ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.33

9.33.1

प्र सोमा॑सो विप॒श्चितो॑ अ॒पां न य॑न्त्यू॒र्मयः॑ ।
वना॑नि महि॒षा इ॑व ॥

ଜ୍ଞାନୀ ସୋମରସ ଜଳର ତରଙ୍ଗ ପରି ଆଗକୁ ବହନ୍ତି, ଯେପରି ବନ ଆଡ଼କୁ ମହିଷ ଧାଏଁ।

अ॒भि द्रोणा॑नि ब॒भ्रवः॑ शु॒क्रा ऋ॒तस्य॒ धार॑या ।
वाजं॒ गोम॑न्तमक्षरन् ॥

ଧୂସର, ଶୁଦ୍ଧ ସୋମରସ ଋତର ଧାରା ସହ ଦ୍ରୋଣପାତ୍ର ଆଡ଼କୁ ବହି ଗୋଧନପୂର୍ଣ୍ଣ ବଳ ଢାଳିଲେ।

सु॒ता इन्द्रा॑य वा॒यवे॒ वरु॑णाय म॒रुद्भ्यः॑ ।
सोमा॑ अर्षन्ति॒ विष्ण॑वे ॥

ନିଷ୍କାଶିତ ସୋମରସ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ, ବରୁଣ ଓ ମରୁତ୍‌ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବହେ; ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୋମରସ ବହେ।

ति॒स्रो वाच॒ उदी॑रते॒ गावो॑ मिमन्ति धे॒नवः॑ ।
हरि॑रेति॒ कनि॑क्रदत् ॥

ତିନୋଟି ବାଣୀ ଉପରକୁ ଉଠେ; ଗାଈମାନେ ଡାକନ୍ତି, ଦୁଗ୍ଧବତୀ ଗାଈ; ଧୂସର ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି ଯାଏ।

अ॒भि ब्रह्मी॑रनूषत य॒ह्वीर्ऋ॒तस्य॑ मा॒तरः॑ ।
म॒र्मृ॒ज्यन्ते॑ दि॒वः शिशु॑म् ॥

ଋତର ମାତା ଜ୍ଞାନମନ୍ତ୍ରମାନେ ସୋମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ସେମାନେ ଦ୍ୟୁଲୋକର ଶିଶୁକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି।

रा॒यः स॑मु॒द्रांश्च॒तुरो॑ अ॒स्मभ्यं॑ सोम वि॒श्वतः॑ ।
आ प॑वस्व सह॒स्रिणः॑ ॥

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଚାରି ସମୁଦ୍ରରୁ ଧନ ଆଣ; ସହସ୍ର ଧାରାରେ ବହ।