ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 5.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.33.1
सोऽवतीर्य द्रुमात् तस्माद् विद्रुमप्रतिमाननः।
विनीतवेषः कृपणः प्रणिपत्योपसृत्य च ॥ ५.३३.१ ॥
ಆ ಮರದಿಂದ ಇಳಿದ ಅವರು, ಹವಳದಂತಹ ಮುಖದವರಾಗಿ, ವಿನಯದ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ದೀನರಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
5.33.2
तामब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय सीतां मधुरया गिरा ॥ ५.३३.२ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ವಾಯುಪುತ್ರ ಹನುಮಂತ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂಜಲಿ ಇರಿಸಿ, ಮಧುರ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಸೀತೆಗೆ ಹೇಳಿದನು.
5.33.3
का नु पद्मपलाशाक्षि क्लिष्टकौशेयवासिनि।
द्रुमस्य शाखामालम्ब्य तिष्ठसि त्वमनिन्दिते ॥ ५.३३.३ ॥
ಕಮಲದಳದಂತಹ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವಳೇ, ಹರಿದ ರೇಶಿಮೆ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವಳೇ, ನಿರ್ದೋಷಿಯೇ, ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವ ನೀನು ಯಾರು?
5.33.4
किमर्थं तव नेत्राभ्यां वारि स्रवति शोकजम्।
पुण्डरीकपलाशाभ्यां विप्रकीर्णमिवोदकम् ॥ ५.३३.४ ॥
ನಿನ್ನ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶೋಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನೀರು ಏಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಕಮಲದಳಗಳಿಂದ ಚೆಲ್ಲಿದ ನೀರಿನಂತೆ?
5.33.5
सुराणामसुराणां च नागगन्धर्वरक्षसाम्।
यक्षाणां किंनराणां च का त्वं भवसि शोभने ॥ ५.३३.५ ॥
ಓ ಶೋಭನೆಯೇ! ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ನಾಗರು, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಯಕ್ಷರು, ಕಿನ್ನರರಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾರು?
5.33.6
का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा वरानने।
वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ॥ ५.३३.६ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಮುಖಿಯೇ! ರುದ್ರರು, ಮರುತರು ಅಥವಾ ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾರು? ಓ ಸುಂದರ ಕಟಿಯೇ, ನೀನು ನನಗೆ ದೇವತೆಯಂತೆ ತೋರುತ್ತಿರುವೆ.
5.33.7
किं नु चन्द्रमसा हीना पतिता विबुधालयात्।
रोहिणी ज्योतिषां श्रेष्ठा श्रेष्ठा सर्वगुणाधिका ॥ ५.३३.७ ॥
ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಗಲಿ, ದೇವಲೋಕದಿಂದ ಬಿದ್ದ ರೋಹಿಣಿಯೋ ನೀನು? ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಳಾದವಳೋ?
5.33.8
कोपाद् वा यदि वा मोहाद् भर्तारमसितेक्षणे।
वसिष्ठं कोपयित्वा त्वं वासि कल्याण्यरुन्धती ॥ ५.३३.८ ॥
ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನವಳೇ! ಕೋಪದಿಂದಲೋ ಮೋಹದಿಂದಲೋ ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು, ಅಥವಾ ವಸಿಷ್ಠರನ್ನು ಕೋಪಗೊಳಿಸಿ ನೀನು ಅರುಂಧತಿಯೋ, ಮಂಗಳೆಯೇ?
5.33.9
को नु पुत्रः पिता भ्राता भर्ता वा ते सुमध्यमे।
अस्माल्लोकादमुं लोकं गतं त्वमनुशोचसि ॥ ५.३३.९ ॥
ಸುಂದರ ನಡುವಿನವಳೇ! ಈ ಲೋಕದಿಂದ ಆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದ ನಿನ್ನ ಮಗ, ತಂದೆ, ಸಹೋದರ ಅಥವಾ ಪತಿ ಯಾರು, ಅವರಿಗಾಗಿ ನೀನು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರುವೆ?
5.33.10
रोदनादतिनिःश्वासाद् भूमिसंस्पर्शनादपि।
न त्वां देवीमहं मन्ये राज्ञः संज्ञावधारणात् ॥ ५.३३.१० ॥
ಅಳುವಿನಿಂದ, ಅತಿಯಾದ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನಿಂದ, ನೆಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಸಹ, ರಾಜನ ಲಕ್ಷಣಗಳ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ ನಿಶ್ಚಯವಾಗದ ಕಾರಣ, ನಿನ್ನನ್ನು ದೇವಿಯೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
5.33.11
व्यञ्जनानि हि ते यानि लक्षणानि च लक्षये।
महिषी भूमिपालस्य राजकन्या च मे मता ॥ ५.३३.११ ॥
ನಿನ್ನ ದೇಹ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಭೂಪಾಲನ ಪಟ್ಟದ ರಾಣಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿ ಎಂದು ಅವು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ.
5.33.12
रावणेन जनस्थानाद् बलात् प्रमथिता यदि।
सीता त्वमसि भद्रं ते तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ५.३३.१२ ॥
ರಾವಣನು ಜನಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಪಹರಿಸಿದ ಸೀತೆ ನೀನಾದರೆ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
5.33.13
यथा हि तव वै दैन्यं रूपं चाप्यतिमानुषम्।
तपसा चान्वितो वेषस्त्वं राममहिषी ध्रुवम् ॥ ५.३३.१३ ॥
ನಿನ್ನ ದೀನ ಸ್ಥಿತಿ, ಮನುಷ್ಯಾತೀತ ರೂಪ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ವೇಷ — ಇವುಗಳಿಂದ ನೀನು ರಾಮನ ಪಟ್ಟ ರಾಣಿ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಯ.
