ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
प्र सु ज्येष्ठं॑ निचि॒राभ्यां॑ बृ॒हन्नमो॑ ह॒व्यं म॒तिं भ॑रता मृळ॒यद्भ्यां॒ स्वादि॑ष्ठं मृळ॒यद्भ्यां॒ ता स॒म्राजा॑ घृ॒तासु॑ती ।
य॒ज्ञेय॑ज्ञ॒ उप॑स्तुता॒ अथै॑नोः क्ष॒त्रं न कुत॑श्च॒नाधृषे॑ देव॒त्वं नू चि॑दा॒धृषे॑ ॥
എന്നും നിലനില്ക്കുന്ന മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങള് മഹത്തും ശ്രേഷ്ഠവുമായ നമസ്കാരവും ഹവ്യവും സ്തുതിയും അര്പ്പിക്കുന്നു. അവര് ഇരുവരും സാമ്രാട്ടുകളാണ്, നെയ്യില് അഭിഷിക്തര്, ഓരോ യജ്ഞത്തിലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവര്; അവരുടെ ബലം എവിടെ നിന്നും അജേയമാണ്, അവരുടെ ദേവത്വവും അജേയമാണ്.
1.136.2
अद॑र्शि गा॒तुरु॒रवे॒ वरी॑यसी॒ पन्था॑ ऋ॒तस्य॒ सम॑यंस्त र॒श्मिभि॒श्चक्षु॒र्भग॑स्य र॒श्मिभिः॑ द्यु॒क्षं मि॒त्रस्य॒ साद॑नम् ।
अ॒र्य॒म्णो वरु॑णस्य च॒ अथा॑ दधाते बृ॒हदु॒क्थ्यं॑ वय॑ उप॒स्तुत्यं॑ बृ॒हद्वयः॑ ॥
വിശാലമായ വഴിയില് സഞ്ചരിക്കുന്നവര്ക്കായി വിശാലമായ പാത ദൃശ്യമായി; ഋതത്തിന്റെ പാത രശ്മികളാല് നിറഞ്ഞു. ഭഗന്റെ കണ്ണ് രശ്മികളോടെ, മിത്രന്റെ തേജസ്സുറ്റ ആസനവും. അര്യമാവിനും വരുണനും അവര് ഇരുവരും മഹത്തും പറയത്തക്കതുമായ ബലം ധരിക്കുന്നു, സ്തുത്യമായ മഹാബലം.
1.136.3
ज्योति॑ष्मती॒मदि॑तिं धार॒यत्क्षि॑तिं॒ स्व॑र्वती॒मा स॑चेते दि॒वेदि॑वे जागृ॒वांसा॑ दि॒वेदि॑वे॒ ज्योति॑ष्मत्क्ष॒त्रमा॑शाते ।
आ॒दि॒त्या दानु॑न॒स्पती॑ मि॒त्रस्तयो॒र्वरु॑णो यात॒यज्ज॑नो अर्य॒मा या॑त॒यज्ज॑नः ॥
പ്രകാശമുള്ള അദിതിയെ, ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നവളെ, സൂര്യപ്രകാശമുള്ളവളെ, ആ ഇരുവരും ദിനംപ്രതി സമീപിക്കുന്നു; ജാഗ്രതയുള്ള ആ ഇരുവരും ദിനംപ്രതി പ്രകാശിക്കുന്ന ആധിപത്യം നേടുന്നു. ആദിത്യന്മാര്, ദാതാവിന്റെ ഇരുനാഥന്മാര്; അവരില് മിത്രന്, ജനങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന വരുണന്, ജനങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്ന അര്യമാവ്.
