ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.10

1.10.1

अयं देवानामसुरो वि राजति वशा हि सत्या वरुणस्य राज्ञः ।
ततस्परि ब्रह्मणा शाशदान उग्रस्य मन्योरुदिमं नयामि ॥ १.१०.१ ॥

ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଅସୁର ଶାସନ କରନ୍ତି; ରାଜା ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସତ୍ୟ। ସେଠାରୁ, ବ୍ରହ୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଉଗ୍ର ମନ୍ୟୁରୁ ଉପରକୁ ଆଣେ।

नमस्ते रजन् वरुणास्तु मन्यवे विश्वं ह्युग्र निचिकेषि द्रुग्धम् ।
सहस्रमन्यान् प्र सुवामि साकं शतं जीवाति शरदस्तवायम् ॥ १.१०.२ ॥

ହେ ରାଜା ବରୁଣ, ତୁମ ମନ୍ୟୁକୁ ନମସ୍କାର। ହେ ଉଗ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରୋହ ଜାଣ। ମୁଁ ହଜାର ଅନ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର ଦୂରକୁ ପଠାଏ; ଏ ତୁମର ଶହେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚୁ।

यदुवक्थानृतं जिह्वया वृजिनं बहु ।
राज्ञस्त्वा सत्यधर्मणो मुञ्चामि वरुणादहम् ॥ १.१०.३ ॥

ଜିଭରେ କହିଥିବା ମିଥ୍ୟା ଏବଂ ଅନେକ ବକ୍ର ପାପ ଯାହା ଅଛି, ସେଥିରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ; ସତ୍ୟଧର୍ମୀ ରାଜା ବରୁଣଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ।

मुञ्चामि त्वा वैश्वानरादर्णवान् महतस्परि ।
सजातान् उग्रेहा वद ब्रह्म चाप चिकीहि नः ॥ १.१०.४ ॥

ମହାସମୁଦ୍ରରୁ ଏବଂ ବୈଶ୍ୱାନର (ଅଗ୍ନି)ଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତ କରେ। ହେ ଉଗ୍ର, ଏଠାରେ ସହୋଦରମାନଙ୍କ ସହ କହ; ଆମକୁ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକାଶ କର; ଦୂରକୁ ଯାଅ।