अथर्ववेद · सूक्त 19.36

19.36.1

शतवारो अनीनशद्यक्ष्मान् रक्षांसि तेजसा ।
आरोहन् वर्चसा सह मणिर्दुर्णामचातनः ॥ १९.३६.१ ॥

शतवाराने तेजाने यक्ष्मा आणि राक्षसांचा नाश केला. वर्चसासह वर चढणारा हा मणी दुर्नामाला दूर घालवणारा आहे.

शृङ्गाभ्यां रक्षो नुदते मूलेन यातुधान्यः ।
मध्येन यक्ष्मं बाधते नैनं पाप्माति तत्रति ॥ १९.३६.२ ॥

आपल्या शिंगांनी राक्षसाला, मुळाने यातुधान्यांना हुसकावते. मध्यभागाने यक्ष्माला पीडते; पाप याच्यापर्यंत पोहोचत नाही.

ये यक्ष्मासो अर्भका महान्तो ये च शब्दिनः ।
सर्वां दुर्णामहा मणिः शतवारो अनीनशत् ॥ १९.३६.३ ॥

जे यक्ष्मे लहान, जे मोठे आणि जे आवाज करणारे, त्या सर्वांना दुर्नामहा मणी शतवाराने नष्ट केले.

शतं वीरान् अजनयच्छतं यक्ष्मान् अपावपत् ।
दुर्णाम्नः सर्वान् हत्वाव रक्षांसि धूनुते ॥ १९.३६.४ ॥

त्याने शंभर वीर निर्माण केले; शंभर यक्ष्मांना दूर फेकले. दुर्नामाच्या सर्वांना मारून राक्षसांना झटकून टाकतो.

हिरण्यशृङ्ग ऋषभः शातवारो अयं मणिः ।
दुर्णाम्नः सर्वांस्तृध्वाव रक्षांस्यक्रमीत् ॥ १९.३६.५ ॥

सोनेरी शिंगांचा वृषभासारखा हा शातवार मणी आहे. दुर्नामाच्या सर्वांना चिरडून राक्षसांना तुडवून जातो.

शतमहं दुर्णाम्नीनां गन्धर्वाप्सरसां शतम् ।
शतं शश्वन्वतीनां शतवारेण वारये ॥ १९.३६.६ ॥

दुर्नामिनींचे शंभर, गंधर्व-अप्सरांचे शंभर, शश्वन्वतींचे शंभर — शतवाराने मी त्यांना दूर ठेवतो.