1.136.4
अ॒यं मि॒त्राय॒ वरु॑णाय॒ शंत॑मः॒ सोमो॑ भूत्वव॒पाने॒ष्वाभ॑गो दे॒वो दे॒वेष्वाभ॑गः॒ तं दे॒वासो॑ जुषेरत ।
विश्वे॑ अ॒द्य स॒जोष॑सः॒ तथा॑ राजाना करथो॒ यदीम॑ह॒ ऋता॑वाना॒ यदीम॑हे ॥
ഈ സോമം മിത്രനും വരുണനും അത്യന്തം ശാന്തിദായകമാകട്ടെ; പാനയജ്ഞങ്ങളില് അവന് ആഭഗനാകട്ടെ, ദേവന്മാരില് ദേവനായ ആഭഗന്. ദേവന്മാര് അവനെ അനുഭവിക്കട്ടെ. ഇന്ന് എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു, രാജാക്കന്മാരേ, നിങ്ങള് ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങള് വിളിക്കുമ്പോള്, ഋതവാന്മാരേ, ഞങ്ങള് വിളിക്കുമ്പോള്.
1.136.5
यो मि॒त्राय॒ वरु॑णा॒यावि॑ध॒ज्जनो॑ अन॒र्वाणं॒ तं परि॑ पातो॒ अंह॑सो दा॒श्वांसं॒ मर्त॒मंह॑सः॒ तम॑र्य॒माभि र॑क्षति ।
ऋ॒जू॒यन्त॒मनु॑ व्र॒तमु॒क्थैर्य ए॑नोः परि॒भूष॑ति व्र॒तं स्तोमै॑रा॒भूष॑ति व्र॒तम् ॥
മിത്രനെയും വരുണനെയും സേവിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ, നിയന്ത്രണമില്ലാത്തവനെ, അവര് ഇരുവരും പാപത്തില്നിന്ന് ചുറ്റും സംരക്ഷിക്കുന്നു; ദാതാവായ മര്ത്യനെ പാപത്തില്നിന്ന് അവര് കാക്കുന്നു, അര്യമാവും അവനെ പാലിക്കുന്നു. ഋജുവായി ധര്മ്മം തേടുന്നവന്, വ്രതപ്രകാരം നടക്കുന്നവന്, സ്തുതികളാല് അവന് വ്രതത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു, സ്തോത്രങ്ങളാല് വ്രതത്തെ അണിയിക്കുന്നു.
1.136.6
नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते रोद॑सीभ्यां मि॒त्राय॑ वोचं॒ वरु॑णाय मी॒ळ्हुषे॑ सुमृळी॒काय॑ मी॒ळ्हुषे॒ इन्द्र॑म॒ग्निमुप॑ स्तुहि ।
द्यु॒क्षम॑र्य॒मणं॒ भगं॒ ज्योग्जीव॑न्तः प्र॒जया॑ सचेमहि॒ सोम॑स्यो॒ती स॑चेमहि ॥
മഹത്തായ ദ്യുലോകത്തിനും ഭൂമിക്കും നമസ്കാരം; മിത്രനെ, വരുണനെ, ദാതാവും കരുണയുള്ളവനുമായവനെ ഞാന് ഉച്ചരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനെയും അഗ്നിയെയും ലക്ഷ്യമാക്കി സ്തുതിക്കുക. ദാതാവായ അര്യമാവിനെയും ഭഗനെയും നോക്കി. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള് സന്താനത്തോടുകൂടിയ ദീര്ഘായുസ്സ് ഞങ്ങള് നേടട്ടെ; സോമത്തിന്റെ സഹായത്താല് ഞങ്ങള് നേടട്ടെ.
1.136.7
ऊ॒ती दे॒वानां॑ व॒यमिन्द्र॑वन्तो मंसी॒महि॒ स्वय॑शसो म॒रुद्भिः॑ ।
अ॒ग्निर्मि॒त्रो वरु॑णः॒ शर्म॑ यंस॒न्तद॑श्याम म॒घवा॑नो व॒यं च॑ ॥
ദേവന്മാരുടെ സഹായത്താൽ ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനോടു ചേർന്നവരായി, സ്വയം യശസ്സുള്ള മരുത്തുക്കളോടുകൂടി ചിന്തിക്കട്ടെ. അഗ്നിയും മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങൾക്ക് ശരണം നൽകട്ടെ; ഞങ്ങൾ ധനവാന്മാരായി അത് പ്രാപിക്കട്ടെ.