ସାମବେଦ · ଖଣ୍ଡ 1.18

1.18.165

इ꣣द꣡ꣳ ह्यन्वोज꣢꣯सा सु꣣त꣡ꣳ रा꣢धानां पते ।
पि꣢बा꣣ त्वा꣣ऽ३स्य꣡ गि꣢र्वणः ॥ १६५ ॥

ହେ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭୁ, ଏହି ସୋମ ନିଜ ବଳରେ ନିଷ୍କାଶିତ ହୋଇଛି। ଏହାକୁ ପାନ କର, ହେ ସ୍ତୁତିରେ ବନ୍ଦିତ।

म꣣हा꣡ꣳ इन्द्रः꣢꣯ पु꣣र꣡श्च꣢ नो महि꣣त्व꣡म꣢स्तु व꣣ज्रि꣡णे꣢ ।
द्यौ꣡र्न प्र꣢꣯थि꣣ना꣡ शवः꣢꣯ ॥ १६६ ॥

ମହାନ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଆଗରେ ରହନ୍ତୁ। ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ମହିମା ହେଉ। ଆକାଶ ପରି ବିସ୍ତୃତ ତାଙ୍କର ବଳ।

आ꣡ तू न꣢꣯ इन्द्र क्षु꣣म꣡न्तं꣢ चि꣣त्रं꣢ ग्रा꣣भ꣡ꣳ सं गृ꣢꣯भाय ।
म꣣हाहस्ती꣡ दक्षि꣢꣯णेन ॥ १६७ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବର୍ତ୍ତମାନ ଆମ ପାଇଁ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଧନ ଆଣ। ହେ ମହାହସ୍ତ, ତୁମ ଡାହାଣ ହାତରେ ତାହା ଏକତ୍ର ଧର।

अ꣣भि꣡ प्र गोप꣢꣯तिं गि꣣रे꣡न्द्र꣢मर्च꣣ य꣡था꣢ वि꣣दे꣢ ।
सू꣣नु꣢ꣳ स꣣त्य꣢स्य꣣ स꣡त्प꣢तिम् ॥ १६८ ॥

ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଗୋପତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କର, ଯେପରି ସେ ଜାଣନ୍ତି। ସେ ସତ୍ୟର ପୁତ୍ର ଓ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର ପାଳକ।

क꣡या꣢ नश्चि꣣त्र꣡ आ भु꣢꣯वदू꣣ती꣢ स꣣दा꣡वृ꣢धः꣣ स꣡खा꣢ ।
क꣢या꣣ श꣡चि꣢ष्ठया वृ꣣ता꣢ ॥ १६९ ॥

କେଉଁ ଉପାୟରେ ସେହି ଅଦ୍ଭୁତ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ସାହାଯ୍ୟକୁ ଆସିବେ? ସଦା ବଢ଼ୁଥିବା ସଖା, କେଉଁ ସର୍ବାଧିକ ବଳଶାଳୀ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଆସିବ?

त्य꣡मु꣢ वः सत्रा꣣सा꣢हं꣣ वि꣡श्वा꣢सु गी꣣र्ष्वा꣡य꣢तम् ।
आ꣡ च्या꣢वयस्यू꣣त꣡ये꣢ ॥ १७० ॥

ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିରେ ସତ୍ରଜୟୀ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସିତ ସେହି ଜଣଙ୍କୁ ତୁମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକ; ସେ ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ।

स꣡द꣢स꣣स्प꣢ति꣣म꣡द्भु꣢तं प्रि꣣य꣡मिन्द्र꣢꣯स्य꣣ का꣡म्य꣢म् ।
स꣣निं꣢ मे꣣धा꣡म꣢यासिषम् ॥ १७१ ॥

ସଦସସ୍ପତି, ଅଦ୍ଭୁତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, କାମ୍ୟଙ୍କୁ—ଧନ ଓ ମେଧା ପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜେ।

ये꣢ ते꣣प꣡न्था꣢ अ꣣धो꣢ दि꣣वो꣢꣫ येभि꣣र्व्य꣢꣯꣢꣯श्व꣣मै꣡र꣢यः ।
उ꣣त꣡ श्रो꣢षन्तु नो꣣ भु꣡वः꣢ ॥ १७२ ॥

ତଳର ଆକାଶର ତୁମ ପଥ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ବ୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ଚଳାଇଲ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ; ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣନ୍ତୁ।

भ꣣द्रं꣡भ꣢द्रं न꣣ आ꣢ भ꣣रे꣢ष꣣मू꣡र्ज꣢ꣳ शतक्रतो ।
य꣡दि꣢न्द्र मृ꣣ड꣡या꣢सि नः ॥ १७३ ॥

ହେ ଶତକ୍ରତୁ, ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଉପରେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣ; ଅନ୍ନ ଓ ଓଜ ଆଣ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କର।

अ꣢स्ति꣣ सो꣡मो꣢ अ꣣य꣢ꣳ सु꣣तः꣡ पिब꣢꣯न्त्यस्य म꣣रु꣡तः꣢ ।
उ꣣त꣢ स्व꣣रा꣡जो꣢ अ꣣श्वि꣡ना꣢ ॥ १७४ ॥

ଏହି ସୋମ ନିଷ୍ପିଡ଼ିତ; ଏହାକୁ ମରୁତ୍‌ମାନେ ପାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସ୍ୱରାଜ୍ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ ମଧ୍ୟ।