அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 1.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.35.1
यदाबध्नन् दाक्षायणा हिरण्यं शतानीकाय सुमनस्यमानाः ।
तत्ते बध्नाम्यायुषे वर्चसे बलाय दीर्घायुत्वाय शतशारदाय ॥ १.३५.१ ॥
தக்ஷனின் வழித்தோன்றல்கள் மகிழ்ச்சியான மனதுடன் சதானீகனுக்காகப் பொன்னைக் கட்டியதுபோல், நான் உனக்கு ஆயுளுக்கும், ஒளிக்கும், வலிமைக்கும், நூறு இலையுதிர்காலங்களின் நீண்ட வாழ்வுக்கும் இதனைக் கட்டுகிறேன்.
1.35.2
नैनं रक्षांसि न पिशाचाः सहन्ते देवानामोजः प्रथमजं ह्येतत् ।
यो बिभर्ति दाक्षायणं हिरण्यं स जीवेषु कृणुते दीर्घमायुः ॥ १.३५.२ ॥
இதை அரக்கர்களும் பிசாசுகளும் தாங்க மாட்டார்கள்; ஏனெனில் இது தேவர்களின் முதற்பிறந்த ஓஜஸ். தக்ஷனின் வழித்தோன்றல் பொன்னை அணிபவன் வாழ்பவர்களிடையே நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான்.
1.35.3
अपां तेजो ज्योतिरोजो बलं च वनस्पतीनामुत वीर्याणि ।
इन्द्र इवेन्द्रियाण्यधि धारयामो अस्मिन् तद्दक्षमाणो बिभरद्धिरण्यम् ॥ १.३५.३ ॥
நீர்களின் ஒளி, சுடர், ஓஜஸ், வலிமை, மரங்களின் வீரியங்கள் — இந்தப் பொன்னில் இந்திரன் புலன்களைத் தாங்குவதுபோல் நாம் இவற்றைத் தாங்குகிறோம். வலிமையுடன் அவன் பொன்னைத் தாங்குகிறான்.
1.35.4
समानां मासामृतुभिष्ट्वा वयं संवत्सरस्य पयसा पिपर्मि ।
इन्द्राग्नी विश्वे देवास्तेऽनु मन्यन्तामहृणीयमानाः ॥ १.३५.४ ॥
சம மாதங்களிலும் ருதுக்களிலும் நான் உன்னை ஆண்டின் பாலால் நிரப்புகிறேன். இந்திரனும் அக்னியும் விசுவதேவர்களும் கோபமின்றி இதை உனக்கு அனுமதிக்கட்டும்.