Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.33.1
सोऽवतीर्य द्रुमात् तस्माद् विद्रुमप्रतिमाननः।
विनीतवेषः कृपणः प्रणिपत्योपसृत्य च ॥ ५.३३.१ ॥
Descendo daquela árvore, ele, de rosto semelhante ao coral, vestido modestamente, curvou-se humildemente e aproximou-se.
5.33.2
तामब्रवीन्महातेजा हनूमान् मारुतात्मजः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय सीतां मधुरया गिरा ॥ ५.३३.२ ॥
Hanumān, de grande brilho, filho do Vento, pondo as mãos unidas sobre a cabeça, falou a Sītā com palavras doces.
5.33.3
का नु पद्मपलाशाक्षि क्लिष्टकौशेयवासिनि।
द्रुमस्य शाखामालम्ब्य तिष्ठसि त्वमनिन्दिते ॥ ५.३३.३ ॥
Quem és tu, de olhos como pétalas de lótus, vestida de seda gasta, ó irrepreensível, de pé segurando o galho de uma árvore?
5.33.4
किमर्थं तव नेत्राभ्यां वारि स्रवति शोकजम्।
पुण्डरीकपलाशाभ्यां विप्रकीर्णमिवोदकम् ॥ ५.३३.४ ॥
Por que flui de teus olhos a água nascida da dor, como se fosse espalhada de pétalas de lótus?
5.33.5
सुराणामसुराणां च नागगन्धर्वरक्षसाम्।
यक्षाणां किंनराणां च का त्वं भवसि शोभने ॥ ५.३३.५ ॥
Ó radiante, dos deuses, dos asuras, dos nāgas, dos gandharvas e dos rākṣasas, dos yakṣas e dos kinnaras, quem és tu?
5.33.6
का त्वं भवसि रुद्राणां मरुतां वा वरानने।
वसूनां वा वरारोहे देवता प्रतिभासि मे ॥ ५.३३.६ ॥
Ó de belo rosto, dos Rudras, dos Maruts ou dos Vasus, quem és tu? Ó de belos quadris, pareces-me uma deusa.
5.33.7
किं नु चन्द्रमसा हीना पतिता विबुधालयात्।
रोहिणी ज्योतिषां श्रेष्ठा श्रेष्ठा सर्वगुणाधिका ॥ ५.३३.७ ॥
És Rohiṇī, separada da lua e caída da morada dos deuses, a melhor dos astros, superior em todas as virtudes?
5.33.8
कोपाद् वा यदि वा मोहाद् भर्तारमसितेक्षणे।
वसिष्ठं कोपयित्वा त्वं वासि कल्याण्यरुन्धती ॥ ५.३३.८ ॥
Ó de olhos escuros, por cólera ou por ilusão, irritaste teu esposo ou Vasiṣṭha, e és assim Arundhatī, ó auspiciosa?
5.33.9
को नु पुत्रः पिता भ्राता भर्ता वा ते सुमध्यमे।
अस्माल्लोकादमुं लोकं गतं त्वमनुशोचसि ॥ ५.३३.९ ॥
Ó de cintura delgada, qual filho, pai, irmão ou esposo teu passou deste mundo para aquele, por quem choras?
5.33.10
रोदनादतिनिःश्वासाद् भूमिसंस्पर्शनादपि।
न त्वां देवीमहं मन्ये राज्ञः संज्ञावधारणात् ॥ ५.३३.१० ॥
Pelo choro, pelos suspiros profundos e até por tocar o chão, não te tomo por rainha, pois por isso não se estabelece o reconhecimento pelos sinais do rei.
5.33.11
व्यञ्जनानि हि ते यानि लक्षणानि च लक्षये।
महिषी भूमिपालस्य राजकन्या च मे मता ॥ ५.३३.११ ॥
As marcas corporais e os sinais característicos que observo em ti mostram que és a rainha principal do senhor da terra e filha de rei.
5.33.12
रावणेन जनस्थानाद् बलात् प्रमथिता यदि।
सीता त्वमसि भद्रं ते तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ५.३३.१२ ॥
Se és Sītā, que foi levada à força de Janasthāna por Rāvaṇa, que a bênção esteja contigo; diz-me isto verdadeiramente, já que pergunto.
5.33.13
यथा हि तव वै दैन्यं रूपं चाप्यतिमानुषम्।
तपसा चान्वितो वेषस्त्वं राममहिषी ध्रुवम् ॥ ५.३३.१३ ॥
Como mostram a tua aflição, a tua forma sobre-humana e a tua veste marcada pela austeridade, certamente és a rainha principal de Rāma.
5.33.14
सा तस्य वचनं श्रुत्वा रामकीर्तनहर्षिता।
उवाच वाक्यं वैदेही हनूमन्तं द्रुमाश्रितम् ॥ ५.३३.१४ ॥
Ao ouvir as palavras dele, Vaidehī, alegrada com a menção de Rāma, disse estas palavras a Hanumān, que estava sentado na árvore.
5.33.15
पृथिव्यां राजसिंहानां मुख्यस्य विदितात्मनः।
स्नुषा दशरथस्याहं शत्रुसैन्यप्रणाशिनः ॥ ५.३३.१५ ॥
Sou a nora de Daśaratha, o primeiro entre os reis-leões da terra, o que conhece a si mesmo, destruidor dos exércitos inimigos.
