സാമവേദം · ഭാഗം 1.12

1.12.107

प्र꣡ मꣳहि꣢꣯ष्ठाय गायत ऋ꣣ता꣡व्ने꣢ बृह꣣ते꣢ शु꣣क्र꣡शो꣢चिषे ।
उ꣣पस्तुता꣡सो꣢ अ꣣ग्न꣡ये꣢ ॥ १०७ ॥

ഋതത്തിന്റെ കാവലാളും മഹാനും ശുഭ്രജ്വാലയുള്ളവനും പരമദാതാവുമായ അഗ്നിക്കായി ഉച്ചത്തിൽ പാടുവിൻ. സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവരേ, അഗ്നിക്കായി (പാടുവിൻ).

प्र꣡ सो अ꣢꣯ग्ने꣣ त꣢वो꣣ति꣡भिः꣢ सु꣣वी꣡रा꣢भिस्तरति꣣ वा꣡ज꣢कर्मभिः ।
य꣢स्य꣣ त्व꣢ꣳ स꣣ख्य꣡मावि꣢꣯थ ॥ १०८ ॥

അഗ്നേ, നിന്റെ സംരക്ഷണങ്ങളാലും നല്ല വീരന്മാരാലും ശക്തികർമ്മങ്ങളാലും അവൻ കടന്നുപോകുന്നു; ആരുടെ സൗഹൃദം നീ കാത്തുവോ അവൻ.

तं꣡ गू꣢र्धया꣣꣬स्व꣢꣯र्णरं दे꣣वा꣡सो꣢ दे꣣व꣡म꣢र꣣तिं꣡ द꣢धन्विरे ।
दे꣣वत्रा꣢ ह꣣व्य꣡मू꣢हिषे ॥ १०९ ॥

അവനെ സ്തുതിക്കുവിൻ — ആകാശനാഥനും ദേവന്മാരുടെ ദേവനും ചലിക്കുന്നവനുമായവനെ ദേവന്മാർ പ്രേരിപ്പിച്ചു. ദേവന്മാർക്കിടയിൽ നീ ഹവ്യം കൊണ്ടുവരുന്നു.

मा꣡ नो꣢ हृणीथा꣣ अ꣡ति꣢थिं꣣ व꣡सु꣢र꣣ग्निः꣡ पु꣢रुप्रश꣣स्त꣢ ए꣣षः꣢ ।
यः꣢ सु꣣हो꣡ता꣢ स्वध्व꣣रः꣢ ॥ ११० ॥

ഞങ്ങളോട് കോപിക്കരുതേ. അതിഥിയായ അഗ്നി വസുവാണ്, ഏറെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. ഇവൻ നല്ല ഹോതാവും നല്ല യാഗമുള്ളവനുമാണ്.

भ꣣द्रो꣡ नो꣢अ꣣ग्नि꣡राहु꣢꣯तो भ꣣द्रा꣢ रा꣣तिः꣡ सु꣢भग भ꣣द्रो꣡ अ꣢ध्व꣣रः꣢ ।
भ꣣द्रा꣢ उ꣣त꣡ प्र꣢꣯शस्तयः ॥ १११ ॥

ഞങ്ങൾക്ക് അഗ്നി ശുഭകരൻ, ആഹുതിയാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ. സൗഭാഗ്യവാനേ, ദാനം ശുഭകരം, യാഗം ശുഭകരം, സ്തുതികളും ശുഭകരം.

य꣡जि꣢ष्ठं त्वा ववृमहे दे꣣वं꣡ दे꣢व꣣त्रा꣡ होता꣢꣯र꣣म꣡म꣢र्त्यम् ।
अ꣣स्य꣢ य꣣ज्ञ꣡स्य꣢ सु꣣क्र꣡तु꣢म् ॥ ११२ ॥

നിന്നെ, ഏറ്റവും ആരാധ്യനായ ദേവനായി, ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു — ദേവന്മാർക്കിടയിൽ ഹോതാവായി, അമർത്യനായി, ഈ യാഗത്തിന്റെ സദുദ്ദേശ്യ നിർവാഹകനായി.

त꣡द꣢ग्ने द्यु꣣म्न꣡मा भ꣢꣯र꣣ यत्सा꣣सा꣡हा꣢ स꣡द꣢ने꣣ कं꣡ चि꣢द꣣त्रि꣡ण꣢म् ।
म꣣न्युं꣡ जन꣢꣯स्य दू꣣꣬ढ्य꣢꣯म् ॥ ११३ ॥

അഗ്നേ, ആ തേജസ്സും സമ്പത്തും കൊണ്ടുവരിക; യാഗവേദിയിൽ വിഴുങ്ങുന്ന ശത്രുവിനെ നീ കീഴടക്കുന്നു, ജനങ്ങളുടെ കോപവും ദ്വേഷവും അടക്കിയാലും.

य꣡द्वा उ꣢꣯ वि꣣श्प꣡तिः꣢ शि꣣तः꣡ सुप्री꣢꣯तो꣣ म꣡नु꣢षो वि꣣शे꣢ ।
वि꣢꣫श्वेद꣣ग्निः꣢꣫ प्रति꣣ र꣡क्षा꣢ꣳसि सेधति ॥ ११४ ॥

മനുഷ്യരുടെ വിശ്പതിയായ അഗ്നി തീക്ഷ്ണനായും അതിപ്രസന്നനായും തന്റെ പ്രജകൾക്കായി ജ്വലിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നി തന്നെ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരെയും അകറ്റുന്നു.