ఋగ్వేదం · సూక్తం 7.96

7.96.1

बृ॒हदु॑ गायिषे॒ वचो॑ असु॒र्या॑ न॒दीना॑म् ।
सर॑स्वती॒मिन्म॑हया सुवृ॒क्तिभिः॒ स्तोमै॑र्वसिष्ठ॒ रोद॑सी ॥

వసిష్ఠా, నేను గొప్ప వాక్కును పాడుతున్నాను; నదులలో జీవమిచ్చే సరస్వతిని, చక్కగా రచించిన స్తోత్రాలతో, రెండు లోకాలతో కలిపి కీర్తించు.

उ॒भे यत्ते॑ महि॒ना शु॑भ्रे॒ अन्ध॑सी अधिक्षि॒यन्ति॑ पू॒रवः॑ ।
सा नो॑ बोध्यवि॒त्री म॒रुत्स॑खा॒ चोद॒ राधो॑ म॒घोना॑म् ॥

ఓ ప్రకాశవంతమైనదా, నీ మహిమతో పూరువులు రెండు జల-పోషణలను పొందినప్పుడు, నీవు మాకు రక్షిణివిగా ఉండు; మరుత్తుల స్నేహితురాలా, దాతల ధనాన్ని మాకు ప్రేరేపించు.

भ॒द्रमिद्भ॒द्रा कृ॑णव॒त्सर॑स्वती॒ अक॑वारी चेतति वा॒जिनी॑वती ।
गृ॒णा॒ना ज॑मदग्नि॒वत्स्तु॑वा॒ना च॑ वसिष्ठ॒वत् ॥

సరస్వతి నిశ్చయంగా మంగళాన్నే చేస్తుంది; అలసటలేని ఆమె గమనిస్తుంది, ఆహార-బలంతో నిండినది; జమదగ్నిలా కీర్తించబడుతూ, వసిష్ఠునిలా స్తుతించబడుతూ.

ज॒नी॒यन्तो॒ न्वग्र॑वः पुत्री॒यन्तः॑ सु॒दान॑वः ।
सर॑स्वन्तं हवामहे ॥

సంతానం కోరుతూ, ఇప్పుడు మేము ముందున్నవారు, పుత్రులను కోరే దాతలు, సరస్వానును ఆహ్వానిస్తున్నాము.

ये ते॑ सरस्व ऊ॒र्मयो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑ ।
तेभि॑र्नोऽवि॒ता भ॑व ॥

సరస్వతీ, నీ అలలు తేనెతో నిండినవి, నెయ్యి స్రవించేవి; వాటితో నీవు మాకు రక్షకురాలివిగా ఉండు.

पी॒पि॒वांसं॒ सर॑स्वतः॒ स्तनं॒ यो वि॒श्वद॑र्शतः ।
भ॒क्षी॒महि॑ प्र॒जामिष॑म् ॥

సరస్వతి ఆ స్తనాన్ని పానం చేసి, సర్వదర్శిని అయిన ఆమె నుండి, మేము సంతానాన్ని, ఆహారాన్ని అనుభవిద్దాం.