Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.33

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

5.33.1

सोऽवतीर्य द्रुमात् तस्माद् विद्रुमप्रतिमाननः।
विनीतवेषः कृपणः प्रणिपत्योपसृत्य च ॥ ५.३३.१ ॥

மரத்திலிருந்து இறங்கிய அவர், பவளம் போன்ற முகம் கொண்டவராய், பணிவான வேடத்துடன், தாழ்ந்த பணிவோடு வணங்கி அருகில் சென்றார்.

5.33.2

तामब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय सीतां मधुरया गिरा ॥ ५.३३.२ ॥

பேராற்றல் கொண்ட காற்றின் மைந்தன் அனுமன், தலைமேல் கைகூப்பி, இனிய சொற்களால் சீதையிடம் பேசினார்.

5.33.3

का नु पद्मपलाशाक्षि क्लिष्टकौशेयवासिनि।
द्रुमस्य शाखामालम्ब्य तिष्ठसि त्वमनिन्दिते ॥ ५.३३.३ ॥

தாமரை இதழ் போன்ற கண்களே, கிழிந்த பட்டாடை அணிந்தவளே, குற்றமற்றவளே, மரக்கிளையைப் பற்றி நிற்கும் நீ யார்?

5.33.4

किमर्थं तव नेत्राभ्यां वारि स्रवति शोकजम्।
पुण्डरीकपलाशाभ्यां विप्रकीर्णमिवोदकम् ॥ ५.३३.४ ॥

உன் இரு கண்களிலிருந்தும் துக்கத்தால் பிறந்த நீர் ஏன் வழிகிறது? தாமரை இதழ்களிலிருந்து சிதறிய நீர் போல்?

5.33.5

सुराणामसुराणां च नागगन्धर्वरक्षसाम्।
यक्षाणां किंनराणां च का त्वं भवसि शोभने ॥ ५.३३.५ ॥

அழகியே! தேவர், அசுரர், நாகர், கந்தர்வர், இராட்சசர், யக்ஷர், கின்னரர் ஆகியோரில் நீ யார்?

5.33.6

का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा वरानने।
वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ॥ ५.३३.६ ॥

அழகிய முகம் கொண்டவளே! ருத்திரர், மருத்துகள் அல்லது வசுக்களில் நீ யார்? அழகிய இடையுடையவளே, எனக்கு நீ ஒரு தெய்வமாகத் தோன்றுகிறாய்.

5.33.7

किं नु चन्द्रमसा हीना पतिता विबुधालयात्।
रोहिणी ज्योतिषां श्रेष्ठा श्रेष्ठा सर्वगुणाधिका ॥ ५.३३.७ ॥

சந்திரனைப் பிரிந்து, தேவலோகத்திலிருந்து விழுந்த ரோகிணியோ நீ? நட்சத்திரங்களில் சிறந்தவளும் எல்லா குணங்களிலும் மிக்கவளுமான ரோகிணியோ?

5.33.8

कोपाद् वा यदि वा मोहाद् भर्तारमसितेक्षणे।
वसिष्ठं कोपयित्वा त्वं वासि कल्याण्यरुन्धती ॥ ५.३३.८ ॥

கருவிழி கொண்டவளே! கோபத்தாலோ மயக்கத்தாலோ உன் கணவரையோ, அல்லது வசிஷ்டரையோ கோபப்படுத்தி நீ அருந்ததியா, மங்கலமானவளே?

5.33.9

को नु पुत्रः पिता भ्राता भर्ता वा ते सुमध्यमे।
अस्माल्लोकादमुं लोकं गतं त्वमनुशोचसि ॥ ५.३३.९ ॥

மெல்லிடையவளே! இவ்வுலகிலிருந்து அந்த உலகத்திற்குச் சென்ற உன் மகனோ, தந்தையோ, சகோதரனோ, கணவனோ யார், அவருக்காக நீ வருந்துகிறாய்?

5.33.10

रोदनादतिनिःश्वासाद् भूमिसंस्पर्शनादपि।
न त्वां देवीमहं मन्ये राज्ञः संज्ञावधारणात् ॥ ५.३३.१० ॥

அழுகையாலும், அதிக பெருமூச்சாலும், தரையைத் தொடுவதாலும் கூட, அரசருக்குரிய அடையாளங்களால் நிச்சயிக்கப்படுவதால் நீ தேவியென்று நான் கருதவில்லை.

