અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.10

1.10.1

अयं देवानामसुरो वि राजति वशा हि सत्या वरुणस्य राज्ञः ।
ततस्परि ब्रह्मणा शाशदान उग्रस्य मन्योरुदिमं नयामि ॥ १.१०.१ ॥

દેવોમાં આ અસુર શાસન કરે છે; રાજા વરુણની ઇચ્છા સત્ય છે. ત્યાંથી, બ્રહ્મ વડે પ્રેરિત થઈને, હું આને ઉગ્ર મન્યુમાંથી ઉપર લાવું છું.

नमस्ते रजन् वरुणास्तु मन्यवे विश्वं ह्युग्र निचिकेषि द्रुग्धम् ।
सहस्रमन्यान् प्र सुवामि साकं शतं जीवाति शरदस्तवायम् ॥ १.१०.२ ॥

હે રાજા વરુણ, તારા મન્યુને નમસ્કાર. હે ઉગ્ર, તું બધો દ્રોહ જાણે છે. હું હજાર બીજાઓને સાથે દૂર મોકલું છું; આ તારાં સો વર્ષ જીવે.

यदुवक्थानृतं जिह्वया वृजिनं बहु ।
राज्ञस्त्वा सत्यधर्मणो मुञ्चामि वरुणादहम् ॥ १.१०.३ ॥

જીભે બોલેલું જૂઠ અને ઘણાં વક્ર પાપ જે હોય તેમાંથી હું તને મુક્ત કરું છું; સત્યધર્મી રાજા વરુણથી હું તને મુક્ત કરું છું.

मुञ्चामि त्वा वैश्वानरादर्णवान् महतस्परि ।
सजातान् उग्रेहा वद ब्रह्म चाप चिकीहि नः ॥ १.१०.४ ॥

મહાન સમુદ્રથી અને વૈશ્વાનર (અગ્નિ)થી હું તને મુક્ત કરું છું. હે ઉગ્ર, અહીં સજાતો સાથે બોલ; અમને બ્રહ્મ પ્રગટ કર; દૂર થા.