ऋग्वेद · सूक्त 1.136
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.136.1
प्र सु ज्येष्ठं॑ निचि॒राभ्यां॑ बृ॒हन्नमो॑ ह॒व्यं म॒तिं भ॑रता मृळ॒यद्भ्यां॒ स्वादि॑ष्ठं मृळ॒यद्भ्यां॒ ता स॒म्राजा॑ घृ॒तासु॑ती ।
य॒ज्ञेय॑ज्ञ॒ उप॑स्तुता॒ अथै॑नोः क्ष॒त्रं न कुत॑श्च॒नाधृषे॑ देव॒त्वं नू चि॑दा॒धृषे॑ ॥
सदैव असणाऱ्या मित्र आणि वरुण यांना आम्ही महान, श्रेष्ठ नमस्कार, हव्य आणि स्तुती अर्पण करतो. ते दोघे सम्राट आहेत, तुपाने अभिषिक्त, प्रत्येक यज्ञात स्तुत; त्यांचे बल कोठूनही अजेय आहे आणि त्यांचे दैवत्वही अजेय आहे.
1.136.2
अद॑र्शि गा॒तुरु॒रवे॒ वरी॑यसी॒ पन्था॑ ऋ॒तस्य॒ सम॑यंस्त र॒श्मिभि॒श्चक्षु॒र्भग॑स्य र॒श्मिभिः॑ द्यु॒क्षं मि॒त्रस्य॒ साद॑नम् ।
अ॒र्य॒म्णो वरु॑णस्य च॒ अथा॑ दधाते बृ॒हदु॒क्थ्यं॑ वय॑ उप॒स्तुत्यं॑ बृ॒हद्वयः॑ ॥
विस्तीर्ण मार्गाने जाणाऱ्यांसाठी विशाल पथ दिसला; ऋताचा मार्ग किरणांनी भरला. भगाचा डोळा किरणांसह, मित्राचे तेजस्वी आसनही. अर्यमा आणि वरुण यांच्यासाठी ते दोघे मोठे, वर्णन करण्यायोग्य बल धारण करतात, स्तुत्य महान बल.
1.136.3
ज्योति॑ष्मती॒मदि॑तिं धार॒यत्क्षि॑तिं॒ स्व॑र्वती॒मा स॑चेते दि॒वेदि॑वे जागृ॒वांसा॑ दि॒वेदि॑वे॒ ज्योति॑ष्मत्क्ष॒त्रमा॑शाते ।
आ॒दि॒त्या दानु॑न॒स्पती॑ मि॒त्रस्तयो॒र्वरु॑णो यात॒यज्ज॑नो अर्य॒मा या॑त॒यज्ज॑नः ॥
प्रकाशमय अदितीला, जी पृथ्वीला धारण करते, सूर्यप्रकाशयुक्त, ते दोघे दिवसेंदिवस जवळ येतात; जागरूक ते दोघे दिवसेंदिवस तेजस्वी अधिकार मिळवतात. आदित्य, दात्याचे दोन स्वामी; त्यांच्यातील मित्र, माणसांना पुढे नेणारा वरुण, माणसांना पुढे नेणारा अर्यमा.
1.136.4
अ॒यं मि॒त्राय॒ वरु॑णाय॒ शंत॑मः॒ सोमो॑ भूत्वव॒पाने॒ष्वाभ॑गो दे॒वो दे॒वेष्वाभ॑गः॒ तं दे॒वासो॑ जुषेरत ।
विश्वे॑ अ॒द्य स॒जोष॑सः॒ तथा॑ राजाना करथो॒ यदीम॑ह॒ ऋता॑वाना॒ यदीम॑हे ॥
हा सोम मित्र आणि वरुण यांना अत्यंत शांतिदायक होवो; पानयज्ञांत तो आभग होवो, देवांमध्ये देव आभग. देवांनी त्याचा उपभोग घ्यावा. आज सर्वजण एकमताने, हे राजांनो, तुम्ही करता तसे, आम्ही तुम्हाला आवाहन करतो तेव्हा, हे ऋतवानांनो, आम्ही आवाहन करतो तेव्हा.
1.136.5
यो मि॒त्राय॒ वरु॑णा॒यावि॑ध॒ज्जनो॑ अन॒र्वाणं॒ तं परि॑ पातो॒ अंह॑सो दा॒श्वांसं॒ मर्त॒मंह॑सः॒ तम॑र्य॒माभि र॑क्षति ।
ऋ॒जू॒यन्त॒मनु॑ व्र॒तमु॒क्थैर्य ए॑नोः परि॒भूष॑ति व्र॒तं स्तोमै॑रा॒भूष॑ति व्र॒तम् ॥
मित्र आणि वरुण यांची सेवा करणारा माणूस, अनियंत्रितासाठी, ते दोघे पापापासून सभोवती रक्षण करतात; दाता मर्त्यास पापापासून रक्षतात, आणि अर्यमा त्याचे रक्षण करतो. ऋजुपणे धर्म शोधणाऱ्याकडे, व्रताप्रमाणे चालणाऱ्याकडे, स्तोत्रांनी तो व्रत सजवतो, स्तोत्रांनी व्रत अलंकृत करतो.
1.136.6
नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते रोद॑सीभ्यां मि॒त्राय॑ वोचं॒ वरु॑णाय मी॒ळ्हुषे॑ सुमृळी॒काय॑ मी॒ळ्हुषे॒ इन्द्र॑म॒ग्निमुप॑ स्तुहि ।
द्यु॒क्षम॑र्य॒मणं॒ भगं॒ ज्योग्जीव॑न्तः प्र॒जया॑ सचेमहि॒ सोम॑स्यो॒ती स॑चेमहि ॥
महान द्युलोक आणि पृथ्वीला नमस्कार; मित्र, वरुण, दाता व दयाळू यांचे मी उच्चारण करतो. इंद्र आणि अग्नीकडे स्तुती कर. दाता अर्यमा व भगाकडे. जिवंत राहून संततीसह दीर्घायुष्य आम्ही मिळवू; सोमाच्या साहाय्याने आम्ही मिळवू.
1.136.7
ऊ॒ती दे॒वानां॑ व॒यमिन्द्र॑वन्तो मंसी॒महि॒ स्वय॑शसो म॒रुद्भिः॑ ।
अ॒ग्निर्मि॒त्रो वरु॑णः॒ शर्म॑ यंस॒न्तद॑श्याम म॒घवा॑नो व॒यं च॑ ॥
देवांच्या साहाय्याने आम्ही इंद्रासह, स्वतःच्या कीर्तीने तेजस्वी मरुतांसह मनन करू. अग्नी, मित्र आणि वरुण आम्हांस आश्रय देवोत; दानशील होऊन आम्ही ते प्राप्त करो.