ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.15

9.15.1

ए॒ष धि॒या या॒त्यण्व्या॒ शूरो॒ रथे॑भिरा॒शुभिः॑ ।
गच्छ॒न्निन्द्र॑स्य निष्कृ॒तम् ॥

આ સોમ મનની ગતિથી, વીર રથો અને વેગવાન ઘોડાઓ સાથે ચાલે છે; ઇન્દ્રની ગાળણી તરફ જતા.

ए॒ष पु॒रू धि॑यायते बृह॒ते दे॒वता॑तये ।
यत्रा॒मृता॑स॒ आस॑ते ॥

આ સોમ અનેક રીતે ધ્યાનમાં લાવાય છે, મહાનના દૈવી અનુગ્રહ માટે, જ્યાં અમર દેવો બેસે છે.

ए॒ष हि॒तो वि नी॑यते अ॒न्तः शु॒भ्राव॑ता प॒था ।
यदी॑ तु॒ञ्जन्ति॒ भूर्ण॑यः ॥

આ સોમ પ્રિય થઈને ઉજ્જવળ માર્ગથી અંદર લઈ જવાય છે; કિરણો તેને પ્રેરે ત્યારે.

ए॒ष शृङ्गा॑णि॒ दोधु॑व॒च्शिशी॑ते यू॒थ्यो॑ वृषा॑ ।
नृ॒म्णा दधा॑न॒ ओज॑सा ॥

આ સોમ પોતાના શિંગડાં હલાવતો, ટોળાનો આગેવાન બળદ બનીને, બળ ધારણ કરી, પોતાના ઓજથી ચમકે છે.

ए॒ष रु॒क्मिभि॑रीयते वा॒जी शु॒भ्रेभि॑र॒ंशुभिः॑ ।
पतिः॒ सिन्धू॑नां॒ भव॑न् ॥

આ સોમ સોનાના આભૂષણો અને ઉજ્જવળ કિરણો સાથે, બળવાન થઈને ચલાવાય છે; નદીઓનો સ્વામી બનતો.

ए॒ष वसू॑नि पिब्द॒ना परु॑षा ययि॒वाँ अति॑ ।
अव॒ शादे॑षु गच्छति ॥

આ સોમ ધન પીને, કઠોર બળથી જીતીને, આસનો તરફ નીચે જાય છે.

ए॒तं मृ॑जन्ति॒ मर्ज्य॒मुप॒ द्रोणे॑ष्वा॒यवः॑ ।
प्र॒च॒क्रा॒णं म॒हीरिषः॑ ॥

ઉપાસકો એ શુદ્ધ કરવા યોગ્ય સોમને દ્રોણ-પાત્રોમાં શુદ્ધ કરે છે; તે મહાન પોષક રસ ઉત્પન્ન કરે છે.

ए॒तमु॒ त्यं दश॒ क्षिपो॑ मृ॒जन्ति॑ स॒प्त धी॒तयः॑ ।
स्वा॒यु॒धं म॒दिन्त॑मम् ॥

ખરેખર તે સોમને દસ આંગળીઓ અને સાત વિચારપૂર્ણ સ્તુતિઓ શુદ્ધ કરે છે; તે ઉત્તમ બળવાળો અને અત્યંત આનંદદાયક છે.