ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.42

9.42.1

ज॒नय॑न्रोच॒ना दि॒वो ज॒नय॑न्न॒प्सु सूर्य॑म् ।
वसा॑नो॒ गा अ॒पो हरिः॑ ॥

ସ୍ୱର୍ଗର ଆଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଜଳରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଗାଈ ଓ ଜଳକୁ ବସ୍ତ୍ରରୂପେ ଧାରଣକାରୀ, ହେ ହରିତ ସୋମ।

ए॒ष प्र॒त्नेन॒ मन्म॑ना दे॒वो दे॒वेभ्य॒स्परि॑ ।
धार॑या पवते सु॒तः ॥

ଏହି ଦେବ ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଧାରା ସହିତ ବହେ, ନିଷ୍ପୀଡିତ ହୋଇ।

वा॒वृ॒धा॒नाय॒ तूर्व॑ये॒ पव॑न्ते॒ वाज॑सातये ।
सोमाः॑ स॒हस्र॑पाजसः ॥

ବଢ଼ୁଥିବା ତୂର୍ବି ପାଇଁ, ବାଜ ଜିତିବା ପାଇଁ, ସୋମମାନେ ବହନ୍ତି, ହଜାରକୁ ପବିତ୍ରକାରୀ।

दु॒हा॒नः प्र॒त्नमित्पयः॑ प॒वित्रे॒ परि॑ षिच्यते ।
क्रन्द॑न्दे॒वाँ अ॑जीजनत् ॥

ପୁରାତନ କ୍ଷୀର ହିଁ ଦୁହାଯାଇ, ଛାଞ୍ଚରେ ଚାରିପାଖେ ସିଞ୍ଚିତ, ଗର୍ଜନ କରି; ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲା।

अ॒भि विश्वा॑नि॒ वार्या॒भि दे॒वाँ ऋ॑ता॒वृधः॑ ।
सोमः॑ पुना॒नो अ॑र्षति ॥

ସମସ୍ତ ବାଜ ଆଡ଼କୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ, ଋତକୁ ବଢ଼ାଉଥିବାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ; ସୋମ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆଗକୁ ବହେ।

गोम॑न्नः सोम वी॒रव॒दश्वा॑व॒द्वाज॑वत्सु॒तः ।
पव॑स्व बृह॒तीरिषः॑ ॥

ଗାଈ, ବୀର ପୁତ୍ର, ଅଶ୍ୱ ଓ ବାଜ ସହିତ ଆମ ପାଇଁ, ହେ ସୋମ, ନିଷ୍ପୀଡିତ ହୋଇ, ମହାନ ଅନ୍ନ ପବିତ୍ର କର।