अथर्ववेद · सूक्त 2.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.34.1
य ईशे पशुपतिः पशूनां चतुष्पदामुत यो द्विपदाम् ।
निष्क्रीतः स यज्ञियं भागमेतु रायस्पोषा यजमानं सचन्ताम् ॥ २.३४.१ ॥
चतुष्पाद आणि द्विपाद प्राण्यांचा जो पशुपती स्वामी आहे, तो सोडविला गेलेला यज्ञयोग्य भाग मिळवो; धनाची पुष्टी यजमानासोबत राहो.
2.34.2
प्रमुञ्चन्तो भुवनस्य रेतो गातुं धत्त यजमानाय देवाः ।
उपाकृतं शशमानं यदस्थात्प्रियं देवानामप्येतु पाथः ॥ २.३४.२ ॥
हे देवांनो, जगाचे रेतस् मुक्त करून यजमानासाठी मार्ग स्थापा; जवळ आणलेला आणि प्रयत्न करीत उभा असलेला (बळी) देवांना प्रिय असा मार्ग पावो.
2.34.3
ये बध्यमानमनु दीध्याना अन्वैक्षन्त मनसा चक्षुषा च ।
अग्निष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवो विश्वकर्मा प्रजया संरराणः ॥ २.३४.३ ॥
बांधला जात असताना तेजस्वी होऊन मनाने व डोळ्यांनी पाहणाऱ्यांना अग्नी पुढे मुक्त करो; सर्वकर्ता देव विश्वकर्मा प्रजेसह संतुष्ट करीत (त्यांना मुक्त करो).
2.34.4
ये ग्राम्याः पशवो विश्वरूपा विरूपाः सन्तो बहुधैकरूपाः ।
वायुष्टान् अग्रे प्र मुमोक्तु देवः प्रजापतिः प्रजया संरराणः ॥ २.३४.४ ॥
जे ग्राम्य पशू, विविध रूपांचे, विरूप असूनही अनेक प्रकारे एकरूप आहेत—त्यांना वायू पुढे मुक्त करो; देव प्रजापती प्रजेसह संतुष्ट करीत (त्यांना मुक्त करो).
2.34.5
प्रजानन्तः प्रति गृह्णन्तु पूर्वे प्राणमङ्गेभ्यः पर्याचरन्तम् ।
दिवं गच्छ प्रति तिष्ठा शरीरैः स्वर्गं याहि पथिभिर्देवयानैः ॥ २.३४.५ ॥
जाणते पूर्वज त्याला स्वीकारोत—जो अवयवांतून प्राण सर्वत्र फिरवतो; (हे मृता/रोग्या) दिवीकडे जा, शरीरांसह स्थिर हो; देवयान मार्गांनी स्वर्गाकडे जा.