ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
प्र सु ज्येष्ठं॑ निचि॒राभ्यां॑ बृ॒हन्नमो॑ ह॒व्यं म॒तिं भ॑रता मृळ॒यद्भ्यां॒ स्वादि॑ष्ठं मृळ॒यद्भ्यां॒ ता स॒म्राजा॑ घृ॒तासु॑ती ।
य॒ज्ञेय॑ज्ञ॒ उप॑स्तुता॒ अथै॑नोः क्ष॒त्रं न कुत॑श्च॒नाधृषे॑ देव॒त्वं नू चि॑दा॒धृषे॑ ॥
સદા વિદ્યમાન મિત્ર અને વરુણને અમે મહાન, શ્રેષ્ઠ નમસ્કાર, હવ્ય અને સ્તુતિ અર્પીએ છીએ. તેઓ બંને સમ્રાટ છે, ઘીથી અભિષિક્ત, દરેક યજ્ઞમાં સ્તુત; તેમનું બળ ક્યાંથી પણ અજેય છે, અને તેમનું દેવત્વ પણ અજેય છે.
1.136.2
अद॑र्शि गा॒तुरु॒रवे॒ वरी॑यसी॒ पन्था॑ ऋ॒तस्य॒ सम॑यंस्त र॒श्मिभि॒श्चक्षु॒र्भग॑स्य र॒श्मिभिः॑ द्यु॒क्षं मि॒त्रस्य॒ साद॑नम् ।
अ॒र्य॒म्णो वरु॑णस्य च॒ अथा॑ दधाते बृ॒हदु॒क्थ्यं॑ वय॑ उप॒स्तुत्यं॑ बृ॒हद्वयः॑ ॥
વિશાળ માર્ગે ચાલનારાઓ માટે વિશાળ પથ દેખાયો; ઋતનો માર્ગ કિરણોથી ભરાયો. ભગનું નેત્ર કિરણો સહિત, મિત્રનું તેજસ્વી આસન પણ. અર્યમા અને વરુણ માટે તેઓ બંને મહાન, કહેવા યોગ્ય બળ ધારણ કરે છે, સ્તુતિ યોગ્ય મહાન બળ.
1.136.3
ज्योति॑ष्मती॒मदि॑तिं धार॒यत्क्षि॑तिं॒ स्व॑र्वती॒मा स॑चेते दि॒वेदि॑वे जागृ॒वांसा॑ दि॒वेदि॑वे॒ ज्योति॑ष्मत्क्ष॒त्रमा॑शाते ।
आ॒दि॒त्या दानु॑न॒स्पती॑ मि॒त्रस्तयो॒र्वरु॑णो यात॒यज्ज॑नो अर्य॒मा या॑त॒यज्ज॑नः ॥
પ્રકાશમય અદિતિને, જે પૃથ્વીને ધારણ કરે છે, સૂર્યપ્રકાશવાળીને, તેઓ બંને દિવસેદિવસ પાસે જાય છે; જાગ્રત તેઓ બંને દિવસેદિવસ તેજસ્વી સત્તા મેળવે છે. આદિત્યો, દાતાના બે સ્વામી; તેમાંથી મિત્ર, લોકોને આગળ ધપાવનાર વરુણ, લોકોને આગળ ધપાવનાર અર્યમા.
1.136.4
अ॒यं मि॒त्राय॒ वरु॑णाय॒ शंत॑मः॒ सोमो॑ भूत्वव॒पाने॒ष्वाभ॑गो दे॒वो दे॒वेष्वाभ॑गः॒ तं दे॒वासो॑ जुषेरत ।
विश्वे॑ अ॒द्य स॒जोष॑सः॒ तथा॑ राजाना करथो॒ यदीम॑ह॒ ऋता॑वाना॒ यदीम॑हे ॥
આ સોમ મિત્ર અને વરુણ માટે અત્યંત શાંતિદાયક હો; પાનયજ્ઞોમાં તે આભગ હો, દેવોમાં દેવ આભગ. દેવો તેનો ઉપભોગ કરો. આજે સૌ સમાન ચિત્તે, હે રાજાઓ, તમે કરો છો તેમ, અમે તમને બોલાવીએ ત્યારે, હે ઋતવાનો, અમે બોલાવીએ ત્યારે.
1.136.5
यो मि॒त्राय॒ वरु॑णा॒यावि॑ध॒ज्जनो॑ अन॒र्वाणं॒ तं परि॑ पातो॒ अंह॑सो दा॒श्वांसं॒ मर्त॒मंह॑सः॒ तम॑र्य॒माभि र॑क्षति ।
ऋ॒जू॒यन्त॒मनु॑ व्र॒तमु॒क्थैर्य ए॑नोः परि॒भूष॑ति व्र॒तं स्तोमै॑रा॒भूष॑ति व्र॒तम् ॥
મિત્ર અને વરુણની સેવા કરનાર મનુષ્ય, અનિયંત્રિત માટે, તેઓ બંને પાપથી ચારેબાજુ રક્ષે છે; દાતા મર્ત્યને પાપથી રક્ષે છે, અર્યમા પણ તેને સંભાળે છે. ઋજુ રીતે ધર્મ શોધનારને, વ્રત પ્રમાણે ચાલનારને, સ્તુતિઓથી તે વ્રતને શોભાવે છે, સ્તોત્રોથી વ્રતને અલંકૃત કરે છે.
1.136.6
नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते रोद॑सीभ्यां मि॒त्राय॑ वोचं॒ वरु॑णाय मी॒ळ्हुषे॑ सुमृळी॒काय॑ मी॒ळ्हुषे॒ इन्द्र॑म॒ग्निमुप॑ स्तुहि ।
द्यु॒क्षम॑र्य॒मणं॒ भगं॒ ज्योग्जीव॑न्तः प्र॒जया॑ सचेमहि॒ सोम॑स्यो॒ती स॑चेमहि ॥
મહાન દ્યુલોક અને પૃથ્વીને નમસ્કાર; મિત્ર, વરુણ, દાતા અને દયાળુને હું ઉચ્ચારું છું. ઇન્દ્ર અને અગ્નિ તરફ સ્તુતિ કરો. દાતા અર્યમા અને ભગ તરફ. જીવતા રહીને અમે સંતાન સહિત દીર્ઘાયુ પામીએ; સોમની સહાયથી અમે પામીએ.
1.136.7
ऊ॒ती दे॒वानां॑ व॒यमिन्द्र॑वन्तो मंसी॒महि॒ स्वय॑शसो म॒रुद्भिः॑ ।
अ॒ग्निर्मि॒त्रो वरु॑णः॒ शर्म॑ यंस॒न्तद॑श्याम म॒घवा॑नो व॒यं च॑ ॥
દેવોની સહાયથી અમે ઇન્દ્રસહિત, પોતાના યશથી તેજસ્વી મરુતો સાથે મનન કરીએ. અગ્નિ, મિત્ર અને વરુણ અમને આશ્રય આપો; અમે દાનવાન થઈ તે પ્રાપ્ત કરીએ.