અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

શરના પિતા, અત્યંત પોષણ આપનાર પર્જન્યને અમે જાણીએ છીએ. તેમની માતા, વિશાળ રૂપવાળી પૃથિવીને પણ અમે સારી રીતે જાણીએ છીએ.

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

હે જ્યાકે, અમારી આસપાસ નમી જા; મારા શરીરને પથ્થર જેવું દૃઢ બનાવ. શત્રુઓ અને દ્વેષોને દૂર કર; વિશાળ અને દૃઢ રક્ષણ કર.

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

ગાયો વૃક્ષને આલિંગી, કંપતી ઋભુ શરની પૂજા કરે છે તેમ, હે ઇન્દ્ર, અમારાથી શર અને વીજળીના તેજને દૂર કર.

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

જેમ તીક્ષ્ણ વસ્તુ દ્યુલોક અને પૃથ્વીની વચ્ચે ટકે છે, તેમ રોગ અને સ્રાવ અંદર જ ટકી રહે — મુંજ ઘાસની જેમ.