ઋગ્વેદ · સૂક્ત 7.49

7.49.1

स॒मु॒द्रज्ये॑ष्ठाः सलि॒लस्य॒ मध्या॑त्पुना॒ना य॒न्त्यनि॑विशमानाः ।
इन्द्रो॒ या व॒ज्री वृ॑ष॒भो र॒राद॒ ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु ॥

સમુદ્રોને આગળ રાખતાં જળો, જળની મધ્યથી પવિત્ર કરતાં વહે છે; વજ્રધારી વૃષભ ઇન્દ્રે જેમને મુક્ત કર્યાં, તે દિવ્ય જળો અહીં મારું રક્ષણ કરો.

या आपो॑ दि॒व्या उ॒त वा॒ स्रव॑न्ति ख॒नित्रि॑मा उ॒त वा॒ याः स्व॑यं॒जाः ।
स॒मु॒द्रार्था॒ याः शुच॑यः पाव॒कास्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु ॥

જે દિવ્ય જળો વહે છે, તે ખોદેલાં હોય કે સ્વયંજાત; સમુદ્ર જેમનું ધ્યેય છે, તેજસ્વી અને પાવન એવાં જળો—તે દિવ્ય જળો અહીં મારું રક્ષણ કરો.

यासां॒ राजा॒ वरु॑णो॒ याति॒ मध्ये॑ सत्यानृ॒ते अ॑व॒पश्य॒ञ्जना॑नाम् ।
म॒धु॒श्चुतः॒ शुच॑यो॒ याः पा॑व॒कास्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु ॥

જેમની મધ્યે રાજા વરુણ વિચરે છે, સત્ય અને અસત્યની વચ્ચે મનુષ્યોને જોતાં; મધ ટપકાવતાં, તેજસ્વી અને પાવન જળો—તે દિવ્ય જળો અહીં મારું રક્ષણ કરો.

यासु॒ राजा॒ वरु॑णो॒ यासु॒ सोमो॒ विश्वे॑ दे॒वा यासूर्जं॒ मद॑न्ति ।
वै॒श्वा॒न॒रो यास्व॒ग्निः प्रवि॑ष्ट॒स्ता आपो॑ दे॒वीरि॒ह माम॑वन्तु ॥

જેમનામાં રાજા વરુણ છે, જેમનામાં સોમ છે, જેમનામાં સર્વ દેવો બળથી આનંદ પામે છે; જેમનામાં વૈશ્વાનર અગ્નિ પ્રવેશ્યો—તે દિવ્ય જળો અહીં મારું રક્ષણ કરો.