (Indra) mit Śarabhaṅga sprach.
3.5.12
दृष्ट्वा शतक्रतुं तत्र रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
रामोऽथ रथमुद्दिश्य भ्रातुर्दर्शयताद्भुतम् ॥ ३.५.१२ ॥
Als er dort Śatakratu (Indra) erblickte, sprach Rāma zu Lakṣmaṇa; dann wies Rāma auf den Wagen und zeigte seinem Bruder das Wunderbare.
3.5.13
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टमद्भुतं पश्य लक्ष्मण।
प्रतपन्तमिवादित्यमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.१३ ॥
Lakṣmaṇa, sieh dir jenen wunderbaren Wagen an, leuchtend und voller Pracht, der am Himmel dahinzieht wie die glühende Sonne.
3.5.14
ये हयाः पुरुहूतस्य पुरा शक्रस्य नः श्रुताः।
अन्तरिक्षगता दिव्यास्त इमे हरयो ध्रुवम् ॥ ३.५.१४ ॥
Die göttlichen Pferde Indras, des vielgerufenen, von denen wir einst hörten, die am Himmel dahinziehen — sicherlich sind dies jene Rosse.
3.5.15
इमे च पुरुषव्याघ्र ये तिष्ठन्त्यभितो दिशम्।
शतं शतं कुण्डलिनो युवानः खड्गपाणयः ॥ ३.५.१५ ॥
Und du bester der Männer, diese jungen Männer, die ringsum in alle Richtungen stehen, hundert um hundert, mit Ohrgehängen und Schwertern in der Hand.
3.5.16
विस्तीर्णविपुलोरस्काः परिघायतबाहवः।
शोणांशुवसनाः सर्वे व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ३.५.१६ ॥
Breitbrüstig und weit in der Brust, mit Armen lang wie eiserne Keulen, in roten Gewändern gekleidet — alle sind schwer zu nahen, wie Tiger.
3.5.17
उरोदेशेषु सर्वेषां हारा ज्वलनसंनिभाः।
रूपं बिभ्रति सौमित्रे पञ्चविंशतिवार्षिकम् ॥ ३.५.१७ ॥
O Saumitri, auf der Brust eines jeden liegen Halsketten gleich lodernden Flammen; sie zeigen die Gestalt von fünfundzwanzig Jahren.
3.5.18
एतद्धि किल देवानां वयो भवति नित्यदा।
यथेमे पुरुषव्याघ्रा दृश्यन्ते प्रियदर्शनाः ॥ ३.५.१८ ॥
Gewiss ist dies immer das Alter der Götter, so wie diese besten der Männer erscheinen, anmutig anzusehen.
3.5.19
इहैव सह वैदेह्या मुहूर्तं तिष्ठ लक्ष्मण।
यावज्जानाम्यहं व्यक्तं क एष द्युतिमान् रथे ॥ ३.५.१९ ॥
Lakṣmaṇa, bleib hier mit Vaidehī einen Augenblick, bis ich klar weiß, wer dieser Strahlende im Wagen ist.
3.5.20
तमेवमुक्त्वा सौमित्रिमिहैव स्थीयतामिति।
अभिचक्राम काकुत्स्थः शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.५.२० ॥
Nachdem er zu Saumitri gesagt hatte: »Bleib genau hier«, machte sich Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha auf den Weg zur Einsiedelei Śarabhaṅgas.
3.5.21
ततः समभिगच्छन्तं प्रेक्ष्य रामं शचीपतिः।
शरभङ्गमनुज्ञाप्य विबुधानिदमब्रवीत् ॥ ३.५.२१ ॥
Als Indra, der Herr der Śacī, Rāma herannahen sah, verabschiedete er sich von Śarabhaṅga und sprach zu den Göttern diese Worte.
3.5.22
इहोपयात्यसौ रामो यावन्मां नाभिभाषते।
निष्ठां नयत तावत् तु ततो माद्रष्टुमर्हति ॥ ३.५.२२ ॥
Hier kommt nun Rāma. Vollendet die Angelegenheit, bevor er mit mir spricht; danach wird er würdig sein, mich zu sehen.
3.5.23
जितवन्तं कृतार्थं हि तदाहमचिरादिमम्।
कर्म ह्यनेन कर्तव्यं महदन्यैः सुदुष्करम् ॥ ३.५.२३ ॥
Dann werde ich ihn bald siegreich und vollendet machen, denn diese große Tat ist von ihm zu vollbringen, die für andere äußerst schwer ist.
3.5.24
अथ वज्री तमामन्त्र्य मानयित्वा च तापसम्।
रथेन हययुक्तेन ययौ दिवमरिंदमः ॥ ३.५.२४ ॥
Dann verabschiedete sich Indra, der Träger des Donnerkeils, Bezwinger der Feinde, von jenem Asketen, ehrte ihn und fuhr auf einem mit Pferden bespannten Wagen zum Himmel.
3.5.25
प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः।
अग्निहोत्रमुपासीनं शरभङ्गमुपागमत् ॥ ३.५.२५ ॥
Als der Tausendäugige fortgegangen war, trat Rāghava mit seinem Gefolge zu Śarabhaṅga, der beim Feueropfer saß.
3.5.26
तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः।
निषेदुस्तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ ३.५.२६ ॥
Rāma, Sītā und Lakṣmaṇa umfassten seine Füße; mit seiner Erlaubnis, nachdem sie Unterkunft erhalten und eingeladen worden waren, setzten sie sich.
3.5.27
ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत राघवः।
शरभङ्गश्च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ३.५.२७ ॥
Da fragte Rāghava nach dem Kommen Indras, und Śarabhaṅga berichtete Rāghava alles.
3.5.28
मामेष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति।
जितमुग्रेण तपसा दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ ३.५.२८ ॥
O Rāma, dieser Gewährer von Gaben will mich in die Welt Brahmās führen; ich habe sie durch harte Askese gewonnen, die denen mit ungeläutertem Selbst schwer zu erreichen ist.
3.5.29
अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानमदूरतः।
ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वामदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ ३.५.२९ ॥
O bester der Menschen, da ich weiß, dass du ganz in der Nähe bist, gehe ich nicht in die Welt Brahmās, ohne dich gesehen zu haben, lieber Gast.
3.5.30
त्वयाहं पुरुषव्याघ्र धार्मिकेण महात्मना।
समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं चावरं परम् ॥ ३.५.३० ॥
O bester der Menschen, nachdem ich dich, den Rechtschaffenen und Großherzigen, getroffen habe, werde ich in den Himmel gehen, sei er der höhere oder der niedere.
3.5.31
अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः।
ब्राह्म्याश्च नाकपृष्ठ्याश्च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ ३.५.३१ ॥
O Tiger unter den Menschen, ich habe die unvergänglichen, glückverheißenden Welten Brahmās und des Himmels gewonnen; nimm sie an, meine Verdienste.
3.5.32
एवमुक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः।
ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.५.३२ ॥
So angesprochen vom Weisen Śarabhaṅga, sprach Rāghava, der Tiger unter den Menschen, in allen Schriften bewandert, diese Worte.
3.5.33
अहमेवाहरिष्यामि सर्वाल्ँ लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.५.३३ ॥
O großer Weiser, ich selbst werde alle Welten erlangen; doch hier im Wald wünsche ich mir eine Wohnstatt, die mir gewiesen wird.
3.5.34
राघवेणैवमुक्तस्तु शक्रतुल्यबलेन वै।
शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनरेवाब्रवीद् वचः ॥ ३.५.३४ ॥
So angesprochen von Rāghava, Indra gleich an Kraft, sprach der hochweise Śarabhaṅga abermals diese Worte.
3.5.35
इह राम महातेजाः सुतीक्ष्णो नाम धार्मिकः।
वसत्यरण्ये नियतः स ते श्रेयो विधास्यति ॥ ३.५.३५ ॥
Hier im Wald, o Rāma, wohnt der Weise Sutīkṣṇa, von großer Strahlkraft, gerecht und selbstbeherrscht; er wird für dein Wohl sorgen.
3.5.36
सुतीक्ष्णमभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम्।
रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ ३.५.३६ ॥
Geh zu Sutīkṣṇa, dem Asketen, der an einem reinen Ort Askese übt; in dieser lieblichen Gegend des Waldes wird er dir eine Wohnstatt bereiten.
3.5.37
इमां मन्दाकिनीं राम प्रतिस्रोतामनुव्रज।
नदीं पुष्पोडुपवहां ततस्तत्र गमिष्यसि ॥ ३.५.३७ ॥
Rāma, geh gegen die Strömung dieses Flusses Mandākinī, der Blumen und Boote trägt; folge ihm, und dort wirst du ankommen.
3.5.38
एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम्।
यावज्जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ३.५.३८ ॥
Bester der Männer, dies ist der Weg. Lieber, schau mich einen Moment an, bis ich meine Glieder ablege, wie eine Schlange ihre alte Haut abstreift.
3.5.39
ततोऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवत् ।
शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.५.३९ ॥
Dann entzündete Śarabhaṅga, von großem Glanz, das Feuer, brachte gemäß den Mantras Butterschmalz dar und trat in das Opferfeuer ein.
3.5.40
तस्य रोमाणि केशांश्च तदा वह्निर्महात्मनः।
जीर्णां त्वचं तदस्थीनि यच्च मांसं च शोणितम् ॥ ३.५.४० ॥
Da verzehrte das Feuer die Haare des Körpers und das Haupthaar des Großherzigen, seine verbrauchte Haut, seine Knochen, sein Fleisch und sein Blut.
3.5.41
स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत।
उत्थायाग्निचयात् तस्माच्छरभङ्गो व्यरोचत ॥ ३.५.४१ ॥
Jener jungen Mann, dem Feuer gleich, erschien; und Śarabhaṅga erhob sich aus jenem Feuerhaufen und strahlte.
3.5.42
स लोकानाहिताग्नीनामृषीणां च महात्मनाम्।
देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ ३.५.४२ ॥
Er überschritt die Welten der Weisen, die die heiligen Feuer hüten, und der großherzigen Götter, und stieg zur Welt Brahmās empor.
3.5.43
स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः
पितामहं सानुचरं ददर्श ह।
पितामहश्चापि समीक्ष्य तं द्विजं
ननन्द सुस्वागतमित्युवाच ह ॥ ३.५.४३ ॥
Jener Beste der Zweimalgeborenen, dessen Taten verdienstvoll waren, sah in der Welt den Großvater Brahmā mit seinem Gefolge. Auch der Großvater, der jenen Dvija erblickte, freute sich und sprach: »Willkommen, wohl gekommen!«