Atharvaveda · Sūkta 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

We know the father of the reed-arrow, Parjanya, the giver of abundant nourishment; and we know well his mother, the Earth of vast form.

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

O bowstring, bend around us and make my body firm as stone; drive away enemies and hatreds, and make our protection wide and strong.

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

As the cows, clinging round the tree, worship the trembling reed-arrow of Ṛbhu, so, O Indra, remove from us the arrow and the flash of lightning.

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

As the piercing one stands between heaven and earth, so let disease and discharge stand within — like muñja grass.