アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

葦の矢の父、豊かな養いを与えるパルジャニヤを私たちは知っている。その母、広大な姿の大地もよく知っている。

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

弓弦よ、我らの周りに曲がれ。我が身を石のように堅くせよ。敵と憎しみを遠ざけよ。広く堅固な守りを成せ。

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

牛たちが樹木を抱き、震えるリブフの葦の矢を崇めるように、インドラよ、我らから矢と稲妻の輝きを遠ざけよ。

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

鋭いものが天と地の間に立つように、病も漏出も内にとどまれ——ムンジャ草のように。