อถรรพเวท · สูกตะ 1.2

1.2.1

विद्मा शरस्य पितरं पर्जन्यं भूरिधायसम् ।
विद्मो ष्वस्य मातरं पृथिवीं भूरिवर्पसम् ॥ १.२.१ ॥

เรารู้จักบิดาของลูกศรกก คือปรรชันยะ ผู้ประทานอาหารอันอุดมสมบูรณ์ และเรารู้จักมารดาของมันดีแล้ว คือแผ่นดินผู้มีรูปอันกว้างใหญ่

ज्याके परि णो नमाश्मानं तन्वं कृधि ।
वीडुर्वरीयोऽरातीरप द्वेषांस्या कृधि ॥ १.२.२ ॥

โอ้สายธนู จงโค้งงอรอบพวกเรา และทำให้ร่างกายของข้าแข็งแรงดั่งหิน จงขับไล่ศัตรูและความเกลียดชังออกไป และทำให้การคุ้มครองของเราแผ่กว้างและเข้มแข็ง

वृक्षं यद्गावः परिषस्वजाना अनुस्फुरं शरमर्चन्त्यृभुम् ।
शरुमस्मद्यावय दिद्युमिन्द्र ॥ १.२.३ ॥

ดั่งฝูงโคที่เกาะกอดต้นไม้ บูชาลูกศรกกที่สั่นไหวของฤภุ ข้าแต่พระอินทร์ ขอพระองค์ทรงขจัดลูกศรและแสงสายฟ้าออกไปจากพวกเรา

यथा द्यां च पृथिवीं चान्तस्तिष्ठति तेजनम् ।
एवा रोगं चास्रावं चान्तस्तिष्ठतु मुञ्ज इत् ॥ १.२.४ ॥

ดั่งที่สิ่งที่แทงทะลุดำรงอยู่ระหว่างสวรรค์กับแผ่นดิน ขอให้โรคและการไหลซึมดำรงอยู่ภายในเช่นนั้นเถิด เหมือนหญ้ามุญชะ