ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.35

1.35.1

यदाबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यं शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तत्ते बध्नाम्यायुषे वर्चसे बलाय दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ १.३५.१ ॥

ଦକ୍ଷଙ୍କ ବଂଶଧରମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଶତାନୀକ ପାଇଁ ସୁନା ବାନ୍ଧିଥିଲେ, ସେହିପରି ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଆୟୁ, ତେଜ, ବଳ ଏବଂ ଶହେ ଶରତର ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ଏହା ବାନ୍ଧୁଛି।

नैनं रक्षांसि न पिशाचाः सहन्ते देवानामोजः प्रथमजं ह्येतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणं हिरण्यं स जीवेषु कृणुते दीर्घमायुः ॥ १.३५.२ ॥

ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ ଏହାକୁ ସହି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ; କାରଣ ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଥମଜାତ ଓଜ। ଯିଏ ଦାକ୍ଷାୟଣ ସୁନା ଧାରଣ କରେ, ସେ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଏ।

अपां तेजो ज्योतिरोजो बलं च वनस्पतीनामुत वीर्याणि ।
इन्द्र इवेन्द्रियाण्यधि धारयामो अस्मिन् तद्दक्षमाणो बिभरद्धिरण्यम् ॥ १.३५.३ ॥

ଜଳର ତେଜ, ଆଲୋକ, ଓଜ, ବଳ ଏବଂ ବୃକ୍ଷର ବୀର୍ଯ୍ୟ — ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେହିପରି ଆମେ ଏଥିରେ ଏଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରୁ। ସମର୍ଥ ହୋଇ ସେ ସୁନା ଧାରଣ କରେ।

समानां मासामृतुभिष्ट्वा वयं संवत्सरस्य पयसा पिपर्मि ।
इन्द्राग्नी विश्वे देवास्तेऽनु मन्यन्तामहृणीयमानाः ॥ १.३५.४ ॥

ସମାନ ମାସ ଓ ଋତୁ ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ସଂବତ୍ସରର ରସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବିଶ୍ୱେ ଦେବତା କ୍ରୋଧ ନକରି ଏହାକୁ ତୁମ ପାଇଁ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତୁ।