Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 3.5

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

3.5.1

हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने।
ततः सीतां परिष्वज्य समाश्वास्य च वीर्यवान् ॥ ३.५.१ ॥

ବନରେ ଭୀମବଳ ରାକ୍ଷସ ବିରାଧଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସୀତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଓ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ (ରାମ)...

3.5.2

अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
कष्टं वनमिदं दुर्गं न च स्मो वनगोचराः ॥ ३.५.२ ॥

ଦୀପ୍ତ ତେଜ ଥିବା ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରାମ କହିଲେ: ଏ ବନ କଷ୍ଟକର ଓ ଦୁର୍ଗମ; ଆମେ ବନରେ ବିଚରଣ କରିବାରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ନୁହଁ।

3.5.3

अभिगच्छामहे शीघ्रं शरभङ्गं तपोधनम्।
आश्रमं शरभङ्गस्य राघवोऽभिजगाम ह ॥ ३.५.३ ॥

"ଆମେ ଶୀଘ୍ର ତପୋଧନ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବା" ବୋଲି କହି ରାଘବ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।

3.5.4

तस्य देवप्रभावस्य तपसा भावितात्मनः।
समीपे शरभङ्गस्य ददर्श महदद्भुतम् ॥ ३.५.४ ॥

ଦୈବ ପ୍ରଭାବ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ନିକଟରେ (ରାମ) ଏକ ମହାନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।

3.5.5

विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्।
रथप्रवरमारूढमाकाशे विबुधानुगम् ॥ ३.५.५ ॥

ଶରୀରରେ ଝଲସୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ପ୍ରଭାଶାଳୀ, ଆକାଶରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଗମିତ (ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ)।

3.5.6

असंस्पृशन्तं वसुधां ददर्श विबुधेश्वरम्।
सम्प्रभाभरणं देवं विरजोऽम्बरधारिणम् ॥ ३.५.६ ॥

ଧରିତ୍ରୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ ନ କରି ରହିଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିପତିଙ୍କୁ (ରାମ) ଦେଖିଲେ; ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ, ନିର୍ମଳ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଦେବତା ଥିଲେ।

3.5.7

तद्विधैरेव बहुभिः पूज्यमानं महात्मभिः।
हरितैर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.७ ॥

ସେହିପରି ଅନେକ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସବୁଜ ଅଶ୍ୱରେ ଯୁକ୍ତ, ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ରଥ।

3.5.8

ददर्शादूरतस्तस्य तरुणादित्यसंनिभम्।
पाण्डुराभ्रघनप्रख्यं चन्द्रमण्डलसंनिभम् ॥ ३.५.८ ॥

ନିକଟରୁ ହିଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ — ନୂତନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ଧଳା ଘନ ମେଘ ପରି, ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳ ପରି।

3.5.9

अपश्यद् विमलं छत्रं चित्रमाल्योपशोभितम्।
चामरव्यजने चाग्र्ये रुक्मदण्डे महाधने ॥ ३.५.९ ॥

ନିର୍ମଳ ଛତ୍ର ଦେଖିଲେ, ବିବିଧ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁନାର ଦଣ୍ଡଯୁକ୍ତ, ମହାମୂଲ୍ୟ ଚାମର ଓ ବ୍ୟଜନ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।

3.5.10

गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि।
गन्धर्वामरसिद्धाश्च बहवः परमर्षयः ॥ ३.५.१० ॥

ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇ ମସ୍ତକ ଉପରେ ବୀଜ୍ୟମାନ; ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅମର, ସିଦ୍ଧ ଓ ବହୁ ପରମର୍ଷି (ସେଠାରେ ଥିଲେ)।

3.5.11

अन्तरिक्षगतं देवं गीर्भिरग्र्या भिरैडयन्।
सह सम्भाषमाणे तु शरभङ्गेन वासवे ॥ ३.५.११ ॥

ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ୟରେ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ; ବାସବ (ଇନ୍ଦ୍ର) ଶରଭଙ୍ଗ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ।

3.5.12

दृष्ट्वा शतक्रतुं तत्र रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
रामोऽथ रथमुद्दिश्य भ्रातुर्दर्शयताद्भुतम् ॥ ३.५.१२ ॥

ସେଠାରେ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର)ଙ୍କୁ ଦେଖି ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ; ତା'ପରେ ରାମ ରଥ ଆଡ଼େ ସଙ୍କେତ କରି ଭାଇଙ୍କୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେଖାଇ (କହିଲେ)।

3.5.13

अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टमद्भुतं पश्य लक्ष्मण।
प्रतपन्तमिवादित्यमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.१३ ॥

ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଶୋଭାମୟ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ରଥକୁ ଦେଖ — ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାପ ଦେଉଛି।

3.5.14

ये हयाः पुरुहूतस्य पुरा शक्रस्य नः श्रुताः।
अन्तरिक्षगता दिव्यास्त इमे हरयो ध्रुवम् ॥ ३.५.१४ ॥

ପୂର୍ବରେ ପୁରୁହୂତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯେଉଁ ଘୋଡ଼ା ବିଷୟରେ ଆମେ ଶୁଣିଥିଲୁ — ଆକାଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱ — ନିଶ୍ଚୟ ଏମାନେ ସେହି ହରି।

3.5.15

इमे च पुरुषव्याघ्र ये तिष्ठन्त्यभितो दिशम्।
शतं शतं कुण्डलिनो युवानः खड्गपाणयः ॥ ३.५.१५ ॥

ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ସବୁ ଦିଗରେ ଚାରିପାଖେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି — ଶହ ଶହ କୁଣ୍ଡଳ ପରିହିତ, ହାତରେ ଖଡ୍ଗଧାରୀ ଯୁବକ।

3.5.16

विस्तीर्णविपुलोरस्काः परिघायतबाहवः।
शोणांशुवसनाः सर्वे व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ३.५.१६ ॥

ବିସ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରଶସ୍ତ ବକ୍ଷବିଶିଷ୍ଟ, ଲୌହ ପରିଘ ପରି ଦୀର୍ଘ ବାହୁଯୁକ୍ତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ — ସମସ୍ତେ ବାଘ ପରି ଦୁର୍ଜୟ।

3.5.17

उरोदेशेषु सर्वेषां हारा ज्वलनसंनिभाः।
रूपं बिभ्रति सौमित्रे पञ्चविंशतिवार्षिकम् ॥ ३.५.१७ ॥

ହେ ସୌମିତ୍ରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ବକ୍ଷରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଝଳମଳ ହାର ଅଛି; ସେମାନେ ପଚିଶ ବର୍ଷ ବୟସର ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।

3.5.18

एतद्धि किल देवानां वयो भवति नित्यदा।
यथेमे पुरुषव्याघ्रा दृश्यन्ते प्रियदर्शनाः ॥ ३.५.१८ ॥

ଦେବତାଙ୍କ ବୟସ ସର୍ବଦା ଏହିପରି ହୁଏ; ଏହି ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ରମାନେ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ ଲାଗୁଛନ୍ତି।

3.5.19

इहैव सह वैदेह्या मुहूर्तं तिष्ठ लक्ष्मण।
यावज्जानाम्यहं व्यक्तं क एष द्युतिमान् रथे ॥ ३.५.१९ ॥

ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ବୈଦେହୀ ସହିତ ଏଠାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରୁହ; ରଥରେ ଥିବା ଏ ତେଜସ୍ୱୀ କିଏ ତାହା ମୁଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜାଣିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।

3.5.20

तमेवमुक्त्वा सौमित्रिमिहैव स्थीयतामिति।
अभिचक्राम काकुत्स्थः शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.५.२० ॥

ସୌମିତ୍ରିଙ୍କୁ 'ଏଠାରେ ହିଁ ରୁହ' ଏହା କହି କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼େ ଗଲେ।

3.5.21

ततः समभिगच्छन्तं प्रेक्ष्य रामं शचीपतिः।
शरभङ्गमनुज्ञाप्य विबुधानिदमब्रवीत् ॥ ३.५.२१ ॥

ତା'ପରେ ରାମଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିବାର ଦେଖି ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।

3.5.22

इहोपयात्यसौ रामो यावन्मां नाभिभाषते।
निष्ठां नयत तावत् तु ततो माद्रष्टुमर्हति ॥ ३.५.२२ ॥

ଏହି ରାମ ଏଠାକୁ ଆସୁଛନ୍ତି। ସେ ମୋ ସହିତ କଥା ନ କହିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆପଣମାନେ (କାର୍ଯ୍ୟ) ସମାପ୍ତ କରନ୍ତୁ; ତା'ପରେ ସେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।

3.5.23

जितवन्तं कृतार्थं हि तदाहमचिरादिमम्।
कर्म ह्यनेन कर्तव्यं महदन्यैः सुदुष्करम् ॥ ३.५.२३ ॥

ତେବେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏହାକୁ ବିଜୟୀ ଓ କୃତାର୍ଥ କରିବି; କାରଣ ଏହି ମହତ କର୍ମ ସେ ହିଁ କରିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅତି ଦୁଷ୍କର।

3.5.24

अथ वज्री तमामन्त्र्य मानयित्वा च तापसम्।
रथेन हययुक्तेन ययौ दिवमरिंदमः ॥ ३.५.२४ ॥

ତା'ପରେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶତ୍ରୁଦମନ ଇନ୍ଦ୍ର ସେହି ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ ଓ ସମ୍ମାନ କରି ଅଶ୍ୱଯୁକ୍ତ ରଥରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।

3.5.25

प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः।
अग्निहोत्रमुपासीनं शरभङ्गमुपागमत् ॥ ३.५.२५ ॥

ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଚାଲିଯିବା ପରେ ରାଘବ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ରତ ଶରଭଙ୍ଗଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।

3.5.26

तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः।
निषेदुस्तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ ३.५.२६ ॥

ରାମ, ସୀତା ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇଁଲେ; ତାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ବାସସ୍ଥାନ ପାଇ, ନିମନ୍ତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବସିଲେ।

3.5.27

ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत राघवः।
शरभङ्गश्च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ३.५.२७ ॥

ତାପରେ ରାଘବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ପଚାରିଲେ; ଏବଂ ଶରଭଙ୍ଗ ସେ ସବୁ ରାଘବଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।

3.5.28

मामेष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति।
जितमुग्रेण तपसा दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ ३.५.२८ ॥

ହେ ରାମ, ଏହି ବରଦାତା ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି; ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ମୁଁ ତାହା ଜିତିଛି, ଯାହା ଅକୃତାତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ।

3.5.29

अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानमदूरतः।
ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वामदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ ३.५.२९ ॥

ହେ ନରବ୍ୟାଘ୍ର, ତୁମେ ନିକଟରେ ଅଛ ଜାଣି, ପ୍ରିୟ ଅତିଥି ତୁମକୁ ନ ଦେଖି ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଯିବି ନାହିଁ।

3.5.30

त्वयाहं पुरुषव्याघ्र धार्मिकेण महात्मना।
समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं चावरं परम् ॥ ३.५.३० ॥

ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଧାର୍ମିକ ଓ ମହାତ୍ମା ତୁମକୁ ଭେଟି ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବି — ତାହା ଉଚ୍ଚ ହେଉ କି ନିମ୍ନ।

3.5.31

अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः।
ब्राह्म्याश्च नाकपृष्ठ्याश्च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ ३.५.३१ ॥

ହେ ନରଶାର୍ଦୂଳ! ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଓ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକର ଅକ୍ଷୟ ଶୁଭ ଲୋକସବୁ ମୁଁ ଜିତିଛି; ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୋର ପୁଣ୍ୟରୂପେ ଗ୍ରହଣ କର।

3.5.32

एवमुक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः।
ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.५.३२ ॥

ଋଷି ଶରଭଙ୍ଗ ଏପରି କହିବାରୁ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ର ନିପୁଣ ନରବ୍ୟାଘ୍ର ରାଘବ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

3.5.33

अहमेवाहरिष्यामि सर्वाल्ँ लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.५.३३ ॥

