リグ・ヴェーダ · スークタ 5.48

5.48.1

कदु॑ प्रि॒याय॒ धाम्ने॑ मनामहे॒ स्वक्ष॑त्राय॒ स्वय॑शसे म॒हे व॒यम् ।
आ॒मे॒न्यस्य॒ रज॑सो॒ यद॒भ्र आँ अ॒पो वृ॑णा॒ना वि॑त॒नोति॑ मा॒यिनी॑ ॥

自らの力と自らの栄光をもつ偉大なるものを、どの愛しい住処のために我々は讃えるのか。名のなき領域の魔術の女神が、雲の中で水を取り囲み広げるとき。

ता अ॑त्नत व॒युनं॑ वी॒रव॑क्षणं समा॒न्या वृ॒तया॒ विश्व॒मा रजः॑ ।
अपो॒ अपा॑ची॒रप॑रा॒ अपे॑जते॒ प्र पूर्वा॑भिस्तिरते देव॒युर्जनः॑ ॥

それらはすべて広がった。不思議にして英雄を生むものたちは、同じ覆いで全域を包む。西の水は遠ざかり、ほかの水も退く。神々を望む人々は先人の道によって渡る。

आ ग्राव॑भिरह॒न्ये॑भिर॒क्तुभि॒र्वरि॑ष्ठं॒ वज्र॒मा जि॑घर्ति मा॒यिनि॑ ।
श॒तं वा॒ यस्य॑ प्र॒चर॒न्त्स्वे दमे॑ संव॒र्तय॑न्तो॒ वि च॑ वर्तय॒न्नहा॑ ॥

石と昼と夜とともに、彼は魔術の女神に最強の雷霆を投げつける。百の供犠が自らの家で行われる者は、日々を引き返させ、それらを回転させる。

ताम॑स्य री॒तिं प॑र॒शोरि॑व॒ प्रति॒ अनी॑कमख्यं भु॒जे अ॑स्य॒ वर्प॑सः ।
सचा॒ यदि॑ पितु॒मन्त॑मिव॒ क्षयं॒ रत्नं॒ दधा॑ति॒ भर॑हूतये वि॒शे ॥

彼のあの在り方は斧のようであり、私は彼の姿を楽しむために彼の軍勢を仰ぎ見た。彼が父祖を持つ者のように家とともに富を保つならば、供犠への召集のために民に富を与える。

स जि॒ह्वया॒ चतु॑रनीक ऋञ्जते॒ चारु॒ वसा॑नो॒ वरु॑णो॒ यत॑न्न॒रिम् ।
न तस्य॑ विद्म पुरुष॒त्वता॑ व॒यं यतो॒ भगः॑ सवि॒ता दाति॒ वार्य॑म् ॥

彼は舌をもって、四つの軍の姿を備えて輝く。美しい衣をまとうヴァルナは、奮う敵を捕らえる。我々は人の尺度で彼を知らない。バガとサヴィトリが望ましい富を与える、その源から。