ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.1

1.1.1

ये त्रिषप्ताः परियन्ति विश्वा रूपाणि बिभ्रतः ।
वाचस्पतिर्बला तेषां तन्वो अद्य दधातु मे ॥ १.१.१ ॥

ଏକୁଶ ରୂପ ହୋଇ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରି ବୁଲୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ବଳ ବାଚସ୍ପତି ଆଜି ମୋ ଶରୀରରେ ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ।

पुनरेहि वचस्पते देवेन मनसा सह ।
वसोष्पते नि रमय मय्येवास्तु मयि श्रुतम् ॥ १.१.२ ॥

ହେ ବାଚସ୍ପତି, ଦିବ୍ୟ ମନ ସହିତ ପୁନର୍ବାର ଆସ। ହେ ବସୁପତି, ମୋ ଭିତରେ ସ୍ଥିର ହୋଇ ରମଣ କର; ଶ୍ରୁତ ବିଦ୍ୟା ମୋ ଭିତରେ ହିଁ ରହୁ।

इहैवाभि वि तनूभे आर्त्नी इव ज्यया ।
वाचस्पतिर्नि यच्छतु मय्येवास्तु मयि श्रुतम् ॥ १.१.३ ॥

ଏଠାରେ ହିଁ, ଧନୁର ଦଉଡ଼ି ପରି ମୋ ଦୁଇ ଶରୀରକୁ ବାଚସ୍ପତି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଧରନ୍ତୁ; ଶ୍ରୁତ ବିଦ୍ୟା ମୋ ଭିତରେ ହିଁ ରହୁ।

उपहूतो वाचस्पतिरुपास्मान् वाचस्पतिर्ह्वयताम् ।
सं श्रुतेन गमेमहि मा श्रुतेन वि राधिषि ॥ १.१.४ ॥

ଆହୂତ ବାଚସ୍ପତି ଆମକୁ ନିକଟକୁ ଡାକନ୍ତୁ; ବାଚସ୍ପତି ଆମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତୁ। ଶ୍ରୁତ ସହିତ ଆମେ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଉ; ଶ୍ରୁତରୁ ଆମେ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ।