ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

ಶರದ ತಂದೆ, ಬಹು ಪೋಷಿಸುವ ಪರ್ಜನ್ಯನನ್ನು ನಾವು ಬಲ್ಲೆವು. ಅವನ ತಾಯಿ, ವಿಶಾಲ ರೂಪದ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ನಾವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಲ್ಲೆವು.

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

ಜ್ಯಾಕೆ, ನಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಬಾಗು; ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ದೃಢಗೊಳಿಸು. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು, ದ್ವೇಷಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡು; ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ದೃಢ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡು.

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

ಹಸುಗಳು ಮರವನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಡುಗುತ್ತಾ ಋಭು ಶರವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಂತೆ — ಇಂದ್ರನೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ಶರವನ್ನೂ ಮಿಂಚಿನ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡು.

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

ಚೂಪಾದದ್ದು ದ್ಯುಲೋಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ನಿಲ್ಲುವಂತೆ, ರೋಗವೂ ಸ್ರಾವವೂ ಒಳಗೇ ನಿಲ್ಲಲಿ — ಮುಂಜ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ.