અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.35

1.35.1

यदाबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यं शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तत्ते बध्नाम्यायुषे वर्चसे बलाय दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ १.३५.१ ॥

દક્ષના વંશજોએ પ્રસન્ન મનથી શતાનીક માટે સોનું બાંધ્યું, તેમ હું તને આયુષ્ય, તેજ, બળ અને સો શરદ ઋતુઓના દીર્ઘાયુ માટે આ બાંધું છું.

नैनं रक्षांसि न पिशाचाः सहन्ते देवानामोजः प्रथमजं ह्येतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणं हिरण्यं स जीवेषु कृणुते दीर्घमायुः ॥ १.३५.२ ॥

રાક્ષસો અને પિશાચો તેને સહન કરી શકતા નથી; કારણ કે આ દેવોનું પ્રથમજાત ઓજસ છે. જે દાક્ષાયણ સોનું ધારણ કરે છે, તે જીવોમાં દીર્ઘાયુ મેળવે છે.

अपां तेजो ज्योतिरोजो बलं च वनस्पतीनामुत वीर्याणि ।
इन्द्र इवेन्द्रियाण्यधि धारयामो अस्मिन् तद्दक्षमाणो बिभरद्धिरण्यम् ॥ १.३५.३ ॥

પાણીનું તેજ, પ્રકાશ, ઓજસ, બળ અને વનસ્પતિઓનાં વીર્ય — ઇન્દ્ર ઇન્દ્રિયોને ધારણ કરે તેમ આપણે આમાં આને ધારણ કરીએ છીએ. સમર્થ થઈને તે સોનું ધારણ કરે છે.

समानां मासामृतुभिष्ट्वा वयं संवत्सरस्य पयसा पिपर्मि ।
इन्द्राग्नी विश्वे देवास्तेऽनु मन्यन्तामहृणीयमानाः ॥ १.३५.४ ॥

સમાન મહિનાઓ અને ઋતુઓ સાથે હું તને સંવત્સરના રસથી ભરું છું. ઇન્દ્ર, અગ્નિ અને વિશ્વે દેવો ક્રોધ વિના આને તારા માટે સ્વીકારો.