ହେ ମହାମୁନି! ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୁଁ ନିଜେ ଲାଭ କରିବି; କିନ୍ତୁ ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ମୋତେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ବାସସ୍ଥାନ ମୁଁ ଚାହେଁ।

3.5.34

राघवेणैवमुक्तस्तु शक्रतुल्यबलेन वै।
शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनरेवाब्रवीद् वचः ॥ ३.५.३४ ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ବଳଶାଳୀ ରାଘବ ଏପରି କହିବାରୁ, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଶରଭଙ୍ଗ ପୁନର୍ବାର ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

3.5.35

इह राम महातेजाः सुतीक्ष्णो नाम धार्मिकः।
वसत्यरण्ये नियतः स ते श्रेयो विधास्यति ॥ ३.५.३५ ॥

ହେ ରାମ! ଏଠାରେ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣ ନାମକ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଧାର୍ମିକ ଓ ସଂଯମୀ ମୁନି ଏହି ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରନ୍ତି; ସେ ତୁମର ମଙ୍ଗଳ କରିବେ।

3.5.36

सुतीक्ष्णमभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम्।
रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ ३.५.३६ ॥

ତୁମେ ଶୁଚି ସ୍ଥାନରେ ତପସ୍ୟାରତ ସୁତୀକ୍ଷ୍ଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ; ଏହି ରମଣୀୟ ଅରଣ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ସେ ତୁମର ବାସସ୍ଥାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ।

3.5.37

इमां मन्दाकिनीं राम प्रतिस्रोतामनुव्रज।
नदीं पुष्पोडुपवहां ततस्तत्र गमिष्यसि ॥ ३.५.३७ ॥

ହେ ରାମ, ଏହି ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର ସ୍ରୋତ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଚାଲ; ଫୁଲ ଓ ଡଙ୍ଗା ବୋହି ନେଉଥିବା ସେହି ନଦୀ କୂଳ ଦେଇ ଗଲେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବ।

3.5.38

एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम्।
यावज्जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ३.५.३८ ॥

ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ପଥ। ହେ ପ୍ରିୟ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମୋତେ ଦେଖ; ସର୍ପ ଯେପରି ଜୀର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୱଚା ଛାଡ଼େ, ସେହିପରି ମୁଁ ମୋ ଅଙ୍ଗ ଛାଡ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖ।

3.5.39

ततोऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवत् ।
शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.५.३९ ॥

ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଶରଭଙ୍ଗ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଘିଅ ଆହୁତି ଦେଇ, ସେହି ହୋମାଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

3.5.40

तस्य रोमाणि केशांश्च तदा वह्निर्महात्मनः।
जीर्णां त्वचं तदस्थीनि यच्च मांसं च शोणितम् ॥ ३.५.४० ॥

ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କର ରୋମ, କେଶ, ଜୀର୍ଣ୍ଣ ତ୍ୱଚା, ହାଡ଼, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ସବୁ ଦହନ କଲା।

3.5.41

स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत।
उत्थायाग्निचयात् तस्माच्छरभङ्गो व्यरोचत ॥ ३.५.४१ ॥

ଅଗ୍ନି ସଦୃଶ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସେହି କୁମାର ପ୍ରକଟ ହେଲେ; ସେହି ଅଗ୍ନିରାଶିରୁ ଉଠି ଶରଭଙ୍ଗ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଶୋଭିଲେ।

3.5.42

स लोकानाहिताग्नीनामृषीणां च महात्मनाम्।
देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ ३.५.४२ ॥

ସେ ଆହିତାଗ୍ନି ଋଷି ଓ ମହାତ୍ମା ଦେବତାଙ୍କ ଲୋକ ଅତିକ୍ରମ କରି ବ୍ରହ୍ମଲୋକକୁ ଉଠିଗଲେ।

3.5.43

स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः
पितामहं सानुचरं ददर्श ह।
पितामहश्चापि समीक्ष्य तं द्विजं
ननन्द सुस्वागतमित्युवाच ह ॥ ३.५.४३ ॥

ପୁଣ୍ୟକର୍ମା ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ ନିଜ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପିତାମହ ମଧ୍ୟ ସେହି ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ସୁସ୍ୱାଗତ!"