अथर्ववेद · सूक्त 1.16

1.16.1

येऽमावास्यां रात्रिमुदस्थुर्व्राजमत्त्रिणः ।
अग्निस्तुरीयो यातुहा सो अस्मभ्यमधि ब्रवत् ॥ १.१६.१ ॥

अमावास्येच्या रात्री व्रज (गोठा) कडे उठलेले अत्रिन् (नरभक्षक राक्षस) कोण, त्यांच्याविषयी चौथा अग्नी, यातुधानांचा संहारक, आम्हाला सांगो.

सीसायाध्याह वरुणः सीसायाग्निरुपावति ।
सीसं म इन्द्रः प्रायच्छत्तदङ्ग यातुचातनम् ॥ १.१६.२ ॥

वरुण सिशाने (मंत्र) म्हणतो; सिशासह अग्नी जवळ येतो. इंद्राने मला शिसे दिले; मित्रा, तेच यातूचा नाश करणारे आहे.

इदं विष्कन्धं सहत इदं बाधते अत्त्रिणः ।
अनेन विश्वा ससहे या जातानि पिशाच्याः ॥ १.१६.३ ॥

हे विष्कंधाला (शरीर शिथिल करणाऱ्याला) जिंकते; हे अत्रिनांना दूर घालवते. याने पिशाचींपासून जन्मलेले सर्व जिंकले.

यदि नो गां हंसि यद्यश्वं यदि पूरुषम् ।
तं त्वा सीसेन विध्यामो यथा नोऽसो अवीरहा ॥ १.१६.४ ॥

तू आमच्या गाईला, घोड्याला किंवा माणसाला इजा केलीस तर तुला आम्ही शिशाने भोसकतो, जेणेकरून तू आमच्यासाठी वीरांचा घातक होऊ नये.