ரிக் வேதம் · சூக்தம் 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
प्र सु ज्येष्ठं॑ निचि॒राभ्यां॑ बृ॒हन्नमो॑ ह॒व्यं म॒तिं भ॑रता मृळ॒यद्भ्यां॒ स्वादि॑ष्ठं मृळ॒यद्भ्यां॒ ता स॒म्राजा॑ घृ॒तासु॑ती ।
य॒ज्ञेय॑ज्ञ॒ उप॑स्तुता॒ अथै॑नोः क्ष॒त्रं न कुत॑श्च॒नाधृषे॑ देव॒त्वं नू चि॑दा॒धृषे॑ ॥
நிலையாக இருக்கும் மித்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் நாம் பெரிய, சிறந்த வணக்கத்தையும், அவிப்பொருளையும், துதியையும் அர்ப்பணிக்கிறோம். அவ்விருவரும் அரசர்கள், நெய்யால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்டவர்கள், ஒவ்வொரு யாகத்திலும் போற்றப்படுபவர்கள்; அவர்களின் ஆற்றல் எங்கிருந்தும் வெல்ல முடியாதது, அவர்களின் தெய்வத்தன்மையும் வெல்ல முடியாதது.
1.136.2
अद॑र्शि गा॒तुरु॒रवे॒ वरी॑यसी॒ पन्था॑ ऋ॒तस्य॒ सम॑यंस्त र॒श्मिभि॒श्चक्षु॒र्भग॑स्य र॒श्मिभिः॑ द्यु॒क्षं मि॒त्रस्य॒ साद॑नम् ।
अ॒र्य॒म्णो वरु॑णस्य च॒ अथा॑ दधाते बृ॒हदु॒क्थ्यं॑ वय॑ उप॒स्तुत्यं॑ बृ॒हद्वयः॑ ॥
விரிந்த வழியில் செல்பவர்களுக்கு பரந்த பாதை தோன்றியது; ரதத்தின் வழி ஒளிக்கதிர்களால் நிரம்பியது. பகனின் கண் ஒளிக்கதிர்களுடன், மித்திரனின் ஒளிமயமான இருக்கையும் உள்ளது. அரியமனுக்கும் வருணனுக்கும் அவ்விருவரும் பெரிய, சொல்லத்தக்க வலிமையை ஏந்துகின்றனர், போற்றத்தக்க மகத்தான வலிமையை.
1.136.3
ज्योति॑ष्मती॒मदि॑तिं धार॒यत्क्षि॑तिं॒ स्व॑र्वती॒मा स॑चेते दि॒वेदि॑वे जागृ॒वांसा॑ दि॒वेदि॑वे॒ ज्योति॑ष्मत्क्ष॒त्रमा॑शाते ।
आ॒दि॒त्या दानु॑न॒स्पती॑ मि॒त्रस्तयो॒र्वरु॑णो यात॒यज्ज॑नो अर्य॒मा या॑त॒यज्ज॑नः ॥
ஒளிமயமான அதிதியை, பூமியைத் தாங்குபவளை, சூரிய ஒளியுடையவளை, அவ்விருவரும் நாள்தோறும் அடைகின்றனர்; விழிப்புடன் இருக்கும் அவ்விருவரும் நாள்தோறும் ஒளிரும் ஆட்சியைப் பெறுகின்றனர். ஆதித்யர்கள், கொடையாளியின் இரு தலைவர்கள்; அவர்களில் மித்திரன், மனிதர்களை முன்னேற்றும் வருணன், மனிதர்களை முன்னேற்றும் அரியமன்.
