અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.1

1.1.1

ये त्रिषप्ताः परियन्ति विश्वा रूपाणि बिभ्रतः ।
वाचस्पतिर्बला तेषां तन्वो अद्य दधातु मे ॥ १.१.१ ॥

એકવીસ રૂપે બધાં રૂપો ધારણ કરીને ફરનારાઓનું બળ વાચસ્પતિ આજે મારા શરીરોમાં સ્થાપે.

पुनरेहि वचस्पते देवेन मनसा सह ।
वसोष्पते नि रमय मय्येवास्तु मयि श्रुतम् ॥ १.१.२ ॥

હે વાચસ્પતિ, દિવ્ય મન સાથે ફરી આવો. હે વસુપતિ, મારામાં સ્થિર થઈ રમો; સાંભળેલું મારામાં જ રહે.

इहैवाभि वि तनूभे आर्त्नी इव ज्यया ।
वाचस्पतिर्नि यच्छतु मय्येवास्तु मयि श्रुतम् ॥ १.१.३ ॥

અહીં જ, ધનુષ્યની દોરીની જેમ મારા બે શરીરોને વાચસ્પતિ દૃઢતાથી પકડે; સાંભળેલું મારામાં જ રહે.

उपहूतो वाचस्पतिरुपास्मान् वाचस्पतिर्ह्वयताम् ।
सं श्रुतेन गमेमहि मा श्रुतेन वि राधिषि ॥ १.१.४ ॥

આહુત વાચસ્પતિ અમને પાસે બોલાવે; વાચસ્પતિ અમને પોકારે. સાંભળેલા સાથે અમે જોડાઈએ; સાંભળેલાથી અમે વંચિત ન થઈએ.