வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.5.1
हत्वा तु तं भीमबलं विराधं राक्षसं वने।
ततः सीतां परिष्वज्य समाश्वास्य च वीर्यवान् ॥ ३.५.१ ॥
காட்டில் பயங்கர பலமுள்ள அரக்கன் விராதனைக் கொன்றபின், சீதையை அணைத்து ஆறுதல் கூறிய வீரியவான் (ராமர்)...
3.5.2
अब्रवीद् भ्रातरं रामो लक्ष्मणं दीप्ततेजसम्।
कष्टं वनमिदं दुर्गं न च स्मो वनगोचराः ॥ ३.५.२ ॥
ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட தம்பி லக்ஷ்மணனிடம் ராமர் கூறினார்: இந்தக் காடு கடினமும் செல்ல அரியதுமாக உள்ளது; நாம் காட்டில் வாழப் பழகியவர்கள் அல்ல.
3.5.3
अभिगच्छामहे शीघ्रं शरभङ्गं तपोधनम्।
आश्रमं शरभङ्गस्य राघवोऽभिजगाम ह ॥ ३.५.३ ॥
"நாம் விரைவில் தவச் செல்வரான சரபங்கரிடம் செல்வோம்" என்று கூறி, ராகவன் சரபங்கரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.
3.5.4
तस्य देवप्रभावस्य तपसा भावितात्मनः।
समीपे शरभङ्गस्य ददर्श महदद्भुतम् ॥ ३.५.४ ॥
தேவ ஆற்றலும் தவத்தால் தூய்மையான மனமும் கொண்ட சரபங்கரின் அருகே (ராமர்) ஒரு பெரிய அற்புதத்தைக் கண்டார்.
3.5.5
विभ्राजमानं वपुषा सूर्यवैश्वानरप्रभम्।
रथप्रवरमारूढमाकाशे विबुधानुगम् ॥ ३.५.५ ॥
உடலால் ஒளிர்ந்து, சூரியனையும் அக்னியையும் போன்ற ஒளியுடன், ஆகாயத்தில் சிறந்த தேரில் ஏறி தேவர்களால் பின்தொடரப்பட்டவராக (அவரைக் கண்டார்).
3.5.6
असंस्पृशन्तं वसुधां ददर्श विबुधेश्वरम्।
सम्प्रभाभरणं देवं विरजोऽम्बरधारिणम् ॥ ३.५.६ ॥
பூமியைத் தொடாமல் இருந்த தேவர்களின் தலைவரை (ராமர்) கண்டார்; அவர் ஒளிரும் ஆபரணங்களை அணிந்து, மாசற்ற ஆடை உடுத்திய தெய்வமாக இருந்தார்.
3.5.7
तद्विधैरेव बहुभिः पूज्यमानं महात्मभिः।
हरितैर्वाजिभिर्युक्तमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.७ ॥
அதே வகையைச் சேர்ந்த பல மகாத்மாக்களால் வணங்கப்பட்டவனும், பச்சை நிறக் குதிரைகள் பூட்டப்பட்ட, வானில் சஞ்சரிக்கும் தேரும்.
3.5.8
ददर्शादूरतस्तस्य तरुणादित्यसंनिभम्।
पाण्डुराभ्रघनप्रख्यं चन्द्रमण्डलसंनिभम् ॥ ३.५.८ ॥
அருகிலிருந்தே அவரைக் கண்டார்; இளம் சூரியனைப் போலவும், வெண்மையான அடர்ந்த மேகத்தைப் போலவும், சந்திர வட்டத்தைப் போலவும் (ஒளிர்பவனை).
3.5.9
अपश्यद् विमलं छत्रं चित्रमाल्योपशोभितम्।
चामरव्यजने चाग्र्ये रुक्मदण्डे महाधने ॥ ३.५.९ ॥
அழுக்கற்ற குடையைக் கண்டார்; பல வண்ண மாலைகளால் அழகுபெற்றது; சிறந்ததும் பொன் கைப்பிடி கொண்டதும் பெரும் விலையுடையதுமான சாமரங்களையும் விசிறிகளையும் கண்டார்.
3.5.10
गृहीते वरनारीभ्यां धूयमाने च मूर्धनि।
गन्धर्वामरसिद्धाश्च बहवः परमर्षयः ॥ ३.५.१० ॥
இரு சிறந்த பெண்களால் பிடிக்கப்பட்டு தலைக்கு மேல் வீசப்படுகையிலும், கந்தர்வர்களும் அமரர்களும் சித்தர்களும் பல பரமரிஷிகளும் (அங்கு இருந்தனர்).
3.5.11
अन्तरिक्षगतं देवं गीर्भिरग्र्या भिरैडयन्।
सह सम्भाषमाणे तु शरभङ्गेन वासवे ॥ ३.५.११ ॥
வானில் சஞ்சரிக்கும் அத்தேவனை சிறந்த சொற்களால் துதித்தனர்; வாசவனாகிய இந்திரன் சரபங்கருடன் உரையாடிக் கொண்டிருந்தான்.
3.5.12
दृष्ट्वा शतक्रतुं तत्र रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
रामोऽथ रथमुद्दिश्य भ्रातुर्दर्शयताद्भुतम् ॥ ३.५.१२ ॥
அங்கே நூறு யாகம் செய்தவனாகிய இந்திரனைக் கண்டு ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான்; பின்னர் ராமன் தேரைச் சுட்டிக்காட்டி, தம்பிக்கு அந்த அற்புதக் காட்சியைக் காட்டியவனாய் (கூறினான்).
3.5.13
अर्चिष्मन्तं श्रिया जुष्टमद्भुतं पश्य लक्ष्मण।
प्रतपन्तमिवादित्यमन्तरिक्षगतं रथम् ॥ ३.५.१३ ॥
லக்ஷ்மணா, ஒளிவீசும், அழகால் நிறைந்த, அற்புதமான அந்த ரதத்தைப் பார். வானில் செல்லும் அது சூரியனைப் போல் ஒளிர்கிறது.
3.5.14
ये हयाः पुरुहूतस्य पुरा शक्रस्य नः श्रुताः।
अन्तरिक्षगता दिव्यास्त इमे हरयो ध्रुवम् ॥ ३.५.१४ ॥
முன்பு புருஹூதனான இந்திரனின் குதிரைகள் என்று நாம் கேள்விப்பட்ட, வானில் செல்லும் தெய்வீகக் குதிரைகள் — இவை நிச்சயமாக அவையே.
3.5.15
इमे च पुरुषव्याघ्र ये तिष्ठन्त्यभितो दिशम्।
शतं शतं कुण्डलिनो युवानः खड्गपाणयः ॥ ३.५.१५ ॥
புருஷவியாக்ரா, எல்லாத் திசைகளிலும் சுற்றி நிற்பவர்கள் — நூறு நூறாக குண்டலங்கள் அணிந்து, கையில் வாள் ஏந்திய இளைஞர்கள்.
3.5.16
विस्तीर्णविपुलोरस्काः परिघायतबाहवः।
शोणांशुवसनाः सर्वे व्याघ्रा इव दुरासदाः ॥ ३.५.१६ ॥
விசாலமான அகன்ற மார்புடையவர்கள், இரும்புத் தடி போன்ற நீண்ட புயங்களுடையவர்கள், சிவப்பு ஆடை அணிந்தவர்கள் — அனைவரும் புலிகளைப் போல் அணுக முடியாதவர்கள்.
3.5.17
उरोदेशेषु सर्वेषां हारा ज्वलनसंनिभाः।
रूपं बिभ्रति सौमित्रे पञ्चविंशतिवार्षिकम् ॥ ३.५.१७ ॥
சௌமித்திரா, அனைவரின் மார்பிலும் நெருப்பு போல் ஒளிரும் மாலைகள் உள்ளன; அவர்கள் இருபத்தைந்து வயதின் தோற்றத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
3.5.18
एतद्धि किल देवानां वयो भवति नित्यदा।
यथेमे पुरुषव्याघ्रा दृश्यन्ते प्रियदर्शनाः ॥ ३.५.१८ ॥
தேவர்களின் வயது எப்போதும் இப்படித்தான் இருக்கும்; இந்தப் புருஷவியாக்ரர்கள் காண இனிமையானவர்களாகத் தோன்றுகிறார்கள்.
3.5.19
इहैव सह वैदेह्या मुहूर्तं तिष्ठ लक्ष्मण।
यावज्जानाम्यहं व्यक्तं क एष द्युतिमान् रथे ॥ ३.५.१९ ॥
லக்ஷ்மணா, வைதேஹியுடன் இங்கேயே ஒரு கணம் இரு; ரதத்தில் இருக்கும் இந்த ஒளிமிக்கவன் யார் என்று நான் தெளிவாக அறியும் வரை.
3.5.20
तमेवमुक्त्वा सौमित्रिमिहैव स्थीयतामिति।
अभिचक्राम काकुत्स्थः शरभङ्गाश्रमं प्रति ॥ ३.५.२० ॥
சௌமித்திரியிடம் 'இங்கேயே இரு' என்று இவ்வாறு கூறிவிட்டு, காகுத்ஸ்தர் சரபங்கரின் ஆசிரமத்தை நோக்கிச் சென்றார்.
3.5.21
ततः समभिगच्छन्तं प्रेक्ष्य रामं शचीपतिः।
शरभङ्गमनुज्ञाप्य विबुधानिदमब्रवीत् ॥ ३.५.२१ ॥
அப்போது ராமன் அணுகுவதைக் கண்ட சசியின் கணவன் இந்திரன், சரபங்கரிடம் விடைபெற்று தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.5.22
इहोपयात्यसौ रामो यावन्मां नाभिभाषते।
निष्ठां नयत तावत् तु ततो माद्रष्टुमर्हति ॥ ३.५.२२ ॥
இதோ அந்த ராமன் இங்கு வருகிறான். அவன் என்னுடன் பேசும் வரை, நீங்கள் (பணியை) முடியுங்கள்; பின்னர் அவன் என்னைக் காணத் தகுந்தவன்.
3.5.23
जितवन्तं कृतार्थं हि तदाहमचिरादिमम्।
कर्म ह्यनेन कर्तव्यं महदन्यैः सुदुष्करम् ॥ ३.५.२३ ॥
அப்போது நான் விரைவில் இவனை வெற்றியும் நிறைவும் உடையவனாக்குவேன்; ஏனெனில் இந்தப் பெரிய செயலை இவனே செய்ய வேண்டும், பிறருக்கு மிகக் கடினமானது அது.
3.5.24
अथ वज्री तमामन्त्र्य मानयित्वा च तापसम्।
रथेन हययुक्तेन ययौ दिवमरिंदमः ॥ ३.५.२४ ॥
பின்பு வஜ்ரதாரியான அரிந்தமன் இந்திரன், அந்தத் தவசியிடம் விடைபெற்று அவரை மதித்த பின், குதிரைகள் பூட்டிய ரதத்தில் வானுலகுக்குச் சென்றான்.
3.5.25
प्रयाते तु सहस्राक्षे राघवः सपरिच्छदः।
अग्निहोत्रमुपासीनं शरभङ्गमुपागमत् ॥ ३.५.२५ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடையவன் சென்ற பின், ராகவன் தம் பரிவாரத்துடன் அக்னிஹோத்திரம் செய்துகொண்டிருந்த சரபங்கரிடம் சென்றான்.
3.5.26
तस्य पादौ च संगृह्य रामः सीता च लक्ष्मणः।
निषेदुस्तदनुज्ञाता लब्धवासा निमन्त्रिताः ॥ ३.५.२६ ॥
ராமனும் சீதையும் லட்சுமணனும் அவருடைய பாதங்களைப் பற்றி வணங்கினர்; அவரது அனுமதியுடன், தங்குமிடம் பெற்று, அழைக்கப்பட்டவர்களாய் அமர்ந்தனர்.
3.5.27
ततः शक्रोपयानं तु पर्यपृच्छत राघवः।
शरभङ्गश्च तत् सर्वं राघवाय न्यवेदयत् ॥ ३.५.२७ ॥
பின்னர் ராகவன் இந்திரனின் வருகையைப் பற்றி கேட்டான்; சரபங்கர் அனைத்தையும் ராகவனுக்கு அறிவித்தார்.
3.5.28
मामेष वरदो राम ब्रह्मलोकं निनीषति।
जितमुग्रेण तपसा दुष्प्रापमकृतात्मभिः ॥ ३.५.२८ ॥
ராமா, வரம் அளிப்பவர் என்னை பிரம்மலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறார்; கடுமையான தவத்தால் நான் வென்றேன், அது பண்படாத மனமுடையோருக்கு அடைய முடியாதது.
3.5.29
अहं ज्ञात्वा नरव्याघ्र वर्तमानमदूरतः।
ब्रह्मलोकं न गच्छामि त्वामदृष्ट्वा प्रियातिथिम् ॥ ३.५.२९ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, நீ அருகிலேயே இருப்பதை அறிந்து, உன்னைக் காணாமல் பிரியமான விருந்தினனான உன்னை விட்டு பிரம்மலோகம் செல்லமாட்டேன்.
3.5.30
त्वयाहं पुरुषव्याघ्र धार्मिकेण महात्मना।
समागम्य गमिष्यामि त्रिदिवं चावरं परम् ॥ ३.५.३० ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, தர்மவானும் மகாத்மாவுமான உன்னைச் சந்தித்த பின்னர், சொர்க்கத்திற்கு — மேலானதோ தாழ்ந்ததோ — செல்வேன்.
3.5.31
अक्षया नरशार्दूल जिता लोका मया शुभाः।
ब्राह्म्याश्च नाकपृष्ठ्याश्च प्रतिगृह्णीष्व मामकान् ॥ ३.५.३१ ॥
ஓ நரசார்தூலனே! பிரம்மலோகம், சுவர்க்கலோகம் ஆகிய அழியாத சுபலோகங்களை நான் வென்றிருக்கிறேன்; அவற்றை என்னுடையவையாக ஏற்றுக்கொள்.
3.5.32
एवमुक्तो नरव्याघ्रः सर्वशास्त्रविशारदः।
ऋषिणा शरभङ्गेन राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.५.३२ ॥
ரிஷி சரபங்கர் இவ்வாறு கூறியதும், எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவனான நரவியாக்ரனான ராகவன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
3.5.33
अहमेवाहरिष्यामि सर्वाल्ँ लोकान् महामुने।
आवासं त्वहमिच्छामि प्रदिष्टमिह कानने ॥ ३.५.३३ ॥
மகாமுனியே! நானே எல்லா லோகங்களையும் அடைவேன்; ஆனால் இந்தக் காட்டில் எனக்கு நியமிக்கப்பட்ட ஒரு வாசஸ்தலத்தை நான் விரும்புகிறேன்.
3.5.34
राघवेणैवमुक्तस्तु शक्रतुल्यबलेन वै।
शरभङ्गो महाप्राज्ञः पुनरेवाब्रवीद् वचः ॥ ३.५.३४ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான வலிமையுடைய ராகவன் இவ்வாறு சொன்னதும், மகாப்ராஜ்ஞரான சரபங்கர் மீண்டும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
3.5.35
इह राम महातेजाः सुतीक्ष्णो नाम धार्मिकः।
वसत्यरण्ये नियतः स ते श्रेयो विधास्यति ॥ ३.५.३५ ॥
ராமா! இங்கே சுதீக்ஷ்ணர் என்ற பெயருடைய மகாதேஜஸ்வியும் தர்மிஷ்டனும் நியமமுடையவனுமான முனிவர் இந்தக் காட்டில் வசிக்கிறார்; அவர் உனக்கு நலம் செய்வார்.
3.5.36
सुतीक्ष्णमभिगच्छ त्वं शुचौ देशे तपस्विनम्।
रमणीये वनोद्देशे स ते वासं विधास्यति ॥ ३.५.३६ ॥
நீ சுத்தமான இடத்தில் தவம் செய்யும் சுதீக்ஷ்ணரிடம் செல்; அவர் இந்த அழகிய காட்டுப் பகுதியில் உனக்கு வாசஸ்தலம் ஏற்பாடு செய்வார்.
3.5.37
इमां मन्दाकिनीं राम प्रतिस्रोतामनुव्रज।
नदीं पुष्पोडुपवहां ततस्तत्र गमिष्यसि ॥ ३.५.३७ ॥
ராமா, இந்த மந்தாகினி நதியை எதிர்நீரோட்டத்தில் பின்தொடர்ந்து செல். மலர்களையும் படகுகளையும் சுமக்கும் அந்த நதி வழியாகச் சென்றால் அங்கே போய்ச் சேர்வாய்.
3.5.38
एष पन्था नरव्याघ्र मुहूर्तं पश्य तात माम्।
यावज्जहामि गात्राणि जीर्णां त्वचमिवोरगः ॥ ३.५.३८ ॥
நரசிரேஷ்டா, இதுவே வழி. அன்பனே, சற்று நேரம் என்னைப் பார். பாம்பு பழைய தோலை உதிர்ப்பது போல் என் உடலை நான் விடும் வரை பார்.
3.5.39
ततोऽग्निं स समाधाय हुत्वा चाज्येन मन्त्रवत् ।
शरभङ्गो महातेजाः प्रविवेश हुताशनम् ॥ ३.५.३९ ॥
அதன்பின் மகாதேஜஸ்வியான சரபங்கர் நெருப்பை மூட்டி, மந்திரப்படி நெய்யால் ஆஹுதி அளித்து, அந்த ஹோம அக்னியில் புகுந்தார்.
3.5.40
तस्य रोमाणि केशांश्च तदा वह्निर्महात्मनः।
जीर्णां त्वचं तदस्थीनि यच्च मांसं च शोणितम् ॥ ३.५.४० ॥
அப்போது அக்னி அந்த மகாத்மாவின் மயிர், தலைமுடி, பழைய தோல், எலும்புகள், சதை, இரத்தம் ஆகியவற்றை எரித்தது.
3.5.41
स च पावकसंकाशः कुमारः समपद्यत।
उत्थायाग्निचयात् तस्माच्छरभङ्गो व्यरोचत ॥ ३.५.४१ ॥
அக்னியைப் போல ஒளிரும் அந்த இளைஞன் தோன்றினான்; அந்த நெருப்புக் குவியலிலிருந்து எழுந்த சரபங்கர் பேரொளியுடன் விளங்கினார்.
3.5.42
स लोकानाहिताग्नीनामृषीणां च महात्मनाम्।
देवानां च व्यतिक्रम्य ब्रह्मलोकं व्यरोहत ॥ ३.५.४२ ॥
அவர் ஆஹிதாக்கினி முனிவர்களின் உலகங்களையும் மகாத்மாக்களான தேவர்களின் உலகங்களையும் கடந்து பிரம்மலோகத்தை நோக்கி ஏறினார்.
3.5.43
स पुण्यकर्मा भुवने द्विजर्षभः
पितामहं सानुचरं ददर्श ह।
पितामहश्चापि समीक्ष्य तं द्विजं
ननन्द सुस्वागतमित्युवाच ह ॥ ३.५.४३ ॥
புண்ணியச் செயல்கள் புரிந்த அந்த சிறந்த துவிஜன், தன் பரிவாரங்களுடன் இருந்த பிதாமகரான பிரம்மாவைக் கண்டான். பிதாமகரும் அந்த துவிஜனைக் கண்டு மகிழ்ந்து, "நல்வரவு!" என்றார்.