5.33.16
दुहिता जनकस्याहं वैदेहस्य महात्मनः।
सीतेति नाम्ना चोक्ताहं भार्या रामस्य धीमतः ॥ ५.३३.१६ ॥
Sou a filha do magnânimo Janaka, rei de Videha; sou chamada pelo nome Sītā e sou a esposa do sábio Rāma.
5.33.17
समा द्वादश तत्राहं राघवस्य निवेशने।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी ॥ ५.३३.१७ ॥
Ali, na morada do Rāghava, durante doze anos desfrutei dos prazeres humanos, rica em tudo o que desejava.
5.33.18
ततस्त्रयोदशे वर्षे राज्ये चेक्ष्वाकुनन्दनम्।
अभिषेचयितुं राजा सोपाध्यायः प्रचक्रमे ॥ ५.३३.१८ ॥
Então, no décimo terceiro ano, o rei, com o seu preceptor, deu início à consagração de Rāma, deleite da linhagem de Ikṣvāku, como rei.
5.33.19
तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने।
कैकेयी नाम भर्तारमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.३३.१९ ॥
Enquanto se preparava a consagração de Rāghava, a rainha chamada Kaikeyī disse estas palavras ao seu marido.
5.33.20
न पिबेयं न खादेयं प्रत्यहं मम भोजनम्।
एष मे जीवितस्यान्तो रामो यद्यभिषिच्यते ॥ ५.३३.२० ॥
Se Rāma for consagrado, não beberei nem comerei a minha comida diária; este será o fim da minha vida.
5.33.21
यत् तदुक्तं त्वया वाक्यं प्रीत्या नृपतिसत्तम।
तच्चेन्न वितथं कार्यं वनं गच्छतु राघवः ॥ ५.३३.२१ ॥
Ó melhor dos reis, se a palavra que me deste com afeto não deve ser vã, que Rāghava vá para a floresta.
5.33.22
स राजा सत्यवाग् देव्या वरदानमनुस्मरन्।
मुमोह वचनं श्रुत्वा कैकेय्याः क्रूरमप्रियम् ॥ ५.३३.२२ ॥
Aquele rei veraz, recordando as dádivas que concedera à rainha, ficou atordoado ao ouvir as palavras cruéis e indesejadas de Kaikeyī.
5.33.23
ततस्तं स्थविरो राजा सत्यधर्मे व्यवस्थितः।
ज्येष्ठं यशस्विनं पुत्रं रुदन् राज्यमयाचत ॥ ५.३३.२३ ॥
Então o velho rei, firme no dharma da verdade, chorando, suplicou ao seu ilustre filho mais velho pelo reino.
5.33.24
स पितुर्वचनं श्रीमानभिषेकात् परं प्रियम्।
मनसा पूर्वमासाद्य वाचा प्रतिगृहीतवान् ॥ ५.३३.२४ ॥
Aquele glorioso Rāma recebeu primeiro no coração a palavra de seu pai, mais querida do que a consagração, e depois a aceitou com a voz.
5.33.25
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम्।
अपि जीवितहेतोर्हि रामः सत्यपराक्रमः ॥ ५.३३.२५ ॥
Ele daria, mas não receberia; diria a verdade, não a falsidade. Mesmo pela vida, Rāma é de valor verdadeiro.
5.33.26
स विहायोत्तरीयाणि महार्हाणि महायशाः।
विसृज्य मनसा राज्यं जनन्यै मां समादिशत् ॥ ५.३३.२६ ॥
Aquele de grande fama deixou suas preciosas vestes superiores, renunciou em seu coração ao reino e me confiou à sua mãe.
5.33.27
साहं तस्याग्रतस्तूर्णं प्रस्थिता वनचारिणी।
नहि मे तेन हीनाया वासः स्वर्गेऽपि रोचते ॥ ५.३३.२७ ॥
Assim, eu, andarilha da floresta, parti rapidamente à frente dele; pois, privada dele, nem morar no céu me agrada.
5.33.28
प्रागेव तु महाभागः सौमित्रिर्मित्रनन्दनः।
पूर्वजस्यानुयात्रार्थे कुशचीरैरलंकृतः ॥ ५.३३.२८ ॥
Antes ainda, o muito afortunado Saumitri, deleite de seus amigos, já se adornara com grama kuśa e vestes de casca para acompanhar seu irmão mais velho.
5.33.29
ते वयं भर्तुरादेशं बहुमान्य दृढव्रताः।
प्रविष्टाः स्म पुरादृष्टं वनं गम्भीरदर्शनम् ॥ ५.३३.२९ ॥
Nós, firmes em nossos votos, honrando grandemente a ordem de nosso esposo, entramos naquela floresta de aspecto profundo, nunca vista antes.
5.33.30
वसतो दण्डकारण्ये तस्याहममितौजसः।
रक्षसापहृता भार्या रावणेन दुरात्मना ॥ ५.३३.३० ॥
Enquanto morava na floresta de Daṇḍaka, eu, esposa daquele de poder ilimitado, fui raptada pelo demônio de mente perversa Rāvaṇa.
5.33.31
द्वौ मासौ तेन मे कालो जीवितानुग्रहः कृतः।
ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां ततस्त्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ ५.३३.३१ ॥
Ele concedeu à minha vida uma graça de dois meses. Após esses dois meses, abandonarei a vida.