5.33.14
सा तस्य वचनं श्रुत्वा रामकीर्तनहर्षिता।
उवाच वाक्यं वैदेही हनूमन्तं द्रुमाश्रितम् ॥ ५.३३.१४ ॥
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ರಾಮನ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ಹರ್ಷಿತಳಾದ ವೈದೇಹಿ, ಮರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದಳು.
5.33.15
पृथिव्यां राजसिंहानां मुख्यस्य विदितात्मनः।
स्नुषा दशरथस्याहं शत्रुसैन्यप्रणाशिनः ॥ ५.३३.१५ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಸದೃಶ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯೂ, ಶತ್ರುಸೈನ್ಯ ನಾಶಕನೂ ಆದ ದಶರಥನ ಸೊಸೆ ನಾನು.
5.33.16
दुहिता जनकस्याहं वैदेहस्य महात्मनः।
सीतेति नाम्ना चोक्ताहं भार्या रामस्य धीमतः ॥ ५.३३.१६ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ವಿದೇಹ ರಾಜ ಜನಕನ ಮಗಳು ನಾನು; ಸೀತೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾದವಳು; ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಮನ ಪತ್ನಿ.
5.33.17
समा द्वादश तत्राहं राघवस्य निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ५.३३.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ರಾಘವನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮಾನವ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು.
5.33.18
ततस्त्रयोदशे वर्षे राज्ये चेक्ष्वाकुनन्दनम्।
अभिषेचयितुं राजा सोपाध्यायः प्रचक्रमे ॥ ५.३३.१८ ॥
ಆಮೇಲೆ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಆನಂದ ರಾಮನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು.
5.33.19
तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.३३.१९ ॥
ರಾಘವನ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕದ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೈಕೇಯಿ ಎಂಬ ರಾಣಿ ತನ್ನ ಪತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
5.33.20
न पिबेयं न खादेयं प्रत्यहं मम भोजनम्।
एष मे जीवितस्यान्तो रामो यद्यभिषिच्यते ॥ ५.३३.२० ॥
ರಾಮನಿಗೆ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವಾದರೆ, ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ನೀರನ್ನೂ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇದೇ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯ.
5.33.21
यत् तदुक्तं त्वया वाक्यं प्रीत्या नृपतिसत्तम।
तच्चेन्न वितथं कार्यं वनं गच्छतु राघवः ॥ ५.३३.२१ ॥
ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠರೇ! ನೀವು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಆ ಮಾತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೆ, ರಾಘವನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
5.33.22
स राजा सत्यवाग् देव्या वरदानमनुस्मरन्।
मुमोह वचनं श्रुत्वा कैकेय्याः क्रूरमप्रियम् ॥ ५.३३.२२ ॥
ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು, ರಾಣಿಗೆ ನೀಡಿದ ವರಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ, ಕೈಕೇಯಿಯ ಆ ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮೋಹಿತನಾದನು.
5.33.23
ततस्तं स्थविरो राजा सत्यधर्मे व्यवस्थितः।
ज्येष्ठं यशस्विनं पुत्रं रुदन् राज्यमयाचत ॥ ५.३३.२३ ॥
ಆಗ ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿದ್ದ ಆ ವೃದ್ಧ ರಾಜನು, ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ಯಶಸ್ವಿ ಹಿರಿಯ ಮಗನಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬೇಡಿದನು.
5.33.24
स पितुर्वचनं श्रीमानभिषेकात् परं प्रियम्।
मनसा पूर्वमासाद्य वाचा प्रतिगृहीतवान् ॥ ५.३३.२४ ॥
ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಮನು, ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯವಾದ ತಂದೆಯ ಮಾತನ್ನು ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಮಾತಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
5.33.25
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम्।
अपि जीवितहेतोर्हि रामः सत्यपराक्रमः ॥ ५.३३.२५ ॥
ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣಕ್ಕಾಗಿಯೂ ರಾಮನು ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ.
5.33.26
स विहायोत्तरीयाणि महार्हाणि महायशाः।
विसृज्य मनसा राज्यं जनन्यै मां समादिशत् ॥ ५.३३.२६ ॥
ಆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಅಮೂಲ್ಯ ಉತ್ತರೀಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಾಯಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.
5.33.27
साहं तस्याग्रतस्तूर्णं प्रस्थिता वनचारिणी।
नहि मे तेन हीनाया वासः स्वर्गेऽपि रोचते ॥ ५.३३.२७ ॥
ನಾನು ವನಚಾರಿಣಿಯಾಗಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟೆ; ಅವರಿಲ್ಲದೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸವೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
5.33.28
प्रागेव तु महाभागः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः।
पूर्वजस्यानुयात्रार्थे कुशचीरैरलंकृतः ॥ ५.३३.२८ ॥
ಮೊದಲೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯನಾದ ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು, ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಲು ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ನಾರುಮಡಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು.
5.33.29
ते वयं भर्तुरादेशं बहुमान्य दृढव्रताः।
प्रविष्टाः स्म पुरादृष्टं वनं गम्भीरदर्शनम् ॥ ५.३३.२९ ॥
ನಾವು ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ, ಪತಿಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಮನ್ನಿಸಿ, ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡದ ಆ ಗಂಭೀರ ದರ್ಶನದ ಕಾಡನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆವು.
5.33.30
वसतो दण्डकारण्ये तस्याहममितौजसः।
रक्षसापहृता भार्या रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३३.३० ॥
ದಂಡಕಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವರ ಭಾರ್ಯೆಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ದುರಾತ್ಮ ರಾಕ್ಷಸ ರಾವಣನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
5.33.31
द्वौ मासौ तेन मे कालो जीवितानुग्रहः कृतः।
ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां ततस्त्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ ५.३३.३१ ॥
ಅವನು ನನ್ನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಬಳಿಕ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವೆನು.