ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 1.156
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.156.1
भवा॑ मि॒त्रो न शेव्यो॑ घृ॒तासु॑ति॒र्विभू॑तद्युम्न एव॒या उ॑ स॒प्रथाः॑ ।
अधा॑ ते विष्णो वि॒दुषा॑ चि॒दर्ध्यः॒ स्तोमो॑ य॒ज्ञश्च॒ राध्यो॑ ह॒विष्म॑ता ॥
ഹേ വിഷ്ണോ, നീ മിത്രനെപ്പോലെ പ്രിയനാകണം; നെയ്യാഹുതി ലഭിച്ചവനും വിപുലമായ തേജസ്സുള്ളവനും വ്യാപിക്കുന്നവനുമാകണം. അതിനാൽ ജ്ഞാനിയാൽ നിനക്കുള്ള സ്തുതിയും ഹവിസ്സോടുകൂടിയ യജ്ഞവും ഫലപ്രാപ്തി നേടട്ടെ.
1.156.2
यः पू॒र्व्याय॑ वे॒धसे॒ नवी॑यसे सु॒मज्जा॑नये॒ विष्ण॑वे॒ ददा॑शति ।
यो जा॒तम॑स्य मह॒तो महि॒ ब्रव॒त्सेदु॒ श्रवो॑भि॒र्युज्यं॑ चिद॒भ्य॑सत् ॥
പുരാതനനും ജ്ഞാനിയും നൂതനനും സുജന്മാവുമായ വിഷ്ണുവിന് ആരാണ് അർപ്പിക്കുന്നത്, ആരാണ് അവന്റെ മഹത്തായ ജന്മത്തെ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്, അവൻ കീർത്തികളാൽ അവനോട് യോഗ്യമായ ഐക്യം നേടട്ടെ.
1.156.3
तमु॑ स्तोतारः पू॒र्व्यं यथा॑ वि॒द ऋ॒तस्य॒ गर्भं॑ ज॒नुषा॑ पिपर्तन ।
आस्य॑ जा॒नन्तो॒ नाम॑ चिद्विवक्तन म॒हस्ते॑ विष्णो सुम॒तिं भ॑जामहे ॥
സ്തോതാക്കളേ, ആ പുരാതനനെ നിങ്ങൾ അറിയുന്നതുപോലെ, ഋതത്തിന്റെ ഗർഭത്തെ ജന്മത്താൽ പോഷിപ്പിച്ച് പ്രകടമാക്കുക. അവന്റെ നാമം അറിയുന്നവരായി അതും വെളിപ്പെടുത്തുക; ഹേ വിഷ്ണോ, നിന്റെ മഹത്തായ സുമതിയെ ഞങ്ങൾ പങ്കിടുന്നു.
1.156.4
तम॑स्य॒ राजा॒ वरु॑ण॒स्तम॒श्विना॒ क्रतुं॑ सचन्त॒ मारु॑तस्य वे॒धसः॑ ।
दा॒धार॒ दक्ष॑मुत्त॒मम॑ह॒र्विदं॑ व्र॒जं च॒ विष्णुः॒ सखि॑वाँ अपोर्णु॒ते ॥
ഈ രാജാവായ വരുണനും അശ്വിനികളും മരുത്തുക്കളുടെ ജ്ഞാനികളായ കവികളും അവന്റെ ആ സങ്കല്പത്തെ പിന്തുടർന്നു. പകലിനെ കണ്ടെത്തുന്ന ഉത്തമ ബലത്തെ വിഷ്ണു ധരിച്ചു; സഖാവിനോടൊപ്പം അവൻ തൊഴുത്ത് തുറക്കുന്നു.
1.156.5
आ यो वि॒वाय॑ स॒चथा॑य॒ दैव्य॒ इन्द्रा॑य॒ विष्णुः॑ सु॒कृते॑ सु॒कृत्त॑रः ।
वे॒धा अ॑जिन्वत्त्रिषध॒स्थ आर्य॑मृ॒तस्य॑ भा॒गे यज॑मान॒माभ॑जत् ॥
ദിവ്യമായ സഖ്യത്തിനായി ഇന്ദ്രനെ വിസ്തരിപ്പിച്ച വിഷ്ണു, സത്കർമം ചെയ്യുന്നവനു വേണ്ടി കൂടുതൽ സത്കർമിയായി. മൂന്നു സ്ഥാനങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന ജ്ഞാനിയായ സ്രഷ്ടാവ് ആ ശ്രേഷ്ഠനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ഋതത്തിന്റെ ഭാഗത്തിൽ യജമാനന് പങ്കു നൽകുന്നു.