ఋగ్వేదం · సూక్తం 7.89

7.89.1

मो षु व॑रुण मृ॒न्मयं॑ गृ॒हं रा॑जन्न॒हं ग॑मम् ।
मृ॒ळा सु॑क्षत्र मृ॒ळय॑ ॥

వరుణా, రాజా, నేను మట్టి ఇంటికి వెళ్లకుండు గాక. మంచి శక్తిగలవాడా, దయ చూపుము, నాపై కరుణ చూపుము.

यदेमि॑ प्रस्फु॒रन्नि॑व॒ दृति॒र्न ध्मा॒तो अ॑द्रिवः ।
मृ॒ळा सु॑क्षत्र मृ॒ळय॑ ॥

రాయిని ధరించినవాడా, నేను భయంతో వణుకుతూ వెళ్లే సమయంలో, భయంతో కంపించినవానిలా, దయ చూపుము. మంచి శక్తిగలవాడా, నాపై కరుణ చూపుము.

क्रत्वः॑ समह दी॒नता॑ प्रती॒पं ज॑गमा शुचे ।
मृ॒ळा सु॑क्षत्र मृ॒ळय॑ ॥

ప్రకాశవంతుడా, నా సంకల్ప బలహీనత వల్ల నేను వ్యతిరేక మార్గంలో వెళ్లాను. దయ చూపుము. మంచి శక్తిగలవాడా, నాపై కరుణ చూపుము.

अ॒पां मध्ये॑ तस्थि॒वांसं॒ तृष्णा॑विदज्जरि॒तार॑म् ।
मृ॒ळा सु॑क्षत्र मृ॒ळय॑ ॥

నీళ్ల మధ్య నిలిచి, దాహంతో ఉన్న స్తోతను అతడు కనుగొన్నాడు. దయ చూపుము. మంచి శక్తిగలవాడా, నాపై కరుణ చూపుము.

यत्किं चे॒दं व॑रुण॒ दैव्ये॒ जने॑ अभिद्रो॒हं म॑नु॒ष्या॑श्चरा॑मसि ।
अचि॑त्ती॒ यत्तव॒ धर्मा॑ युयोपि॒म मा न॒स्तस्मा॒देन॑सो देव रीरिषः ॥

వరుణా, దైవ జనులలో, మానవులలో మేము ద్వేషంతో తిరిగిన ఏదైనా, తెలియక నీ ధర్మాలను ఉల్లంఘించినప్పుడు, దేవా, ఆ పాపం వల్ల మమ్మల్ని హాని చేయకు.