Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने।
ततः सीतां परिष्वज्य समाश्वास्य च वीर्यवान् ॥ ३.५.१ ॥
Tendo matado na floresta o rākṣasa Virādha, de força terrível, então, abraçando Sītā e consolando-a, o valente (Rāma)...
3.5.2
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
कष्टं वनमिदं दुर्गं न च स्मो वनगोचराः ॥ ३.५.२ ॥
Rāma disse ao irmão Lakṣmaṇa, de esplendor radiante: "Esta floresta é dura e difícil de atravessar; não estamos acostumados a vagar pela mata."
3.5.3
अभिगच्छामहे शीघ्रं शरभङ्गं तपोधनम्।
आश्रमं शरभङ्गस्य राघवोऽभिजगाम ह ॥ ३.५.३ ॥
"Vamos rapidamente ao eremitério do asceta Śarabhaṅga", e o descendente de Raghu de fato foi ao eremitério de Śarabhaṅga.
3.5.4
तस्य देवप्रभावस्य तपसा भावितात्मनः।
समीपे शरभङ्गस्य ददर्श महदद्भुतम् ॥ ३.५.४ ॥
Perto de Śarabhaṅga, de poder divino e alma purificada pela ascese, ele contemplou uma visão grande e maravilhosa.
3.5.5
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्।
रथप्रवरमारूढमाकाशे विबुधानुगम् ॥ ३.५.५ ॥
Brilhando em seu corpo, radiante como o sol e o fogo, montado num carro supremo no céu, seguido pelos deuses — a este ele viu.
3.5.6
असंस्पृशन्तं वसुधां ददर्श विबुधेश्वरम्।
सम्प्रभाभरणं देवं विरजोऽम्बरधारिणम् ॥ ३.५.६ ॥
Ele viu o senhor dos deuses, que não tocava a terra, um deus adornado com brilhantes ornamentos e vestido com roupas imaculadas.
3.5.7
तद्विधैरेव बहुभिः पूज्यमानं महात्मभिः।
हरितैर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.७ ॥
Honrado por muitas grandes almas de igual natureza, o carro atrelado a cavalos esverdeados, que se movia pelo céu.
3.5.8
ददर्शादूरतस्तस्य तरुणादित्यसंनिभम्।
पाण्डुराभ्रघनप्रख्यं चन्द्रमण्डलसंनिभम् ॥ ३.५.८ ॥
Viu-o de não longe, semelhante ao sol nascente, semelhante a uma densa nuvem branca, semelhante ao disco da lua.
3.5.9
अपश्यद् विमलं छत्रं चित्रमाल्योपशोभितम्।
चामरव्यजने चाग्र्ये रुक्मदण्डे महाधने ॥ ३.५.९ ॥
Viu um guarda-sol imaculado, adornado com guirlandas variegadas, e os excelentes abanadores e leques de cabos dourados, de grande valor.
3.5.10
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि।
गन्धर्वामरसिद्धाश्च बहवः परमर्षयः ॥ ३.५.१० ॥
Segurados por duas excelentes mulheres que os agitavam sobre sua cabeça; e ali estavam gandharvas, imortais, siddhas e muitos sábios supremos.
3.5.11
अन्तरिक्षगतं देवं गीर्भिरग्र्या भिरैडयन्।
सह सम्भाषमाणे तु शरभङ्गेन वासवे ॥ ३.५.११ ॥
Louvavam o deus que se movia pelo céu com palavras excelentes, enquanto Vāsava (Indra) conversava com Śarabhaṅga.
3.5.12
दृष्ट्वा शतक्रतुं तत्र रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
रामोऽथ रथमुद्दिश्य भ्रातुर्दर्शयताद्भुतम् ॥ ३.५.१२ ॥
Ao ver ali Śatakratu (Indra), Rāma falou a Lakṣmaṇa; então, apontando para o carro, mostrou ao irmão aquele espetáculo maravilhoso.
3.5.13
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टमद्भुतं पश्य लक्ष्मण।
प्रतपन्तमिवादित्यमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.१३ ॥
Lakṣmaṇa, olha aquele carro maravilhoso, resplandecente e cheio de esplendor, que avança pelo céu como o sol ardente.
3.5.14
ये हयाः पुरुहूतस्य पुरा शक्रस्य नः श्रुताः।
अन्तरिक्षगता दिव्यास्त इमे हरयो ध्रुवम् ॥ ३.५.१४ ॥
Os cavalos divinos de Indra, o muito invocado, de que ouvimos falar outrora, que se movem pelo céu — certamente estes são aqueles corcéis.