1.136.4
अ॒यं मि॒त्राय॒ वरु॑णाय॒ शंत॑मः॒ सोमो॑ भूत्वव॒पाने॒ष्वाभ॑गो दे॒वो दे॒वेष्वाभ॑गः॒ तं दे॒वासो॑ जुषेरत ।
विश्वे॑ अ॒द्य स॒जोष॑सः॒ तथा॑ राजाना करथो॒ यदीम॑ह॒ ऋता॑वाना॒ यदीम॑हे ॥
இந்த சோமம் மித்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் மிகவும் அமைதியளிப்பதாக இருக்கட்டும்; குடிக்கும் சடங்குகளில் அவன் ஆபகனாகட்டும், தேவர்களுக்குள் தேவனான ஆபகனாகட்டும். தேவர்கள் அவனை அனுபவிக்கட்டும். இன்று அனைவரும் ஒருமித்து, அரசர்களே, நீங்கள் செய்வது போல, நாங்கள் உங்களை அழைக்கும்போது, ஒழுங்குடையவர்களே, நாங்கள் அழைக்கும்போது.
1.136.5
यो मि॒त्राय॒ वरु॑णा॒यावि॑ध॒ज्जनो॑ अन॒र्वाणं॒ तं परि॑ पातो॒ अंह॑सो दा॒श्वांसं॒ मर्त॒मंह॑सः॒ तम॑र्य॒माभि र॑क्षति ।
ऋ॒जू॒यन्त॒मनु॑ व्र॒तमु॒क्थैर्य ए॑नोः परि॒भूष॑ति व्र॒तं स्तोमै॑रा॒भूष॑ति व्र॒तम् ॥
மித்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் பணிவிடை செய்யும் மனிதன், கட்டுப்பாடற்றவனுக்கும், அவர்கள் இருவரும் பாவத்திலிருந்து சுற்றிலும் காக்கின்றனர்; கொடையாளியாகிய மரணமுடைய மனிதனை பாவத்திலிருந்து காக்கின்றனர், அரியமனும் அவனைப் பாதுகாக்கிறான். ரிஜுவாக ஒழுங்கை நாடுபவனுக்கு, விரதத்தின்படி நடப்பவனுக்கு, துதிகளால் அவன் விரதத்தை அலங்கரிக்கிறான், துதிகளால் விரதத்தை அணிசெய்கிறான்.
1.136.6
नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते रोद॑सीभ्यां मि॒त्राय॑ वोचं॒ वरु॑णाय मी॒ळ्हुषे॑ सुमृळी॒काय॑ मी॒ळ्हुषे॒ इन्द्र॑म॒ग्निमुप॑ स्तुहि ।
द्यु॒क्षम॑र्य॒मणं॒ भगं॒ ज्योग्जीव॑न्तः प्र॒जया॑ सचेमहि॒ सोम॑स्यो॒ती स॑चेमहि ॥
பெரிய வானத்திற்கும் பூமிக்கும் வணக்கம்; மித்திரனை நான் புகழ்கிறேன், வருணனை, கொடையாளனும் அருளாளனுமானவனை. இந்திரனையும் அக்னியையும் நோக்கி துதி செய். கொடையாளியான அரியமனையும் பகனையும் நோக்கி. வாழ்ந்தவர்களாக நாம் மக்களுடன் நீண்ட ஆயுளைப் பெறுவோமாக; சோமனின் உதவியால் நாம் அடைவோமாக.
1.136.7
ऊ॒ती दे॒वानां॑ व॒यमिन्द्र॑वन्तो मंसी॒महि॒ स्वय॑शसो म॒रुद्भिः॑ ।
अ॒ग्निर्मि॒त्रो वरु॑णः॒ शर्म॑ यंस॒न्तद॑श्याम म॒घवा॑नो व॒यं च॑ ॥
தேவர்களின் துணையால் நாங்கள் இந்திரனுடன் கூடியவர்களாய், தம் புகழாலேயே ஒளிரும் மருத்களுடன் சிந்திப்போமாக. அக்னியும் மித்ரனும் வருணனும் எங்களுக்கு அடைக்கலம் அளிக்கட்டும்; நாங்கள் செல்வவளம் மிக்கவர்களாய் அதை அடையட்டும்.