ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.27

5.27.1

अन॑स्वन्ता॒ सत्प॑तिर्मामहे मे॒ गावा॒ चेति॑ष्ठो॒ असु॑रो म॒घोनः॑ ।
त्रै॒वृ॒ष्णो अ॑ग्ने द॒शभिः॑ स॒हस्रै॒र्वैश्वा॑नर॒ त्र्य॑रुणश्चिकेत ॥

ସତ୍ୟର ପ୍ରଭୁ ମୋତେ ଦୁଇ ଗାଇ ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କଲେ; ହେ ଅଗ୍ନି, ବୈଶ୍ୱାନର, ତ୍ର୍ୟରୁଣ ଦଶ ହଜାର ଦେଇ ଚିହ୍ନିଲେ।

यो मे॑ श॒ता च॑ विंश॒तिं च॒ गोनां॒ हरी॑ च यु॒क्ता सु॒धुरा॒ ददा॑ति ।
वैश्वा॑नर॒ सुष्टु॑तो वावृधा॒नो अग्ने॒ यच्छ॒ त्र्य॑रुणाय॒ शर्म॑ ॥

ମୋତେ ଶହେ ଓ କୋଡ଼ିଏ ଗାଇ ଏବଂ ଭଲ ଭାବେ ଯୁଡ଼ା ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ଦେଉଥିବା — ହେ ବୈଶ୍ୱାନର, ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିରେ ବଢ଼ିଥିବା ଅଗ୍ନି, ତ୍ର୍ୟରୁଣକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।

ए॒वा ते॑ अग्ने सुम॒तिं च॑का॒नो नवि॑ष्ठाय नव॒मं त्र॒सद॑स्युः ।
यो मे॒ गिर॑स्तुविजा॒तस्य॑ पू॒र्वीर्यु॒क्तेना॒भि त्र्य॑रुणो गृ॒णाति॑ ॥

ଏହିପରି, ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ନୂଆ ଅଗ୍ନିକୁ ନୂଆ ଅର୍ପଣ ଦିଏ। ମୋ ପୁରୁଣା ସ୍ତୁତି ସଂଗ୍ରହ କରି ତୁବିଜାତର ସେ ତ୍ର୍ୟରୁଣ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ।

यो म॒ इति॑ प्र॒वोच॑ति॒ अश्व॑मेधाय सू॒रये॑ ।
दद॑दृ॒चा स॒निं य॒ते दद॑न्मे॒धामृ॑ताय॒ते ॥

ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ନେତା ପାଇଁ ଯିଏ ମୋର ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ଋକ୍ ସହିତ ଦାନ ଦିଏ; ସତ୍ୟପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଏ।

यस्य॑ मा परु॒षाः श॒तमु॑द्ध॒र्षय॑न्त्यु॒क्षणः॑ ।
अश्व॑मेधस्य॒ दानाः॒ सोमा॑ इव॒ त्र्या॑शिरः ॥

ଯାହାର ଶହେ ରୋମଯୁକ୍ତ (ଘୋଡ଼ା) ଓ ଷଣ୍ଢ ମୋତେ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି — ଅଶ୍ୱମେଧର ଦାନ, ସୋମ ପରି, ତିନି ଶିଖରଯୁକ୍ତ।

इन्द्रा॑ग्नी शत॒दाव्नि॒ अश्व॑मेधे सु॒वीर्य॑म् ।
क्ष॒त्रं धा॑रयतं बृ॒हद्दि॒वि सूर्य॑मिवा॒जर॑म् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ଅଗ୍ନି, ଶହେ ଦାନକାରୀ ଅଶ୍ୱମେଧରେ ଭଲ ବୀରତ୍ୱର ବଳ ଧାରଣ କର; ସ୍ୱର୍ଗରେ ମହାନ୍ ଯଶକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଅଜର ରଖ।