3.5.15
इमे च पुरुषव्याघ्र ये तिष्ठन्त्यभितो दिशम्।
शतं शतं कुण्डलिनो युवानः खड्गपाणयः ॥ ३.५.१५ ॥
E tu, o melhor dos homens, estes jovens que se postam em todas as direções, centenas e centenas, com brincos e espadas nas mãos.
3.5.16
विस्तीर्णविपुलोरस्काः परिघायतबाहवः।
शोणांशुवसनाः सर्वे व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ३.५.१६ ॥
De peito largo e amplo, com braços longos como clavas de ferro, vestidos de vermelho — todos são difíceis de abordar, como tigres.
3.5.17
उरोदेशेषु सर्वेषां हारा ज्वलनसंनिभाः।
रूपं बिभ्रति सौमित्रे पञ्चविंशतिवार्षिकम् ॥ ३.५.१७ ॥
Ó Saumitri, no peito de todos há colares semelhantes ao fogo ardente; eles apresentam a aparência de vinte e cinco anos de idade.
3.5.18
एतद्धि किल देवानां वयो भवति नित्यदा।
यथेमे पुरुषव्याघ्रा दृश्यन्ते प्रियदर्शनाः ॥ ३.५.१८ ॥
Certamente, esta é sempre a idade dos deuses, assim como estes melhores dos homens se apresentam, agradáveis à vista.
3.5.19
इहैव सह वैदेह्या मुहूर्तं तिष्ठ लक्ष्मण।
यावज्जानाम्यहं व्यक्तं क एष द्युतिमान् रथे ॥ ३.५.१९ ॥
Lakṣmaṇa, fique aqui com Vaidehī por um momento, até que eu saiba claramente quem é este resplandecente na carruagem.
3.5.20
तमेवमुक्त्वा सौमित्रिमिहैव स्थीयतामिति।
अभिचक्राम काकुत्स्थः शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.५.२० ॥
Tendo dito a Saumitri: "Fique exatamente aqui", Rāma, da linhagem Kakutstha, dirigiu-se ao eremitério de Śarabhaṅga.
3.5.21
ततः समभिगच्छन्तं प्रेक्ष्य रामं शचीपतिः।
शरभङ्गमनुज्ञाप्य विबुधानिदमब्रवीत् ॥ ३.५.२१ ॥
Então Indra, senhor de Śacī, vendo Rāma aproximar-se, despediu-se de Śarabhaṅga e disse estas palavras aos deuses.
3.5.22
इहोपयात्यसौ रामो यावन्मां नाभिभाषते।
निष्ठां नयत तावत् तु ततो माद्रष्टुमर्हति ॥ ३.५.२२ ॥
Aqui vem Rāma agora. Concluam o assunto antes que ele me fale; depois ele será digno de me ver.
3.5.23
जितवन्तं कृतार्थं हि तदाहमचिरादिमम्।
कर्म ह्यनेन कर्तव्यं महदन्यैः सुदुष्करम् ॥ ३.५.२३ ॥
Então logo o tornarei vitorioso e realizado, pois esta grande obra deve ser feita por ele, muito difícil para os outros.
3.5.24
अथ वज्री तमामन्त्र्य मानयित्वा च तापसम्।
रथेन हययुक्तेन ययौ दिवमरिंदमः ॥ ३.५.२४ ॥
Então Indra, portador do raio, subjugador dos inimigos, tendo se despedido e honrado aquele asceta, partiu para o céu num carro atrelado a cavalos.
3.5.25
प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः।
अग्निहोत्रमुपासीनं शरभङ्गमुपागमत् ॥ ३.५.२५ ॥
Quando o de mil olhos partiu, Rāghava, com sua comitiva, aproximou-se de Śarabhaṅga, que estava sentado cuidando do sacrifício do fogo.
3.5.26
तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः।
निषेदुस्तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ ३.५.२६ ॥
Rāma, Sītā e Lakṣmaṇa tocaram-lhe os pés; com sua permissão, tendo recebido hospedagem e sido convidados, sentaram-se.
3.5.27
ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत राघवः।
शरभङ्गश्च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ३.५.२७ ॥
Então Rāghava perguntou sobre a vinda de Indra, e Śarabhaṅga relatou tudo a Rāghava.
3.5.28
मामेष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति।
जितमुग्रेण तपसा दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ ३.५.२८ ॥
Ó Rāma, este concessor de dádivas deseja levar-me ao mundo de Brahmā; conquistei-o por feroz austeridade, difícil de alcançar para os de alma não purificada.
