ઋગ્વેદ · સૂક્ત 7.96

7.96.1

बृ॒हदु॑ गायिषे॒ वचो॑ असु॒र्या॑ न॒दीना॑म् ।
सर॑स्वती॒मिन्म॑हया सुवृ॒क्तिभिः॒ स्तोमै॑र्वसिष्ठ॒ रोद॑सी ॥

હે વસિષ્ઠ, હું મહાન વાણી ગાઉં છું; નદીઓમાં જીવનદાયી સરસ્વતીને સુંદર રચેલા સ્તોત્રોથી, બંને લોક સહિત મહિમા આપો.

उ॒भे यत्ते॑ महि॒ना शु॑भ्रे॒ अन्ध॑सी अधिक्षि॒यन्ति॑ पू॒रवः॑ ।
सा नो॑ बोध्यवि॒त्री म॒रुत्स॑खा॒ चोद॒ राधो॑ म॒घोना॑म् ॥

હે તેજસ્વિની, તારી મહિમાથી પૂરુજનો બંને જળ-પોષણ પામે છે, ત્યારે તું અમારી રક્ષિકા થા; મરુતોની સખી, દાતાઓનું ધન અમારા તરફ પ્રેરિત કર.

भ॒द्रमिद्भ॒द्रा कृ॑णव॒त्सर॑स्वती॒ अक॑वारी चेतति वा॒जिनी॑वती ।
गृ॒णा॒ना ज॑मदग्नि॒वत्स्तु॑वा॒ना च॑ वसिष्ठ॒वत् ॥

સરસ્વતી ખરેખર કલ્યાણ જ કરે છે; અથાક તે જુએ છે, અન્ન-બળથી ભરેલી; જમદગ્નિની જેમ પ્રશંસિત અને વસિષ્ઠની જેમ સ્તુત.

ज॒नी॒यन्तो॒ न्वग्र॑वः पुत्री॒यन्तः॑ सु॒दान॑वः ।
सर॑स्वन्तं हवामहे ॥

સંતાનની ઇચ્છા કરતા, હવે અમે અગ્રણીઓ, પુત્રોને ઇચ્છતા ઉદાર જનો, સરસ્વાનને આવાહન કરીએ છીએ.

ये ते॑ सरस्व ऊ॒र्मयो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑ ।
तेभि॑र्नोऽवि॒ता भ॑व ॥

હે સરસ્વતી, તારાં મોજાં મધથી ભરેલાં અને ઘી ટપકાવતાં છે; તેમની સાથે તું અમારી રક્ષિકા થા.

पी॒पि॒वांसं॒ सर॑स्वतः॒ स्तनं॒ यो वि॒श्वद॑र्शतः ।
भ॒क्षी॒महि॑ प्र॒जामिष॑म् ॥

સરસ્વતીનું તે સ્તન પીને, જે સર્વદર્શી છે, અમે સંતાન અને અન્નનો ઉપભોગ કરીએ.