5.33.11

व्यञ्जनानि हि ते यानि लक्षणानि च लक्षये।
महिषी भूमिपालस्य राजकन्या च मे मता ॥ ५.३३.११ ॥

உன் உடலின் அடையாளங்களையும் குறிகளையும் நான் காண்கிறேன்; அவை நீ அரசனின் பட்டமகிஷி, அரசகுமாரி என்று எனக்குத் தோன்றுகின்றன.

5.33.12

रावणेन जनस्थानाद् बलात् प्रमथिता यदि।
सीता त्वमसि भद्रं ते तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ५.३३.१२ ॥

ராவணனால் ஜனஸ்தானத்திலிருந்து பலவந்தமாகக் கவரப்பட்ட சீதை நீயானால், உனக்கு மங்களம்; கேட்கும் எனக்கு அதை உண்மையாகச் சொல்.

5.33.13

यथा हि तव वै दैन्यं रूपं चाप्यतिमानुषम्।
तपसा चान्वितो वेषस्त्वं राममहिषी ध्रुवम् ॥ ५.३३.१३ ॥

உன் துயர்நிலையும், மனிதர்களுக்கு மேலான உன் அழகும், தவத்தோடு கூடிய உன் கோலமும் பார்க்கும்போது, நீ நிச்சயமாக ராமனின் பட்டத்தரசி.

5.33.14

सा तस्य वचनं श्रुत्वा रामकीर्तनहर्षिता।
उवाच वाक्यं वैदेही हनूमन्तं द्रुमाश्रितम् ॥ ५.३३.१४ ॥

அவனுடைய சொற்களைக் கேட்டு, ராமனின் புகழ் கேட்டதால் மகிழ்ந்த வைதேகி, மரத்தில் அமர்ந்திருந்த அனுமனிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

5.33.15

पृथिव्यां राजसिंहानां मुख्यस्य विदितात्मनः।
स्नुषा दशरथस्याहं शत्रुसैन्यप्रणाशिनः ॥ ५.३३.१५ ॥

பூமியில் சிங்கம் போன்ற அரசர்களில் முதன்மையானவரும், தன்னை அறிந்தவரும், பகைவர் படையை அழிப்பவருமான தசரதனின் மருமகள் நான்.

5.33.16

दुहिता जनकस्याहं वैदेहस्य महात्मनः।
सीतेति नाम्ना चोक्ताहं भार्या रामस्य धीमतः ॥ ५.३३.१६ ॥

மகாத்மாவான விதேக மன்னன் ஜனகனின் மகள் நான்; சீதை என்று அழைக்கப்படுகிறேன்; அறிவுள்ள ராமனின் மனைவி நான்.

5.33.17

समा द्वादश तत्राहं राघवस्य निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ५.३३.१७ ॥

அங்கே ராகவனின் மாளிகையில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மனித இன்பங்களை அனுபவித்தேன்; எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறின.

5.33.18

ततस्त्रयोदशे वर्षे राज्ये चेक्ष्वाकुनन्दनम्।
अभिषेचयितुं राजा सोपाध्यायः प्रचक्रमे ॥ ५.३३.१८ ॥

பின்பு பதின்மூன்றாம் ஆண்டில், மன்னன் தன் குருவுடன் இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியான ராமனுக்கு முடிசூட்ட ஏற்பாடு செய்தான்.

5.33.19

तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.३३.१९ ॥

ராகவனின் முடிசூட்டு விழா ஏற்பாடுகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தபோது, கைகேயி என்ற அரசி தன் கணவரிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.

5.33.20

न पिबेयं न खादेयं प्रत्यहं मम भोजनम्।
एष मे जीवितस्यान्तो रामो यद्यभिषिच्यते ॥ ५.३३.२० ॥

ராமன் முடிசூட்டப்பட்டால், நான் நாள்தோறும் நீரும் உணவும் அருந்த மாட்டேன்; இதுவே என் வாழ்வின் முடிவாகும்.

5.33.21

यत् तदुक्तं त्वया वाक्यं प्रीत्या नृपतिसत्तम।
तच्चेन्न वितथं कार्यं वनं गच्छतु राघवः ॥ ५.३३.२१ ॥

மன்னர்களில் சிறந்தவரே! நீங்கள் அன்புடன் அளித்த வாக்குறுதி வீணாகாமல் இருக்க வேண்டுமானால், ராகவன் வனத்திற்குச் செல்லட்டும்.