3.5.29
अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानमदूरतः।
ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वामदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ ३.५.२९ ॥
Ó melhor dos homens, sabendo que estás presente aqui perto, não irei ao mundo de Brahmā sem te ver, caro hóspede.
3.5.30
त्वयाहं पुरुषव्याघ्र धार्मिकेण महात्मना।
समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं चावरं परम् ॥ ३.५.३० ॥
Ó melhor dos homens, tendo-me encontrado contigo, justo e magnânimo, irei ao céu, seja ele o superior ou o inferior.
3.5.31
अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः।
ब्राह्म्याश्च नाकपृष्ठ्याश्च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ ३.५.३१ ॥
Ó tigre entre os homens, conquistei os mundos imperecíveis e auspiciosos de Brahmā e do céu; aceita-os, os meus méritos.
3.5.32
एवमुक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः।
ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.५.३२ ॥
Assim interpelado pelo sábio Śarabhaṅga, Rāghava, tigre entre os homens, perito em todas as escrituras, proferiu estas palavras.
3.5.33
अहमेवाहरिष्यामि सर्वाल्ँ लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.५.३३ ॥
Ó grande sábio, eu mesmo alcançarei todos os mundos; mas aqui, na floresta, desejo uma morada que me seja indicada.
3.5.34
राघवेणैवमुक्तस्तु शक्रतुल्यबलेन वै।
शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनरेवाब्रवीद् वचः ॥ ३.५.३४ ॥
Assim interpelado por Rāghava, igual a Indra em força, o grande sábio Śarabhaṅga voltou a proferir estas palavras.
3.5.35
इह राम महातेजाः सुतीक्ष्णो नाम धार्मिकः।
वसत्यरण्ये नियतः स ते श्रेयो विधास्यति ॥ ३.५.३५ ॥
Aqui na floresta, ó Rāma, vive o sábio Sutīkṣṇa, de grande esplendor, justo e senhor de si; ele providenciará o teu bem.
3.5.36
सुतीक्ष्णमभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम्।
रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ ३.५.३६ ॥
Vai ter com Sutīkṣṇa, o asceta que pratica as suas austeridades num lugar puro; nesta agradável região da floresta ele arranjará uma morada para ti.
3.5.37
इमां मन्दाकिनीं राम प्रतिस्रोतामनुव्रज।
नदीं पुष्पोडुपवहां ततस्तत्र गमिष्यसि ॥ ३.५.३७ ॥
Rāma, sobe o rio Mandākinī contra a correnteza, o rio que leva flores e barcos; seguindo-o, chegarás lá.
3.5.38
एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम्।
यावज्जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ३.५.३८ ॥
Melhor dos homens, este é o caminho. Querido, olha para mim por um momento, até que eu deixe meus membros como a serpente abandona sua pele velha.
3.5.39
ततोऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवत् ।
शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.५.३९ ॥
Então Śarabhaṅga, de grande esplendor, acendeu o fogo, ofereceu manteiga clarificada segundo os mantras e entrou no fogo sacrificial.
3.5.40
तस्य रोमाणि केशांश्च तदा वह्निर्महात्मनः।
जीर्णां त्वचं तदस्थीनि यच्च मांसं च शोणितम् ॥ ३.५.४० ॥
Então o fogo consumiu os pelos do corpo e os cabelos do de grande alma, sua pele gasta, seus ossos, sua carne e seu sangue.
3.5.41
स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत।
उत्थायाग्निचयात् तस्माच्छरभङ्गो व्यरोचत ॥ ३.५.४१ ॥
Aquele jovem semelhante ao fogo apareceu; erguendo-se daquela pilha de fogo, Śarabhaṅga resplandeceu.
3.5.42
स लोकानाहिताग्नीनामृषीणां च महात्मनाम्।
देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ ३.५.४२ ॥
Passando além dos mundos dos sábios que mantêm os fogos sagrados e dos deuses de grande alma, ascendeu ao mundo de Brahmā.
3.5.43
स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः
पितामहं सानुचरं ददर्श ह।
पितामहश्चापि समीक्ष्य तं द्विजं
ननन्द सुस्वागतमित्युवाच ह ॥ ३.५.४३ ॥
Aquele melhor dos nascidos duas vezes, de ações meritórias, viu no mundo o avô Brahmā com seus séquitos. O avô também, ao ver aquele dvija, alegrou-se e disse: "Bem-vindo, bem chegado!"