Ṛgveda · Sūkta 3.46
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.46.1
यु॒ध्मस्य॑ ते वृष॒भस्य॑ स्व॒राज॑ उ॒ग्रस्य॒ यून॒ स्थवि॑रस्य॒ घृष्वेः॑ ।
अजू॑र्यतो व॒ज्रिणो॑ वी॒र्या॑णीन्द्र॑ श्रु॒तस्य॑ मह॒तो म॒हानि॑ ॥
O Indra, die Heldentaten des Schlachtstiers, des Selbstherrschers, des Wilden, des Jungen, des Festen und Ungestümen, des unalternden Donnerkeilträgers – deine großen Taten, du Gerühmter und Großer.
3.46.2
म॒हाँ अ॑सि महिष॒ वृष्ण्ये॑भिर्धन॒स्पृदु॑ग्र॒ सह॑मानो अ॒न्यान् ।
एको॒ विश्व॑स्य॒ भुव॑नस्य॒ राजा॒ स यो॒धया॑ च क्ष॒यया॑ च॒ जना॑न् ॥
Du bist groß, o Büffel, mit mannhaften Scharen, reichtumgewinnend, o Wilder, die anderen bezwingend. Du allein bist König aller Welten; kämpfe und herrsche über die Völker.
3.46.3
प्र मात्रा॑भी रिरिचे॒ रोच॑मानः॒ प्र दे॒वेभि॑र्वि॒श्वतो॒ अप्र॑तीतः ।
प्र म॒ज्मना॑ दि॒व इन्द्रः॑ पृथि॒व्याः प्रोरोर्म॒हो अ॒न्तरि॑क्षादृजी॒षी ॥
Durch seine Maße hat er übertroffen; leuchtend ist er mit den Göttern hervorgetreten, allseits unbesiegt. Durch seine Kraft ist Indra vorwärts gedrängt vom Himmel, von der Erde, aus dem weiten, großen Luftraum – schnell und begierig.
3.46.4
उ॒रुं ग॑भी॒रं ज॒नुषा॒भ्यु॑ग्रं वि॒श्वव्य॑चसमव॒तं म॑ती॒नाम् ।
इन्द्रं॒ सोमा॑सः प्र॒दिवि॑ सु॒तासः॑ समु॒द्रं न स्र॒वत॒ आ वि॑शन्ति ॥
Zu Indra – weit, tief, von Geburt an wild, allsehend, Hüter der Gebete – treten die im Tagesopfer ausgepressten Somas ein wie Ströme, die zum Meer fließen.
3.46.5
यं सोम॑मिन्द्र पृथि॒वीद्यावा॒ गर्भं॒ न मा॒ता बि॑भृ॒तस्त्वा॒या ।
तं ते॑ हिन्वन्ति॒ तमु॑ ते मृजन्ति अध्व॒र्यवो॑ वृषभ॒ पात॒वा उ॑ ॥
Den Soma, den Himmel und Erde für dich tragen, wie eine Mutter den Embryo trägt – ihn pressen für dich die Adhvaryus, ihn reinigen sie für dich. O Stier, zum Trinken!