5.33.22

स राजा सत्यवाग् देव्या वरदानमनुस्मरन्।
मुमोह वचनं श्रुत्वा कैकेय्याः क्रूरमप्रियम् ॥ ५.३३.२२ ॥

சத்தியம் பேசும் அரசன், அரசி அளித்த வரத்தை நினைவுகூர்ந்து, கைகேயியின் அந்தக் கொடிய, விரும்பத்தகாத சொற்களைக் கேட்டு மயங்கினான்.

5.33.23

ततस्तं स्थविरो राजा सत्यधर्मे व्यवस्थितः।
ज्येष्ठं यशस्विनं पुत्रं रुदन् राज्यमयाचत ॥ ५.३३.२३ ॥

பின்னர், சத்திய தர்மத்தில் உறுதியாக நின்ற அந்த முதிய அரசன், அழுதுகொண்டே தன் புகழ்மிக்க மூத்த மகனிடம் ராஜ்யத்தை யாசித்தான்.

5.33.24

स पितुर्वचनं श्रीमानभिषेकात् परं प्रियम्।
मनसा पूर्वमासाद्य वाचा प्रतिगृहीतवान् ॥ ५.३३.२४ ॥

அந்த ஸ்ரீமான் ராமன், முடிசூட்டைவிட மேலான அன்பான தந்தையின் சொல்லை முதலில் மனதாலும், பின்னர் வாக்காலும் ஏற்றுக்கொண்டான்.

5.33.25

दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम्।
अपि जीवितहेतोर्हि रामः सत्यपराक्रमः ॥ ५.३३.२५ ॥

அவர் கொடுப்பார், பெற்றுக்கொள்ள மாட்டார்; உண்மையே பேசுவார், பொய் பேசமாட்டார். உயிருக்காகவும் கூட, உண்மையே பராக்கிரமமாகக் கொண்ட ராமர் அவ்வாறே.

5.33.26

स विहायोत्तरीयाणि महार्हाणि महायशाः।
विसृज्य मनसा राज्यं जनन्यै मां समादिशत् ॥ ५.३३.२६ ॥

அந்த மகாபுகழ் பெற்றவர் விலையுயர்ந்த மேலாடைகளைத் துறந்து, மனத்தால் ராஜ்யத்தைத் துறந்து, தாயிடம் என்னை ஒப்படைத்தார்.

5.33.27

साहं तस्याग्रतस्तूर्णं प्रस्थिता वनचारिणी।
नहि मे तेन हीनाया वासः स्वर्गेऽपि रोचते ॥ ५.३३.२७ ॥

நான் வனத்தில் திரியும் அவரது முன்னால் விரைவாகப் புறப்பட்டேன்; அவரில்லாமல் எனக்கு சொர்க்கத்தில் வாழ்வும் இனிக்காது.

5.33.28

प्रागेव तु महाभागः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः।
पूर्वजस्यानुयात्रार्थे कुशचीरैरलंकृतः ॥ ५.३३.२८ ॥

முன்னமே மகாபாக்கியசாலியான சௌமித்ரி, நண்பர்களின் மகிழ்ச்சியானவர், மூத்த சகோதரரைத் தொடர்ந்து செல்ல, தர்ப்பைப் புல்லும் மரவுரியும் அணிந்து அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தார்.

5.33.29

ते वयं भर्तुरादेशं बहुमान्य दृढव्रताः।
प्रविष्टाः स्म पुरादृष्टं वनं गम्भीरदर्शनम् ॥ ५.३३.२९ ॥

நாங்கள் அனைவரும் உறுதிவிரதர்களாய், கணவரின் கட்டளையை மிகவும் மதித்து, முன்பு பார்த்திராத அந்த ஆழ்ந்த தோற்றமுடைய வனத்தில் நுழைந்தோம்.

5.33.30

वसतो दण्डकारण्ये तस्याहममितौजसः।
रक्षसापहृता भार्या रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३३.३० ॥

தண்டகாரண்யத்தில் வசித்தபோது, அளவற்ற ஒளியுடைய அவரது மனைவியாகிய என்னை, தீய மனமுடைய ராக்ஷசன் ராவணன் கவர்ந்து சென்றான்.

5.33.31

द्वौ मासौ तेन मे कालो जीवितानुग्रहः कृतः।
ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां ततस्त्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ ५.३३.३१ ॥

அவன் என் உயிருக்கு அருள் செய்து இரண்டு மாதக் காலம் அளித்துள்ளான். அந்த இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு நான் என் உயிரைத் துறப்பேன்.