अथर्ववेद · सूक्त 19.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
19.4.1
यामाहुतिं प्रथमामथर्वा या जाता या हव्यमकृणोज्जातवेदाः ।
तां त एतां प्रथमो जोहवीमि ताभिष्टुप्तो वहतु हव्यमग्निरग्नये स्वाहा ॥ १९.४.१ ॥
अथर्व्याने केलेली, उत्पन्न झालेली आणि जातवेदसाने हव्य केलेली जी प्रथम आहुती, तीच मी तुमच्यासाठी प्रथम बोलावतो. तिने तृप्त झालेला अग्नी हव्य वाहून नेवो. अग्नीसाठी स्वाहा.
19.4.2
आकूतिं देवीं सुभगां पुरो दधे चित्तस्य माता सुहवा नो अस्तु ।
यामाशामेमि केवली सा मे अस्तु विदेयमेनां मनसि प्रविष्टाम् ॥ १९.४.२ ॥
दिव्य, सौभाग्यवती आकूतीला मी समोर ठेवतो. ती मनाची माता होवो, आमच्यासाठी सहज आवाहनीय होवो. ज्या आशेकडे मी जातो ती माझ्यासाठी एकाग्र होवो. मनात प्रविष्ट झालेल्या हिला मी जाणावे.
19.4.3
आकूत्या नो बृहस्पत आकूत्या न उपा गहि ।
अथो भगस्य नो धेह्यथो नः सुहवो भव ॥ १९.४.३ ॥
हे बृहस्पते, आकूतीसह आमच्याकडे ये, आकूतीसह आमच्याकडे ये. आणि आम्हाला सौभाग्य दे, आमच्यासाठी सुहव (सहज आवाहनीय) हो.
19.4.4
बृहस्पतिर्म आकूतिमाङ्गिरसः प्रति जानातु वाचमेताम् ।
यस्य देवा देवताः संबभूवुः स सुप्रणीताः कामो अन्वेत्वस्मान् ॥ १९.४.४ ॥
बृहस्पती, आंगिरसा, माझी ही आकूती आणि ही वाणी जाणो. ज्याच्यासाठी देव आणि देवता एकत्र झाले, ती सुप्रणीत कामना आमच्या मागे येवो.