Atharvaveda · Sūkta 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

Wir kennen den Vater des Rohrpfeils, Parjanya, den Spender reicher Nahrung; und wir kennen wohl seine Mutter, die Erde von weiter Gestalt.

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

O Bogensehne, beuge dich um uns und mache meinen Leib fest wie Stein; vertreibe die Feinde und Hassgefühle und mache unseren Schutz weit und stark.

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

Wie die Kühe, den Baum umschlingend, den zitternden Rohrpfeil des Ṛbhu verehren, so entferne, o Indra, von uns den Pfeil und den Blitzglanz.

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

Wie das Stechende zwischen Himmel und Erde steht, so sollen Krankheit und Ausfluss im Inneren verharren — wie das Muñja-Gras.